Międzyrzec Podlaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Międzyrzec Podlaski
Rynek w Międzyrzecu Podlaskim. W głębi pałac Czartoryskich.
Rynek w Międzyrzecu Podlaskim. W głębi pałac Czartoryskich.
Herb
Herb Międzyrzeca Podlaskiego
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat bialski
Gmina gmina miejska
Data założenia przed 1174
Prawa miejskie 1440 lub 1441
Burmistrz Zbigniew Kot
Powierzchnia 20,03 km²
Wysokość 148 m n.p.m.
Populacja (2007)
• liczba ludności
• gęstość

17 104
853,1 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 83
Kod pocztowy 21-560
Tablice rejestracyjne LBI
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Międzyrzec Podlaski
Międzyrzec Podlaski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Międzyrzec Podlaski
Międzyrzec Podlaski
Ziemia 51°59′07,48″N 22°47′05,41″E/51,985411 22,784836
TERC
(TERYT)
3060701011
Urząd miejski
ul. Pocztowa 8
21-560 Międzyrzec Podlaski
Strona internetowa
BIP

Międzyrzec Podlaskimiasto w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, nad Krzną. Miasto jest także siedzibą wiejskiej gminy Międzyrzec Podlaski.

Według danych z 31 grudnia 2007 r.[1] miasto liczyło 17 104 mieszkańców.

Położenie[edytuj]

Miasto sąsiaduje z gminami: Drelów oraz Międzyrzec Podlaski

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bialskopodlaskiego.

Środowisko naturalne[edytuj]

Międzyrzec Podlaski w województwie lubelskim
Plebania kościoła św. Mikołaja oraz dąb zasadzony dla upamiętnienia Konstytucji 3 Maja

Według danych z roku 2002[2] Międzyrzec Podlaski miał powierzchnię 19,75 km², w tym:

  • użytki rolne: 57%
  • użytki leśne: 9%

Miasto stanowi 0,72% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj]

Dane z 31 grudnia 2007[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 17 104 100 8833 51,6 8271 48,4
gęstość
zaludnienia
(mieszk./km²)
853,9 441,0 412,9
  • Piramida wieku mieszkańców Międzyrzeca Podlaskiego w 2014 roku[3].


Piramida wieku Miedzyrzec Podlaski.png

Nazwa miasta w innych językach[edytuj]

łac. Meserici, jidisz מעזעריטש (Mezeritch), niem. Meseritz, czes. Podleské Meziříčí, lit. Palenkės Mendzižecas, ukr. Межиріччя, Мендзижець-Підляський, łot. Mendzižeca Podļaska, ros. Мендзыжец-Подляски, biał. Міжрэчча, Мендзыжац-Падляскі, hebr. מיינדזיז'ץ פודלסקי

Historia[edytuj]

Herb Potockich – ostatnich właścicieli Ordynacji Międzyrzeckiej
Szpital powiatowy

Zabytki[edytuj]

Zespół dawnej poczty konnej (1823)

Miejsca pamięci narodowej[edytuj]

Miejsca pamięci w Międzyrzecu Podlaskim
Pomnik Żydów międzyrzeckich
Pomnik wolności, upamiętniający upadek komunizmu w 1989 roku

Gospodarka[edytuj]

Ośrodek usługowy regionu rolniczego; przemysł rolno-spożywczy, drzewny, odzieżowy, ponadto zakłady przemysłu maszynowego, skórzanego oraz produkcja pędzli i szczotek.

Zasoby surowców mineralnych[edytuj]

W Berezie koło Międzyrzeca Podlaskiego znajduje się kopalnia odkrywkowa żwiru i piasku – „Żwirownia”.

Transport[edytuj]

W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

Istnieje obwodnica północna w ciągu drogi krajowej nr 2 (E30) oraz obwodnica zachodnia w ciągu drogi krajowej nr 19, docelowo w ciągu drogi ekspresowej S19. W planach jest budowa autostrady A2 która ma przebiegać kilka kilometrów na północ od miasta.

W mieście znajduje się stacja kolejowa na międzynarodowej linii kolejowej E 20 MoskwaWarszawaBerlin.

Funkcjonuje tu przedsiębiorstwo PKS. Duże znaczenie mają również prywatne mikrobusy, zapewniające szybkie połączenia z Warszawą, Lublinem, Białą Podlaską, Siedlcami i Białymstokiem.

We wsi Krzewica istniało lotnisko wojskowe Krzewica o nawierzchni trawiastej (dł. pasa startowego wynosiła 2250 m), a w samym Międzyrzecu Podlaskim lotnisko prywatne należące do hr. Potockich.

Kultura[edytuj]

W mieście jest Miejski Ośrodek Kultury, przy którym funkcjonuje Kino „Sława”, Miejska Biblioteka Publiczna oraz Galeria „ES”. Przy MOK-u działa także Strażacka Orkiestra Dęta.

Organizacje[edytuj]

W Międzyrzecu Podlaskim funkcjonuje kilkanaście organizacji i stowarzyszeń, są to m.in.:

Oświata[edytuj]

Gimnazjum międzyrzeckie

W mieście działają przedszkola, trzy szkoły podstawowe, trzy gimnazja, Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Sikorskiego, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, Zespół Szkół Ekonomicznych im. Marii Dąbrowskiej, Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Unitów Podlaskich oraz Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a także Punkt informacyjno-rekrutacyjny Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Istnieje również Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia oraz Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Religia[edytuj]

Podział dekanatu międzyrzeckiego na parafie

Parafie rzymskokatolickie[edytuj]

Kościoły protestanckie[edytuj]

Sport i rekreacja[edytuj]

Miasto posiada stadion sportowy (kompleks boisk sportowych o łącznej powierzchni 4 ha – 3 pełnowymiarowe boiska oraz 3 miniboiska treningowe, bieżnie, zaplecze socjalne), korty tenisowe, sale gimnastyczne i krytą pływalnię „Oceanik” z sauną i siłownią.

W piłce nożnej miasto reprezentuje KS MOSiR „Huragan”.

Na zbiorniku wodnym „Żwirownia” istnieją stanice wodne (molo, plaże, latem opieka ratowników) oraz stanica wędkarska koła PZW Złoty Karaś.

Tuż obok „Żwirowni” znajduje się stok narciarski o długości 180 m i wysokości ok. 20 m pokryty igielitem. Został oddany do użytku 30 września 2012 r. wraz z wyciągiem talerzykowym i obiektami towarzyszącymi[5].

Współpraca międzynarodowa[edytuj]

Miasta partnerskie:

Ludzie związani z miastem[edytuj]

Przypisy

  1. a b Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2007 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118. (pol.)
  2. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  3. http://www.polskawliczbach.pl/Miedzyrzec_Podlaski, w oparciu o dane GUS.
  4. http://www.pojednanie.kz.pl.
  5. PAP, j: Na narty przez cały rok. Stok w Międzyrzecu Podlaskim już otwarty (pol.). dziennikwschodni.pl, 2012-09-30. [dostęp 2012-10-02].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]