Mięsień trójgłowy łydki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięsień trójgłowy łydki (łac. triceps surae) składa się z mięśnia brzuchatego łydki i mięśnia płaszczkowatego. Ich brzuśce tworzą uwypuklenie łydki.

Mięsień brzuchaty łydki (łac. musculus gastrocnemius)[edytuj | edytuj kod]

Jest to mięsień dwugłowy, który rozpoczyna się:

  • głową boczną-powyżej kłykcia bocznego kości udowej
  • głową przyśrodkową-powyżej kłykcia przyśrodkowego kości udowej

Obie głowy kierują się zbieżnie ku dołowi i w połowie podudzia przechodzą we wspólne ścięgno końcowe.

Mięsień kończy się na guzie piętowym przechodząc w ścięgno Achillesa.

Mięsień płaszczkowaty (łac. musculus soleus)[edytuj | edytuj kod]

Położony jest pod mięśniem brzuchatym. Rozpoczyna się obejmując głowę i górną część trzonu strzałki oraz kresę mięśnia płaszczkowatego na tylnej powierzchni kości

piszczelowej. Mięsień w swym przebiegu wytwarza łuk ścięgnisty wypukłością skierowany ku górze.

Ścięgno końcowe mięśnia dołącza do ścięgna Achillesa i dochodzi do guza piętowego.

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Jest to najsilniejszy zginacz podeszwowy stopy. Przyciska stopę do podłoża. W czasie ruchów lokomocyjnych odrywa piętę od podłoża i ustawia stopę na palcach.

Poza tym odwraca i przywodzi stopę. Mięsień brzuchaty działa na staw kolanowy wspomagając zginanie.

Unerwienie mięśnia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zofia Ignasiak, Anatomia układu ruchu; wyd. Elsevier Urban & Partner sp, z o.o., Wrocław 2013, wydanie II