Mięsień dwugłowy uda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok boczny prawej kończyny dolnej. Długa głowa mięśnia dwugłowego jest oznaczona.

Mięsień dwugłowy uda (łac. musculus biceps femoris) – mięsień kończyny dolnej.

Grupa: tylne mięśnie uda

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Posiada on dwie głowy – długą i krótką, różniące się pochodzeniem i miejscem przyczepu. Przyczepy początkowe: głowa krótka przyczepia się do wargi bocznej kresy chropawej. Głowa długa przyczepia się do powierzchni tylnej guza kulszowego. Przyczep końcowy mają na głowie strzałki.

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Względem uda i stawu biodrowego:

  • prostownik uda
  • przywodziciel uda
  • słabo obraca udo w obie strony

Względem stawu kolanowego:

  • zginacz
  • odwracacz

Główną czynnością tego mięśnia jest zginanie stawu kolanowego, spełnia on jeszcze rolę prostownika w stawie biodrowym poprzez swój przyczep na guzie kulszowym. Może on unosić miednicę, gdy udo zostanie ustalone, a ponadto, dzięki głowie krótkiej, także ją obniżać.

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Mięsień jest unaczyniony przez tętnicę okalającą udo przyśrodkową, tętnice przeszywające oraz gałązki tętnicy podkolanowej.

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Głowę długą unerwia nerw piszczelowy, będący częścią przednią nerwu kulszowego, natomiast głowa krótka jest unerwiona przez nerw strzałkowy wspólny, który jest częścią tylną nerwu kulszowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grupa tylna mięśni uda. W: Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka t. 1. Warszawa: PZWL, 2010, s. 820-822. ISBN 978-83-200-4323-5.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.