Michał (Grujić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał
Mihailo
Miloš Grujić
Biskup górnokarlovacki
Kraj działania  Austro-Węgry
Data i miejsce urodzenia 11 sierpnia 1861
Kraljevčani
Data i miejsce śmierci 6 marca 1914
Plaški
Biskup górnokarlovacki
Okres sprawowania 1891–1914
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny (Patriarchat Karłowicki)
Śluby zakonne do 1890
Diakonat 1887
Prezbiterat 1887
Nominacja biskupia 15 października 1891
Chirotonia biskupia 27 grudnia 1891
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 grudnia 1891
Miejscowość Sremski Karlovci
Miejsce Sobór św. Mikołaja
Konsekrator Jerzy
Współkonsekratorzy Nektariusz (Dimitrijević), Miron (Nikolić)

Michał, imię świeckie Miloš Grujić (ur. 11 sierpnia 1861 w Kraljevčanach, zm. 6 marca 1914 w Plaškach) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem nauczyciela. Ukończył gimnazjum w Zagrzebiu, następnie studiował w tym samym mieście prawo. W 1886 uzyskał dyplom serbskiego seminarium duchownego w Sremskich Karlovcach. Rok później został kolejno wyświęcony na diakona i na kapłana (jako celibatariusz). Przez dwa kolejne lata był administratorem parafii w Melenčanach, następnie krótko pracował w kancelarii biskupiej w Plaškach. Przed 1890 wstąpił do monasteru Gomirje i złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię zakonne Michał. W monasterze powierzono mu obowiązki proboszcza prowadzonej przez mnichów parafii w Marindole-Bojancach i nauczyciela w cerkiewnej szkole. W 1890 został zatrudniony jako wykładowca teologii w seminarium duchownym w Sremskich Karlovcach; przed 1891 został również przełożonym monasteru Krušedol[1].

15 października 1891 został nominowany na biskupa górnokarlovackiego, zaś jego chirotonia biskupia odbyła się 27 grudnia tego samego roku w soborze św. Mikołaja w Sremskich Karlovcach, pod przewodnictwem patriarchy serbskiego Jerzego w asyście biskupów vršackiego Nektariusza oraz pakrackiego Mirona. Jako biskup górnokarłowicki wielokrotnie interweniował przed rządem węgierskim w obronie Serbów. Po zamordowaniu patriarchy serbskiego Lucjana w 1913 został administratorem metropolii karłowickiej. Zmarł w roku następnym w Plaškach i został pochowany w tamtejszym soborze[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s. 331.