Mięśnie obręczy górnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięśnie działające na obręczy kończyny górnej:

Ma kształt dużego trójkąta, jego długi bok leży w linii wyrostków kolczystych. W tym miejscu mięsień przyczepia się do guzowatości potylicznej zewnętrznej, więzadła karkowego oraz do wyrostków kolczystych kręgów szyjnych(C) i piersiowych(Th). Włókna mięśniowe zbiegają się w kierunku łopatki i przyczepiają się do końca barkowego obojczyka, wyrostka barkowego łopatki i do grzebienia łopatki. Część górna (akton górny) mięśnia unosi łopatkę. Po ustaleniu przyczepu łopatkowego mięsień pochyla głowę w bok i obraca ja w stronę przeciwną. Cześć środkowa mięśnia zbliża łopatkę do kręgosłupa, a część dolna obniża łopatkę.
Mięsień równoległoboczny zbliża łopatkę do kręgosłupa.
Przebiegają między guzkami tylnymi wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych 1-4(C 1-4), a kończą się na brzegu przyśrodkowym łopatki. Mięśnie zbliżają łopatkę do kręgosłupa. Dzięki skośnemu przebiegowi włókien mięsień dźwigacz łopatki unosi łopatkę ku górze.
Przykrywa boczną powierzchnię klatki piersiowej. Poszczególne przyczepy mające kształt zębów znajdują się na powierzchni żeber 1-9. Mięsień kończy się na dolnym kącie i przyśrodkowym brzegu łopatki. Przesuwa łopatkę do przodu i obraca ją skierowując wydrążenie panewkowe ku górze. Przy ustalonej łopatce jest pomocniczym mięśniem wdechowym.
Leży pod mięśniem piersiowym większym, jego włókna przebiegają pionowo. Rozpoczyna się na przedniej powierzchni żeber 3-5, a kończy się na wyrostku kruczym łopatki. Mięsień obniża łopatkę a przy ustalonej pozycji unosi żebra.
Zaczyna się na 1 żebrze na granicy kostno-chrzęstnej natomiast kończy się na dolnej powierzchni barkowego końca obojczyka.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 1968, s. 619-626; 648-651.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.