Michał Küchmeister von Sternberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Küchmeister von Sternberg
ilustracja
wielki mistrz zakonu krzyżackiego
Okres panowania od 1414
do 1422
Poprzednik Heinrich V von Plauen
Następca Paul Bellitzer von Russdorff
Dane biograficzne
Data urodzenia 1370
Data śmierci 1423
Król Władysław Jagiełło i wielki książę Witold (Aleksander) zobowiązują się zachować rozejm z wielkim mistrzem krzyżackim Michałem Küchmeistrem von Sternberg, 1416, Archiwum Główne Akt Dawnych

Michał Küchmeister von Sternberg (ur. 1370 - zm. 1423) – wielki mistrz zakonu krzyżackiego (1414-1422).

Urodził się w 1370 roku na Śląsku. Po wstąpieniu w młodym wieku do zakonu krzyżackiego rozpoczął swą służbę w Bałdze, skąd wychodziły wyprawy zakonnych rycerzy i ich gości na Litwę, następnie został komturem na zamku w Rhein (Ryn). W latach 1396-1402 był prokuratorem kętrzyńskim, w 1400 został także szafarzem elbląskim. Później w Królewcu sprawował urząd wielkiego szafarza. Od roku 1404 był wójtem Żmudzi, a od 1410 wójtem Nowej Marchii.

Po bitwie grunwaldzkiej próbował z wojskami zaciężnymi i własnymi wasalami odzyskać utracone przez zakon pozycje. W bitwie pod Koronowem (10 października 1410) poniósł klęskę, dostał się do niewoli i został osadzony na zamku w Chęcinach. Z Polski powrócił latem 1411, aby objąć urząd wielkiego marszałka i przewodniczyć delegacji krzyżackiej podczas sądu polubownego w Budzie w 1412, który potwierdził ustalenia pokoju toruńskiego 1411 roku. Niezadowolony z takiego obrotu sprawy wielki mistrz oskarżył go o nieprzestrzeganie wcześniej ustalonych z nim instrukcji. W wyniku klęski zakonu w bitwie pod Grunwaldem jego militarna i ekonomiczna potęga podupadła. Nastąpiła też przebudowa świadomości mieszkańców Prus. Nic więc dziwnego, że gdy wielki mistrz Henryk von Plauen dążył do wojny z Polską, zgromadzone wojsko krzyżackie (pruska szlachta i chłopi) we wrześniu 1413 roku pod Lidzbarkiem Welskim odmówiło walki z Polską.

Küchmeister odsunął od władzy Plauena, a 7 stycznia 1414 roku oficjalnie wybrany został na urząd wielkiego mistrza krzyżackiego. Znacząco złagodził politykę wewnętrzną państwa zakonnego: przywrócił rady miejskie i na sądzie rycerskim w Bratianie pozwolił na powrót członków pruskiego Towarzystwa Jaszczurczego zwanego także Związkiem Jaszczurczym. Zobowiązał się także ukrócić nadużycia państwowych urzędników. Wobec ponownego konfliktu z Polską zwanego wojną głodową wysłał w 1414 rozpaczliwy list do papieża Jana XXIII (znanego jako antypapież Jan XXIII), w którym błagał go o powstrzymanie polskiego króla Władysława Jagiełły. Jednocześnie, świadomy słabości militarnej zakonu, nakazał wycofanie sił do obronnych zamków i miast oraz utrudnianie polskiego pochodu poprzez niszczenie pól i młynów wodnych. Nadał prawo miejskie Sztumowi 21 września 1416 roku. Było to jedyne lokowane miasto za jego czasów. W marcu 1422 złożył rezygnację z urzędu wielkiego mistrza.

Zmarł w Gdańsku 15 grudnia 1423 roku. Pochowany został w kaplicy św. Anny na zamku w Malborku.


Poprzednik
Henryk V von Plauen
Template - Grand Master of the Teutonic Order.svg Wielki mistrz zakonu krzyżackiego
1414 - 1422
Template - Grand Master of the Teutonic Order.svg Następca
Paul Bellitzer von Russdorff