Micha’il Nu’ajma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Micha'il Nu'ajma)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Micha’il Nu’ajma (arab. ميخائيل نعيمة , ur. 22 listopada 1889 w Libanie, zm. 1988[1] lub 1989[2][3]), arabski pisarz i krytyk literacki, przedstawiciel syryjsko-amerykańskiej szkoły emigracyjnej w literaturze arabskiej (tzw. mahdżar). Jeden z nielicznych pisarzy arabskich pozostających pod wyraźnym wpływem literatury rosyjskiej. Kształcił się w szkołach prowadzonych przez Rosjan w Libanie i Palestynie, w latach 1906-1911 studiował w Połtawie[4] na Ukrainie. Z powodu udziału w tamtejszym strajku studenckim został czasowo wydalony ze szkoły, którą ukończył z opóźnieniem[2]. W latach 1911-1931 przebywał w USA, gdzie studiował na University of Washington w Seattle, uzyskując dwukrotnie stopień magistra w 1916 roku. Na krótko przed zakończeniem I wojny światowej został wcielony do armii Stanów Zjednoczonych i wysłany na front we Francji[2]. Wróciwszy do USA, zredagował kartę Związku Literackiego (arab. Ar-Rabita al-Kalamijja), stowarzyszenia literackiego założonego w 1920 r. w Nowym Jorku, i został jej sekretarzem[2]. Po powrocie do Libanu w 1932 roku całkowicie poświęcił się pisaniu.

W swych utworach poruszał problematykę psychologiczną i społeczną. Tworzył szkice literackie, nowele, wspomnienia i dramaty. W pracach teoretycznoliterackich bronił wolności twórcy, m.in. możliwości odejścia od ograniczeń przez system metryczny w poezji[3].

Dzieła[edytuj]

  • Al-aba wa-al-banun [Ojcowie i synowie] (1917)
  • szkice literackie Al-Ghirbal [Sito] (1923)
  • Kitab Mirdad [Księga Mirdada] (wersja angielska 1948, wersja arabska 1952)
  • trzytomowe wspomnienia pt. As-Sabun [Siedemdziesiątka] (1959/1960).

Przypisy

  1. Al-Mundżid fi al-alam. Bejrut: Dar al-Maszrik, 2002, s. 575.
  2. a b c d The Routledge Encyclopedia of Arabic Literature. 1998, s. 588.
  3. a b Wiebke Walther: Historia literatury arabskiej. Warszawa: 2008, s. 279.
  4. Mały słownik kultury świata arabskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1971, s. 409.

Bibliografia[edytuj]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)