Michał Janocha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Janocha
Biskup tytularny Bariki
Michał Janocha
Herb Michał Janocha Marana tha
Przyjdź, Panie
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 27 października 1959
Warszawa
Biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania od 2015
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja warszawska
Prezbiterat 28 maja 1987
Nominacja biskupia 9 maja 2015
Sakra biskupia 14 czerwca 2015
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 czerwca 2015
Miejscowość Warszawa
Miejsce archikatedra św. Jana Chrzciciela
Konsekrator Kazimierz Nycz
Współkonsekratorzy Józef Michalik
Celestino Migliore

Michał Robert Janocha[1] (ur. 27 października 1959 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, biskup pomocniczy warszawski od 2015.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 27 października 1959 w Warszawie[2]. Siostrzeniec polityka Jana Olszewskiego[3]. Kształcił się w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Batorego. W latach 1978–1982 studiował historię sztuki w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, uzyskując w 1983 magisterium. W latach 1982–1987 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 28 maja 1987 w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie kardynał Józef Glemp[4][5]. Inkardynowany został do archidiecezji warszawskiej[6]. W latach 1988–1993 kontynuował studia z zakresu historii i historii sztuki w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[6], gdzie w 1993 na podstawie dysertacji Ikonografia Mszy Świętej w średniowiecznej i nowożytnej sztuce polskiej otrzymał doktorat nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce[1]. W 2003 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie po przedłożeniu rozprawy Ukraińskie i białoruskie ikony świąteczne w dawnej Rzeczypospolitej. Problem kanonu uzyskał habilitację z nauk humanistycznych w zakresie historii[1][2].

W latach 1987–1988 pracował jako wikariusz i katecheta w parafii w Izabelinie[6]. W latach 1990–1994 pełnił posługę kapelana w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach. W 2009 został rezydentem w parafii św. Zygmunta w Warszawie[5]. W latach 1988–1990 był pracownikiem Muzeum Archidiecezji Warszawskiej. W 1989 współzakładał miesięcznik społeczno-religijny „Credo”, następnie w latach 1989–1993 był jego redaktorem naczelnym, do 1999 pozostał członkiem redakcji. Został członkiem Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów w Archidiecezji Warszawskiej, Komisji Architektoniczno-Artystycznej przy Kurii Metropolitalnej Warszawskiej oraz konsultorem Rady ds. Kultury Episkopatu Polski[2]. W 2004 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości[5].

W latach 1992–2011 był zatrudniony w Akademii Teologii Katolickiej (następnie Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego)[2][7] na stanowiskach: asystenta (od 1992), adiunkta przy Katedrze Historii Sztuki Nowożytnej (od 1995) i profesora nadzwyczajnego przy Katedrze Historii Sztuki Bizantyńskiej i Postbizantyńskiej (od 2004)[2]. W latach 2002–2011 pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Kultury Chrześcijańskiego Wschodu w Instytucie Historii Sztuki. Od 2008 do 2010 był wykładowcą na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej[7]. W 2010 został profesorem w Instytucie Badań Interdyscyplinarnych „Artes Liberales” (przekształconego w Wydział „Artes Liberales”[1]) Uniwersytetu Warszawskiego[7]. W latach 2009–2013 pełnił funkcję ojca duchownego w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie[4]. W 2013 został dyrektorem biblioteki seminaryjnej i spowiednikiem alumnów[5]. Jego zainteresowania naukowe dotyczą sztuki i tradycji bizantyńskiej, teologii sztuki oraz badań porównawczych kultury chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu[7]. Wszedł w skład Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W 2000 został jurorem Fundacji im. Ks. Janusza Pasierba[2]. Wraz z Waldemarem Delugą współredaktor periodyku „Series Byzantina. Studies on Byzantine and Postbyzantine Art[7].

9 maja 2015 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej ze stolicą tytularną Barica[6][8]. Święcenia biskupie przyjął 14 czerwca 2015 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie[9]. Głównym konsekratorem był kardynał Kazimierz Nycz, arcybiskup metropolita warszawski, zaś współkonsekratorami Józef Michalik, arcybiskup metropolita przemyski, i arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce[10]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Marana tha” (Przyjdź, Panie)[11].

W Konferencji Episkopatu Polski objął funkcję przewodniczącego Rady ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego[12].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Został laureatem m.in.: nagrody Fundacji im. Ks. Janusza St. Pasierba (1999), nagrody „Przeglądu Wschodniego” w kategorii autorów krajowych za książkę Ukraińskie i białoruskie ikony świąteczne w dawnej Rzeczypospolitej. Problem kanonu (2002)[2], nagrody Feniks „Pro Autore” przyznanej przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich za książkę Ikony w Polsce. Od średniowiecza do współczesności (2009)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Michał Janocha w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-04-21].
  2. a b c d e f g h Nota biograficzna Michała Janochy na stronie Komisji Speculum Byzantinum. speculum.ibi.uw.edu.pl. [dostęp 2015-05-09].
  3. I. Świerdzewska. Życie najwyższą sztuką. „Idziemy”. nr 24 (507), 14 czerwca 2015. ISSN 1734-9079. [dostęp 2016-11-09]. 
  4. a b Nowy biskup pomocniczy w Warszawie. episkopat.pl (arch.), 2015-05-09. [dostęp 2016-11-09].
  5. a b c d Nota biograficzna Michała Janochy na stronie Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. wmsd.waw.pl (arch.). [dostęp 2016-11-09].
  6. a b c d Nomina di Ausiliare di Warszawa (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2015-05-09. [dostęp 2015-05-09].
  7. a b c d e f Michał Janocha na stronie Wydziału „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego. obta.uw.edu.pl (arch.). [dostęp 2017-08-04].
  8. Warszawa: ks. prał. Michał Janocha – biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. episkopat.pl (arch.), 2015-05-09. [dostęp 2016-11-09].
  9. Święcenia biskupie ks. prał. Michała Janochy. ekai.pl (arch.), 2015-06-15. [dostęp 2017-02-14].
  10. Michał Janocha (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2015-06-01].
  11. Ks. Michał Janocha mianowany biskupem pomocniczym. archidiecezja.warszawa.pl (arch.), 2015-05-09. [dostęp 2017-02-14].
  12. Michał Janocha na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-11-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]