Michał Królikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Królikowski
Michał Królikowski 01 Kancelaria Senatu.JPG
Michał Królikowski podczas przemówienia
w Senacie RP (2013)
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1977
Płock
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
Okres od 14 grudnia 2011
do 5 listopada 2014
Michał Królikowski z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetem (2014)

Michał Królikowski (ur. 8 grudnia 1977[1] w Płocku) – polski prawnik, adwokat, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2006–2011 dyrektor Biura Analiz Sejmowych, w latach 2011–2014 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Jagiełły w Płocku, następnie studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego[2]. W tym czasie był instruktorem Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrzem i kierownikiem Wydziału Harcerskiego Głównej Kwatery ZHP.

Po uzyskaniu w 2001 tytułu zawodowego magistra rozpoczął studia doktoranckie na macierzystym wydziale, uzyskując w 2005 stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy zatytułowanej: Zasada proporcjonalności we współczesnym retrybutywizmie[2]. W 2012 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. Pracę naukową podjął w Katedrze Prawa Karnego Porównawczego na stanowisku adiunkta. Pracował jako visiting fellow w Cardiff Law School oraz na wydziałach prawa University of Stirling w Szkocji i jednego z uniwersytetów w Salzburgu[1]. Był stypendystą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Bednarowski Trust[3].

W pracy naukowej zajmuje się zagadnieniami z zakresu filozofii prawa i prawa karnego[4]. Jest redaktorem i współautorem komentarza do kodeksu karnego wydanego przez C.H. Beck. Opublikował kilka pozycji książkowych i liczne artykuły naukowe poświęcone m.in. teorii odpowiedzialności karnej, prawu karnemu europejskiemu i międzynarodowemu. Jest również autorem artykułów prasowych w „Więzi” i „Tygodniku Powszechnym[1], a także członkiem Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych[5].

W latach 2006–2011 był zastępcą redaktora naczelnego „Przeglądu Sejmowego”, przewodniczył radzie naukowej „Zeszytów Prawniczych BAS”, został członkiem redakcji „Forum Prawniczego”. Krótko był wspólnikiem prywatnej kancelarii prawniczej. W 2006 został dyrektorem Biura Analiz Sejmowych w Kancelarii Sejmu, wchodzi również w skład Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości[1]. 14 grudnia 2011 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości[6]. Zakończył urzędowanie 5 listopada 2014[7].

Od listopada 2014 do końca 2016 adwokat i associate partner w jednej z prywatnych kancelarii prawnych w Warszawie[8]. Następnie został dyrektorem zarządzającym kancelarii adwokackiej sygnowanej jego nazwiskiem[9].

Był członkiem rady programowej „Zeszytów Prawniczych Biura Analiz Sejmowych”, z której ustąpił w 2017, powołując się na okoliczność utraty przez Biuro Analiz Sejmowych statusu niezależnej instytucji eksperckiej[10].

W 2017 był doradcą prezydenta RP Andrzeja Dudy do spraw projektów ustaw o Sądzie Najwyższym i KRS[11]. W maju 2018 został zatrzymany na wniosek prokuratora Prokuratury Regionalnej w Białymstoku w śledztwie dotyczącym wyłudzeń podatku VAT[12]. Przedstawiono mu zarzut prania brudnych pieniędzy (związany z przyjęciem tzw. depozytu adwokackiego), do którego się nie przyznał. Został następnie zwolniony po zastosowaniu poręczenia majątkowego[13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma czworo dzieci[1]. Jest oblatem benedyktyńskim[14].

Przeprowadził wywiad-rzekę z arcybiskupem Henrykiem Hoserem, który ukazał się w styczniu 2014 nakładem wydawnictwa Apostolicum pt. Bóg jest większy[15][16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Nota biograficzna na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości. [dostęp 2012-12-21].
  2. a b Autoreferat. wpia.uw.edu.pl. [dostęp 2012-12-21].
  3. Zespół kierujący Biurem Analiz Sejmowych. sejm.gov.pl. [dostęp 2012-12-21].
  4. Michał Królikowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-12-21].
  5. Zespół Ekspertów KEP ds. Bioetycznych. episkopat.pl. [dostęp 2013-11-27].
  6. MS: Michał Królikowski nowym wiceministrem sprawiedliwości. rp.pl, 14 grudnia 2011. [dostęp 2012-12-21].
  7. Kto na miejsce odwołanego wiceministra sprawiedliwości?. interia.pl, 5 listopada 2014. [dostęp 2014-11-05].
  8. Ewa Ivanova. Cieszy mnie, że Andrzej Seremet chce zwiększenia swoich uprawnień (rozmowa z prof. UW dr hab. Michałem Królikowskim). „Dziennik Gazeta Prawna”, s. B10, 26 listopada 2014. 
  9. Prof. UW dr hab. Michał Królikowski: Adwokat & partner zarządzający. krolikowski-legal.pl. [dostęp 2017-01-17].
  10. Czystka w Kancelarii Sejmu. oko.press, 1 lipca 2017. [dostęp 2017-07-02].
  11. Prof. Królikowski, doradca prezydenta Dudy: Zawetowane ustawy o KRS i SN były destrukcyjne i krótkowzroczne. dziennik.pl, 7 września 2017. [dostęp 2018-05-09].
  12. Były wiceminister sprawiedliwości zatrzymany. tvn24.pl, 9 maja 2018. [dostęp 2018-05-09].
  13. Były wiceminister z zarzutem. Nie ma wniosku o areszt, pół miliona poręczenia. tvn24.pl, 10 maja 2018. [dostęp 2018-05-11].
  14. Brat Minister, „Polityka” nr 2 z 8 stycznia 2014.
  15. Publikacje: Bóg jest większy. pallotyni.pl. [dostęp 2014-01-10].
  16. „Bóg jest większy” – prezentacja wywiadu-rzeki abp. Hosera i prof. Królikowskiego. ekai.pl, 9 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-10].