Międzyrostek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Międzyrostek[a], spójka, interfiks (łac. interfixus z inter, „między” i fixus, „umocowany”) – każda cząstka wyrazu (jego morfem) umiejscowiona między dwoma rdzeniami (podstawami słowotwórczymi). Międzyrostki występują z przyczyn fonetycznych w niektórych wyrazach, zwykle złożeniach (na przykład język-o-znawca)[1].

Międzyrostki (interfiksy) razem z przedrostkami (prefiksami), przyrostkami (sufiksami) i wrostkami (infiksami) stanowią zrostki (afiksy), czyli morfemy słowotwórcze odpowiadające za tworzenie wyrazów pochodnych[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niekiedy międzyrostek nazywany jest błędnie wrostkiem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Renata Grzegorczykowa: Gramatyka współczesnego języka polskiego Morfologia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1999.