Miadzioł (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Miadzioł.
Miadzioł
Ilustracja
Kościół Matki Bożej Szkaplerznej
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

7000[1]
Nr kierunkowy +375 01797
Kod pocztowy 222397
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mińskiego
Miadzioł
Miadzioł
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Miadzioł
Miadzioł
Ziemia54°52′N 26°56′E/54,866667 26,933333
Portal Portal Białoruś

Miadzioł (biał. Мядзел, Miadzieł, Мядзель, Miadziel, ros. Мядель) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, siedziba rejonu miadzielskiego.

Miasto królewskie położone było w końcu XVIII wieku w starostwie niegrodowym miadziolskim w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego[2], do 1945[3] wieś w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie postawskim, siedziba gminy Miadzioł[4].

Miadzioł jest położony na Pojezierzu Święciańskim nieopodal jeziora Miastro wliczanego do grupy największego białoruskiego jeziora - Narocz. W pobliżu miejscowości znajduje się też jezioro Miadzioł.

Dawniej miejscowość dzieliła się na Stary Miadzioł, wzmiankowany po raz pierwszy w 1454 r., i Nowy Miadzioł wzmiankowany w 1462 r., z którego prowadził most do murowanego zamku wzniesionego w XVI wieku na wyspie jeziora Miastro.

W Miadziole urodziła się Wolha Wasilonak, białoruska biegaczka narciarska.

Zabytki[edytuj]

  • kościół i klasztor karmelitów, późnobarokowy z 1754 r., fundacji Antoniego Koszczyca, starosty zarzeckiego. Po kasacie zakonu klasztor zamknięto w 1840 r., a w roku 1866 kościół zamieniono na cerkiew. W 1920 r. kościół oddano katolikom, po II wojnie światowej zamknięty, oddany wiernym w 1989 r., kompletnie zrujnowany (zachowały się tylko mury kościoła). Wystrój wnętrza rokokowy. Obok dzwonnica i plebania. Budowla centralna na planie kwadratu wpisana w kubiczną bryłę należy do najoryginalniejszych przejawów barokowego klasycyzmu w architekturze Wielkiego Księstwa Litewskiego i urzeczywistnia ideę martyrium. Trzy elewacje poprzedzają portyki z parami korynckich kolumn na wysokich cokołach. Ośmioboczny tambur kopuły (ozdobionej freskiem Sąd Ostateczny, zamalowanym w r. 1839) obiega wewnętrzna galeria[5].
  • kaplica Bochwiców na cmentarzu katolickim
  • kwatera pięciu nieznanych polskich żołnierzy poległych w czerwcu 1920 r. w wojnie polsko-bolszewickiej i pomnik 15-lecia niepodległości Polski. Kwatera została zniszczona przez Sowietów w 1939, odnowiona w 2014[6][7].
  • cmentarz katolicko-prawosławny
  • góra zamkowa
  • park dworski
  • cmentarz żydowski

Nieistniejące[edytuj]

  • dwór Koziełł-Poklewskich
  • meczet (1840)
  • kościół św. Stanisława (1454)
  • cerkiew

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Вялiкi гicтарычны атлас Беларусi Т.2, Mińsk 2013, s.81.
  3. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  4. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 lutego 1927 r. o zniesieniu gmin wiejskich Jasiewo i Zanarocze, utworzeniu gminy wiejskiej Woropajewo, zmianie nazwy gminy Mańkowicze na "Hruzdowo" oraz zmianie granic gmin w powiecie postawskim, województwie wileńskiem (Dz. U. z 1927 r. Nr 13, poz. 102).
  5. http://www.drogibaroku.org/index.php?etap=10&i=56
  6. Polacy Mińska odnowili pomnik 15-lecia niepodległości Polski w Miadziole |, Kresy24.pl - Wschodnia Gazeta Codzienna [dostęp 2016-04-20] (pol.).
  7. Miadzioł - бел. Мядзел, рус. Мядель, www.minsk.msz.gov.pl [dostęp 2016-04-20].

Linki zewnętrzne[edytuj]