Mięsień bródkowo-językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięsień bródkowo-językowy (musculus genioglosus) – jeden z mięśni zewnętrznych języka.

Mięsień bródkowo-językowy przyjmuje spłaszczony, półpierzasty kształt. Jest to mięsień parzysty, sąsiaduje ze swym kontralateralnym partnerem w płaszczyźnie pośrodkowej ciała. W przypadku gatunków posiadających w języku przegrodę przylega do niej[1]. Może się też między nimi znajdować luźna tkanka łączna, np. u człowieka, u którego rzeczony mięsień leży na mięśniach bródkowo-gnykowym i żuchwowo-gnykowym. Od boku odeń zaś leży mięsień podłużny dolny, mięsień gnykowo-językowy, mięsień rylcowo-językowy, jak też tętnica językowa wraz z jej odgałęzieniami[2].

Jako mięsień zewnętrzny języka mięsień bródkowo-językowy posiada swój przyczep na szkielecie. Leży on na kącie bródkowym żuchwy[1] (u człowieka na kolcu bródkowym żuchwy[2]), sięgając swą dolną częścią o ścięgnistej budowie aż do kości gnykowej[1]. U człowieka przyczepiają się one po części do trzonu tej kości, częściowo zaś do nagłośni[2]. Od wspomnianej części ścięgnistej odchodzą włókna mięśniowe, które, rozchodząc się niczym wachlarz, wstępują do ciała języka. Przez jego korzeń i trzon sięgają aż wierzchołka tego narządu[1], kończąc się w rozcięgnie języka. Część z nich przechodzi w mięsień pionowy języka. Krzyżują się z nimi włókna mięśnia poprzecznego języka[3].

Mięsień bródkowo-językowy zapewnia niektóre z ruchów języka. Pociąga go bowiem w kierunku dziobowym i brzusznym, formując rynienkę językową[1]. U człowieka tylne włókna tego mięśnia przesuwają dziobowo nasadę języka, reszta włókien przywiera język do dna jamy ustnej. Poza tym mięsień ten ciągnie nagłośnię i kość gnykową dziobowo[4].

Brak napięcia mięśnia bródkowo-językowego grozi zapadnięciem się języka ku tyłowi, zamknięciem dróg oddechowych i uduszeniem. Ma to istotne znaczenie przy znieczuleniu[4].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Kazimierz Krysiak, Krzysztof Świeżyński: Anatomia zwierząt. T. 2: Narządy wewnętrzne i układ krążenia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012. ISBN 978-83-01-16755-4.
  • Michał Reicher, Wiesław Łasiński: Adam Bochenek, Wiesław Łasiński, Stanisław Hiller, Michał Reicher, Stanisław Zawistowski, Zofia Zegarska: Anatomia człowieka. T. II: Trzewa. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. ISBN 978-83-200-3587-2.