Mięsień skrzydłowy boczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mięsień skrzydłowy boczny (opisany jako externus) Widoczny również mięsień skrzydłowy przyśrodkowy opisany jako internus.

Mięsień skrzydłowy boczny (łac. musculus pterygoideus lateralis) – mięsień twarzoczaszki należący do mięśni żwaczowych (mięśni żucia) i obejmujący dwie głowy głównie poruszające żuchwą[1][2].

Anatomia[edytuj | edytuj kod]

Przyczep początkowy głowy dolnej znajduje się na guzie szczęki i powierzchni zewnętrznej blaszki bocznej wyrostka skrzydłowatego kości klinowej. Przyczep początkowy głowy górnej znajduje się na grzebieniu podskroniowym i skrzydle większym kości klinowej (jego powierzchni podskroniowej). Włókna mięśnia przebiegają w kierunku przyczepu końcowego znajdującego się na dołku skrzydłowym wyrostka kłykciowego żuchwy, a także torebce stawowej i krążku stawowym stawu skroniowo-żuchwowego[1][2].

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Skurcz mięśnia wysuwa żuchwę ku przodowi (przy skurczu obustronnym – mięśnia lewego i prawego) lub do boku (jeśli działa tylko jeden z mięśni) w stronę przeciwną działającemu mięśniowi (czyli w stronę mięśnia niepracującego)[1][2].

Głowa górna odpowiada głównie za stabilizację stawu[3].

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Unaczyniony jest przez wiele drobnych gałązek tętnicy szczękowej[1].

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Unerwienie stanowi nerw skrzydłowy boczny (łac. nervus pterygoideus lateralis), będący gałązką nerwu żuchwowego (V3) – trzeciej gałęzi nerwu trójdzielnego[1][2].

Badanie[edytuj | edytuj kod]

Jego położenie sprawia wiele trudności w badaniu palpacyjnym, gdyż jedyny dostęp jest możliwy przez badanie opuszką palca okolicy błony śluzowej za guzem szczęki, od strony przedsionkowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 777–779, ISBN 978-83-200-4323-5.
  2. a b c d Jerzy Walocha (red.), Anatomia prawidłowa człowieka. Szyja i głowa, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013, s. 177–179, ISBN 978-83-233-3581-8.
  3. Wang MQ, Yan CY, Yuan YP.. Is the superior belly of the lateral pterygoid primarily a stabilizer? An EMG study.. „Journal of Oral Rehabilitation”, s. 507-510, 2001-06-28. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anatomia człowieka – Janina Sokołowska-Pituchowa
  • Jeffrey P. Okeson: Leczenie dysfunkcji narządu żucia i zaburzeń zwarcia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2005. ISBN 83-89309-61-0.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.