Międzyrzec Podlaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Międzyrzec Podlaski
miasto i gmina
Ilustracja
Rynek w Międzyrzecu Podlaskim. W głębi pałac Czartoryskich.
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat bialski
Data założenia przed 1174
Prawa miejskie 1440 lub 1441
Burmistrz Zbigniew Kot
Powierzchnia 20,03 km²
Wysokość 148 m n.p.m.
Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności
• gęstość

16 753[1]
836,4 os./km²
Strefa numeracyjna (+48) 83
Kod pocztowy 21-560
Tablice rejestracyjne LBI
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Międzyrzec Podlaski
Międzyrzec Podlaski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Międzyrzec Podlaski
Międzyrzec Podlaski
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Międzyrzec Podlaski
Międzyrzec Podlaski
Ziemia51°59′07,48″N 22°47′05,41″E/51,985411 22,784836
TERC (TERYT) 0601011
SIMC 0922159
Urząd miejski
ul. Pocztowa 8
21-560 Międzyrzec Podlaski
Strona internetowa
BIP

Międzyrzec Podlaskimiasto w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, nad Krzną. Miasto jest także siedzibą wiejskiej gminy Międzyrzec Podlaski.

Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. miasto liczyło 16 753 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto prywatne uzyskało prawo magdeburskie przed 1447 rokiem. Międzyrzec pierwotnie należał do Podlasia, położony był w województwie podlaskim, początkowo w ziemi drohickiej[2], a następnie w ziemi mielnickiej. W 1574 został przyłączony do ziemi brzeskiej województwa brzeskolitewskiego i od tamtego czasu należy do Polesia[3]. Prawa miejskie do 1918 roku[4].

Miasto sąsiaduje z gminami: Drelów oraz Międzyrzec Podlaski.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bialskopodlaskiego.

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Międzyrzec Podlaski w województwie lubelskim

Według danych z roku 2002[5] Międzyrzec Podlaski miał powierzchnię 19,75 km², w tym:

  • użytki rolne: 57%
  • użytki leśne: 9%

Miasto stanowi 0,72% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Międzyrzeca Podlaskiego w 2014 roku[6].


Piramida wieku Miedzyrzec Podlaski.png

Nazwa miasta w innych językach[edytuj | edytuj kod]

łac. Meserici, jidisz מעזעריטש (Mezeritch), niem. Meseritz, czes. Podleské Meziříčí, lit. Palenkės Mendzižecas, ukr. Межиріччя, Мендзижець-Підляський, łot. Mendzižeca Podļaska, ros. Мендзыжец-Подляски, biał. Міжрэчча, Мендзыжац-Падляскі, hebr. מיינדזיז'ץ פודלסקי

Historia[edytuj | edytuj kod]

Herb Potockich – ostatnich właścicieli Ordynacji Międzyrzeckiej
Szpital powiatowy
Plebania kościoła św. Mikołaja oraz dąb zasadzony dla upamiętnienia Konstytucji 3 Maja

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zespół dawnej poczty konnej (1823)

Miejsca pamięci narodowej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca pamięci w Międzyrzecu Podlaskim
Pomnik Żydów międzyrzeckich
Pomnik wolności, upamiętniający upadek komunizmu w 1989 roku

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Ośrodek usługowy regionu rolniczego; przemysł rolno-spożywczy, drzewny, odzieżowy, ponadto zakłady przemysłu maszynowego, skórzanego oraz produkcja pędzli i szczotek.

Zasoby surowców mineralnych[edytuj | edytuj kod]

W Berezie koło Międzyrzeca Podlaskiego znajduje się kopalnia odkrywkowa żwiru i piasku – „Żwirownia”.

Transport[edytuj | edytuj kod]

W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

Nr drogi Przebieg
2E30 TerespolBiała Podlaska – Międzyrzec Podlaski – WarszawaŚwiecko
19 BiałystokBielsk Podlaski – Międzyrzec Podlaski – LublinRzeszów
806 Międzyrzec Podlaski – Łuków
813 Międzyrzec Podlaski – ParczewŁęczna

Istnieje obwodnica północna w ciągu drogi krajowej nr 2 (E30), oddana do użytku około 1975 roku[7], oraz obwodnica zachodnia w ciągu drogi krajowej nr 19, docelowo w ciągu drogi ekspresowej S19. W planach jest budowa autostrady A2 która ma przebiegać kilka kilometrów na północ od miasta.

W mieście znajduje się stacja kolejowa na międzynarodowej linii kolejowej E 20 MoskwaWarszawaBerlin.

Funkcjonuje tu przedsiębiorstwo PKS. Duże znaczenie mają również prywatne mikrobusy, zapewniające szybkie połączenia z Warszawą, Lublinem, Białą Podlaską, Siedlcami i Białymstokiem.

We wsi Krzewica istniało lotnisko wojskowe Krzewica o nawierzchni trawiastej (dł. pasa startowego wynosiła 2250 m), a w samym Międzyrzecu Podlaskim lotnisko prywatne należące do hr. Potockich.

W czasach Polski Ludowej przez Międzyrzec Podlaski przebiegały droga międzynarodowa E8 oraz państwowa nr 192[7].

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W mieście jest Miejski Ośrodek Kultury, przy którym funkcjonuje Kino „Sława”, Miejska Biblioteka Publiczna oraz Galeria „ES”. Przy MOK-u działa także Strażacka Orkiestra Dęta.

Organizacje[edytuj | edytuj kod]

W Międzyrzecu Podlaskim funkcjonuje kilkanaście organizacji i stowarzyszeń, są to m.in.:

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Gimnazjum międzyrzeckie

W mieście działają przedszkola, trzy szkoły podstawowe, Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Sikorskiego, Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, Zespół Szkół Ekonomicznych im. Marii Dąbrowskiej, Zespół Szkół Technicznych im. Unitów PodlaskichIstnieje również Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia oraz Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Podział dekanatu międzyrzeckiego na parafie

Parafie rzymskokatolickie[edytuj | edytuj kod]

Kościoły protestanckie[edytuj | edytuj kod]

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

Miasto posiada stadion sportowy (kompleks boisk sportowych o łącznej powierzchni 4 ha – 3 pełnowymiarowe boiska oraz 3 miniboiska treningowe, bieżnie, zaplecze socjalne), korty tenisowe, sale gimnastyczne i krytą pływalnię „Oceanik” z sauną i siłownią.

W piłce nożnej miasto reprezentuje KS MOSiR „Huragan”.

Na zbiorniku wodnym „Żwirownia” istnieją stanice wodne (molo, plaże, latem opieka ratowników) oraz stanica wędkarska koła PZW Złoty Karaś.

Tuż obok „Żwirowni” znajduje się stok narciarski o długości 180 m i wysokości ok. 20 m pokryty igielitem. Został oddany do użytku 30 września 2012 r. wraz z wyciągiem talerzykowym i obiektami towarzyszącymi[9].

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-07-19].
  2. Tomasza Święckiego Historyczne pamiątki znamienitych rodzin i osób dawnej Polski, tom 1, oprac. Julian Bartoszewicz. S. H. Merzbach, Warszawa 1858, s. 32.
  3. Andrzej Kasprzyk, Biała Podlaska i okolice – przewodnik, Adolf Mironiuk, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1982, s. 91, ISBN 83-217-2401-9, OCLC 21661764.
  4. Józef Maroszek, Rzemiosło w miastach podlaskich, w: Studia nad produkcją rzemieślniczą w Polsce (XIV-XVIII w.), Maria Kwapień, Józef Maroszek, Andrzej Wyrobisz, Wrocław 1976, s. 97.
  5. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  6. http://www.polskawliczbach.pl/Miedzyrzec_Podlaski, w oparciu o dane GUS.
  7. a b Mapa samochodowa Polski 1:1 000 000, wyd. trzecie, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1975.
  8. http://www.pojednanie.kz.pl.
  9. PAP, j: Na narty przez cały rok. Stok w Międzyrzecu Podlaskim już otwarty (pol.). dziennikwschodni.pl, 2012-09-30. [dostęp 2012-10-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]