Michał Czernecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Czernecki
Ilustracja
Michał Czernecki (2015)
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1978
Sosnowiec
Zawód aktor
Współmałżonek Magdalena Czernecka
Lata aktywności od 2000

Michał Czernecki (ur. 4 kwietnia 1978[1] w Sosnowcu) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy[2][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i wychował w Sosnowcu[4][5], gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 7 im. Adama Mickiewicza. Jego ojciec (zm. w wieku 52 lat na nowotwór)[6], był pracownikiem fabryki, a matka pracowała jako urzędniczka. Początkowo chciał być pilotem myśliwca. Podczas nauki w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Janusza Korczaka był członkiem licealnego kabaretu pod kierunkiem polonistki. Jako nastolatek przeżył dwie próby samobójcze[5]. W czasie kiedy przyznano mu rentę po zmarłym ojcu, otrzymał też stypendium Miasta Sosnowca i stypendium Ministra Kultury Narodowej. Studiował w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego[7].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze podczas studiów, odebrał drugą nagrodę za rolę Gerarda w przedstawieniu Franka Wedekinda Maestro w reżyserii Krzysztofa Globisza na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Zadebiutował 18 stycznia 2003 na scenie Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie rolą Victora w sztuce Polaroidy, za którą dostał nagrodę na XXXXIII festiwalu sztuki aktorskiej w Kaliszu. W 2004 na deskach Odeon Heroda Attyka w Atenach w spektaklu Fryderyka Nietzsche Zaratustra reżyserowanym przez Krystiana Lupę zagrał postać młodego Zaratustry.

Występował także w teatrach: Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (2003–2006), krakowskiej Scenie STU (2005) w przedstawieniu Cudowny naszyjnik, Rozmaitości w Warszawie (2005–2006), Narodowym w Warszawie (2006–2007) w roli Hipolita, antycznego playboy bez uczuć w sztuce Eurypidesa Fedra w reżyserii Mai Kleczewskiej i Tarnowskim im. Ludwika Solskiego (2007–2008)[7].

Zebrał pochlebne recenzje za postać tytułowego bohatera w spektaklu szekspirowskim Teatru TV Hamlet (2003) z Januszem Gajosem i Grażyną Szapołowską. Po debiutanckim występie na kinowym ekranie Karol. Człowiek, który został papieżem (Karol, un uomo diventato papa, 2004)[8] u boku Piotra Adamczyka, pojawił się w serialu TVP2 Na dobre i na złe (2005–2006) jako Piotr Kusy.

W 2010 wystąpił w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu w sztuce Zmierzch bogów reżyserii Mai Kleczewskiej[7].

W kampanii reklamowej PKP i PKP Intercity pod hasłem „Tysiące powodów do podróżowania” (2018) pojawił się jako ojciec 7-letniego Filipa[9].

19 września 2018 nakładem wydawnictwa Pascal ukazała się jego książka pt. Wybrałem życie[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Magdaleną, z którą ma dwóch synów, Piotra i Franciszka.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Reżyser
2004 Karol. Człowiek, który został papieżem Ludwik Giacomo Battiato
2005 Doskonałe popołudnie Mikołaj Mielczarek Przemysław Wojcieszek
2007 Futro Jarek Makowiecki, syn Ireny i Henryka Tomasz Drozdowicz
2009 Wojna polsko-ruska Lewy Xawery Żuławski
2013 Wałęsa. Człowiek z nadziei wicedyrektor stoczni Andrzej Wajda
Śliwowica Hubert Schultz Krzysztof Łebski, Justyna Nowak
2016 Planeta singli Antoni Bieńczycki Mitja Okorn
2018 Podatek od miłości Ryszard Mróz Bartłomiej Ignaciuk

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
2004 Świat według Kiepskich gitarzysta odc. 166
2005–2006 Warto kochać Tomasz Milewski
Na dobre i na złe Piotr Kusy
2007 Kryminalni Tomasz Kmita odc. 87
Determinator dziennikarz Marcin Krubski
2008–2009 Londyńczycy Robal
2009 Ojciec Mateusz Wojtek Jasiak odc. 19
Plebania Przemek
2010 Usta usta właściciel klubu odc. 23
Ratownicy Hubert
2011 Aida listonosz odc. 5
Świat według Kiepskich młody Indianin odc. 353
Plebania operator Jarek
2011–2013 Pierwsza miłość Hubert Schultz
2012 Prawo Agaty Krzysztof Hańcza odc. 17
Krew z krwi Łukasz Trzciński odc. 5 i 6
2013 Lekarze Bartek Madura odc. 16, 17, 19 i 20
Komisarz Alex Robert Poburski, szef Kulisza odc. 50
2014 Na krawędzi 2 Piotr Tkacz
Czas honoru − Powstanie Walter Lentz
2014–2015 M jak miłość Jerzy Domański
2015 Rodzinka.pl Tadzik, góral z Podhala
Strażacy Kazik, strażak OSP
Zziajani Tomek Bulski
Skazane Andrzej
2016 Singielka Max Wojnowski odc. 149, 150, 163, 164, 166, 167, 169–173, 176–183
Pierwsza miłość Hubert Schultz
Przyjaciółki Tomek
2017 W rytmie serca Aleksander Płoszyński odc. 5
Miasto skarbów Marek Turkowski „Turek”
Ucho Prezesa prezes telewizji Jacek Kurski
2017- Wojenne dziewczyny Witold „Wojtek” Szczęsny
2017-2019 Diagnoza dr Piotr Sadzik
2018 Leśniczówka leśniczy Paweł Melech
2018 Ślepnąc od świateł prokurator Szeptycki
od 2019 Zawsze warto sąsiad odc. 1

Role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Autor Rola Reżyser Teatr Premiera
Cudowny naszyjnik Włodzimierz Jasiński, Paweł Lipnicki Grzegorz Suski Krakowski Teatr Scena STU 2001-09-30
Polaroidy Mark Ravenhill Victor Michał Kotański Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie 2003-01-18
Niewina Dea Loher samobójca Paweł Miśkiewicz 2004-02-28
Zaratustra Friedrich Nietzsche młody Zaratustra Krystian Lupa Odeon Heroda Attyka 2004-06-28
Nocny autobus Michał Walczak On Jarosław Tumidajski Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie 2005-02-12
Zaratustra Friedrich Nietzsche przemytnik, Zaratustra I Krystian Lupa 2005-05-07
Cokolwiek się zdarzy, kocham cię Przemysław Wojcieszek Piotrek Przemysław Wojcieszek Teatr Rozmaitości w Warszawie 2005-10-25
Ksiądz Marek Juliusz Słowacki Puławski Michał Zadara Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie 2005-11-20
Fedra Eurypides Hipolit Maja Kleczewska Teatr Narodowy 2006-12-02
Czerwone komety Andreas Sauter, Bernhard Studlar Leopold Jarosław Tumidajski Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie 2007-12-09
Święta Joanna szlachtuzów Bertolt Brecht Graham, robotnik II, chłopiec Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni 2008-03-29
Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej Michał Witkowski Sasza, Światowid, Gniewko Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach 2008-12-05
Disneyland Stanisław Dygat Marek Arens Teatr Ludowy w Krakowie 2009-11-21
Nasza klasa Tadeusz Słobodzianek Rysiek Ondrej Spišák Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego 2010-10-16
Zmierzch bogów Nicola Badalucco, Enrico Medioli, Luchino Visconti Friedrich Bruckmann Maja Kleczewska Teatr Dramatyczny im. Jana Kochanowskiego w Opolu 2010-11-06
Prorok Ilja Tadeusz Słobodzianek Charyton Ondrej Spišák Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego 2012-03-31
Młody Stalin. Prawdopodobna historia Kamo, strażnik w więzieniu, Hitler, Trocki Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy 2013-04-06
Noc żywych Żydów Igor Ostachowicz Fakir/Ktoś Zły/Zupełnie Zły Aleksandra Popławska, Marek Kalita 2014-04-04
Kupiec wenecki William Shakespeare Bassanio Aldona Figura 2014-10-03

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michal Czernecki Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2018-04-15].
  2. Michał Czernecki (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2018-04-15].
  3. Michał Czarnecki (4 de abril de 1978) (port.). Filmow. [dostęp 2018-04-15].
  4. Personalidade: Michał Czarnecki (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-04-15].
  5. a b Ewa Gassen-Piekarska (2017-05-02): Michał Czarnecki: Dwa nieudane samobójstwa (pol.). Interia.pl. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-15)].
  6. Monika Sobień: Michał Czernecki „Pokusom ulegałem” (pol.). WeMen. [dostęp 2018-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-12)].
  7. a b c Dorota Szymborska (2017-04-14): Jestem aktorem: to po prostu mój zawód. Wywiad z Michałem Czerneckim (pol.). Gazeta Wyborcza. [dostęp 2018-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-15)].
  8. Michał Czarnecki Životopis (cz.). FDb.cz. [dostęp 2018-04-15].
  9. tw (2018-05-07): „Tysiące powodów do podróżowania” w kampanii PKP Intercity (pol.). Wirtualne Media. [dostęp 2018-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-15)].
  10. Michał Czernecki, Monika Sobień – Wybrałem życie premiera książki (pol.). datapremiery.pl. [dostęp 2018-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-12)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]