Mięsień skrzydłowy boczny górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięśnie skrzydłowe boczne: górny i dolny opisane razem jako externus (oba zaznaczone strzałkami). Widoczny również mięsień skrzydłowy przyśrodkowy opisany jako internus.

Mięsień skrzydłowy boczny górny (musculus pterygoideus lateralis superior) – parzysty mięsień żucia.

Do niedawna (i w starym piśmiennictwie tak jest opisany) mięsień ten razem z mięśniem dolnym były traktowane jako anatomicznie i jeden dwugłowy mięsień[1]. Jednak mięśnie te wykazują, pomimo że podobne, również całkiem odmienne funkcje i mają zupełnie inne przyczepy początkowe jak i końcowe. Dlatego rozróżnia się dwa oddzielne mięśnie: górny i dolny. Wciąż jednak istnieje spór w tej kwestii wśród naukowców.

Anatomia[edytuj]

Przyczep początkowy znajduje się na grzebieniu podskroniowym i skrzydle większym kości klinowej. Włókna mięśnia przebiegają w kierunku przyczepu końcowego znajdującego się na torebce stawowej i krążku stawowym stawu skroniowo-żuchwowego oraz częściowo na szyjce żuchwy.

Czynność[edytuj]

Działanie tego mięśnia polega przede wszystkim na stabilizowaniu krążka stawowego i zapobieganiu zmiażdżenia tkanek zakrążkowych przez nadmierne przesunięcie wyrostka kłykciowego żuchwy do tyłu. Funkcją mięśnia jest również wysuwanie żuchwy – gdy pracują oba (lewy i prawy) – lub wysunięcie żuchwy ku bokowi – jeśli pracuje jeden z nich – w stronę mięśnia niepracującego.

Unerwienie[edytuj]

Unerwienie stanowi trzecia gałązka nerwu żuchwowego (V3) – trzeciej gałęzi nerwu trójdzielnego.

Przypisy

  1. Jeffrey P. Okeson: Leczenie dysfunkcji narządu żucia i zaburzeń zwarcia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2005. ISBN 83-89309-61-0.

Bibliografia[edytuj]

  • Anatomia człowieka – Janina Sokołowska-Pituchowa
  • Jeffrey P. Okeson: Leczenie dysfunkcji narządu żucia i zaburzeń zwarcia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2005. ISBN 83-89309-61-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.