Miękisz asymilacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chlorenchyma w liściu Plagiomnium affine

Miękisz asymilacyjny, miękisz zieleniowy, chlorenchymatkanka roślinna, wyspecjalizowany miękisz, złożony z komórek zawierających liczne soczewkowate chloroplasty. Jest tkanką żywą[1][2]. Zachodzi w nim proces fotosyntezy. Występuje głównie w liściach i młodych łodygach[3].

W liściach wypełnia przestrzeń między epidermą górną a dolną, stanowiąc główny składnik mezofilu. Zwykle w liściach występują dwie formy miękiszu asymilacyjnego: miękisz palisadowy, miękisz gąbczasty[1]. Miękisz palisadowy tworzy jedną lub kilka warstw zwykle w górnej warstwie liścia. Może również występować w łodygach roślin, jeśli organ ten przejął funkcje asymilacyjne[3]. U niektórych roślin występować może tylko jedna z tych form. Jednorodny miękisz asymilacyjny, zbudowany z równoramiennych komórek z niewielkimi przestworami międzykomórkowymi, występuje w liściach wielu traw. W liściach szpilkowych komórki miękiszu są jednorodne, a ściany komórkowe wpuklają się do środka[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 125-126, 204-211. ISBN 83-01-13953-6.
  2. Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 44-49. ISBN 83-01-00420-7.
  3. a b Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 268-271.