Michał Życzkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Życzkowski (ur. 12 kwietnia 1930 w Krakowie, zm. 24 maja 2006 w Krakowie) – profesor mechaniki stosowanej na Politechnice Krakowskiej, członek rzeczywisty PAN, PAU, korespondent Austriackiej Akademii Nauk. Syn Józefa Życzkowskiego. Specjalista w dziedzinie teoria plastyczności, reologii, stateczności i optymalnego kształtowania konstrukcji oraz matematyki stosowanej. Wypromował 29 doktorów[1], spośród nich 11 uzyskało stopień doktora habilitowanego a 5 tytuł naukowy profesora.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1955 uzyskał stopień doktora nauk technicznych (pierwszy doktor wypromowany w Politechnice Krakowskiej) a w 1959 dyplom Imperial College London. W 1960 otrzymał stopień doktora habilitowanego za prace z teorii pełzania, w 1962 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1969 tytuł profesora zwyczajnego. W 1970 został profesorem wizytującym University of Massachusetts Amherst (UMASS). Od 1973 był członkiem korespondentem PAN, a od 1989 członkiem rzeczywistym PAN. W 1993 został profesorem wizytującym we Wspólnym Centrum Badawczym, Ispra we Włoszech. Od 1991 członek czynny PAU. W 1995 otrzymał tytuł doctor honoris causa Politechniki Krakowskiej[2]. Od 1997 był członkiem Austriackiej Akademii Nauk.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor (lub współautor) 294 publikacji[3], autor monografii "Obciążenia złożone w teorii plastyczności" (PWN 1973), oraz "Combined Loadings in the Theory of Plasticity"[4], (PWN-Nijhoff 1981). Współautor 10 książek zespołowych w tym monografii "Nośność rozdzielcza w teorii plastyczności", PK, Kraków 1998[5]. Członek rad redakcyjnych czasopism "Structural Optimization", "International Journal of Plasticity", "International Journal of Mechanical Sciences" oraz Zeitschrift für Angewandte Mathematik und Mechanik (ZAMM), członek honorowy Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]