Miękisz gąbczasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat budowy liścia
Miękisz gąbczasty, widok pod mikroskopem

Miękisz gąbczasty – rodzaj miękiszu asymilacyjnego, komórki są luźno ułożone, zawierają chloroplasty. Pomiędzy komórkami występują szczególnie duże przestwory międzykomórkowe tworzące obszerne komory powietrzne określane też jamami oddechowymi. Komórki miękiszu gąbczastego są równowymiarowe lub mają nieregularny kształt. Chloroplasty występują mniej licznie niż w miękiszu palisadowym[1][2].

Miękisz gąbczasty występuje w liściach roślin okrytonasiennych jednoliściennych i dwuliściennych pod miękiszem palisadowym oraz u paprotników. Wiele gatunków, w tym trawy, nagozalążkowe, rośliny wodne, kserofity, nie ma niezróznicowane komórki mezofilu[1].

Miękisz gąbczasty dzięki znacznej objętości przestworów międzykomórkowych ułatwia wymianę gazową[3].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 204-208. ISBN 83-01-13953-6.
  2. Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 107-112. ISBN 8301004207.
  3. Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 268-271.