Michał Kunicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Kunicki
biskup tytularny Arsinoë in Arcadia
Herb Michał Kunicki
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 7 października 1698
Czułczyce
Data i miejsce śmierci 9 listopada 1751
Kraków
biskup sufragan krakowski
Okres sprawowania 1726–1751
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 19 października 1721
Nominacja biskupia 23 grudnia 1726
Sakra biskupia data nieznana
Sukcesja apostolska
Konsekrator Teodor Andrzej Potocki
Współkonsekratorzy Jan Joachim Tarło
Andrzej Stanisław Załuski

Michał Kunicki (ur. 7 października 1698 r. w Czułczycach, zm. 9 listopada 1751 r. w Krakowie) – archidiakon krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1726-1742[1], biskup sufragan krakowski od 1727 r, przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Państwie Kościelnym w 1733[2].

Studiował w Krakowie i w Rzymie, w 1721 r. otrzymał święcenia kapłańskie, kanonik warmiński, od 1724 r. kanonik gnieźnieński, rok później kanonik krakowski i jednocześnie kustosz w Sandomierzu. Był deputowanym kapituły krakowskiej do Trybunału Głównego Koronnego, generalny zastępcą biskupa krakowskiego jako księcia siewierskiego, specjalny sędzia przy sądzie konsystorskim. W 1734 r. witał w Krakowie króla Augusta III Sasa. W Prandocinie założył dom dla ubogich, przyczynił się do odbudowy zabudowań kościoła i klasztoru Cystersów w Mogile po pożarze w 1743 r.

Propagator kultu maryjnego, zabiegał o podniesienie poziomu wykształcenia kleru diecezjalnego, odbył wizytację 13 dekanatów diecezji krakowskiej, starał się o ulepszenie administracji parafialnej.

Opiekował się spokrewnionym ze sobą Ignacym Krasickim, którego miał namówić do wyboru stanu duchownego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 13.
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938. Warszawa, 1938, s. 143.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Krakowa. Kraków: wyd. PWN, 2000.
  • Jan Kracik: Przeciw reformacji. [w:] Kościół krakowski w Tysiącleciu. Kraków: wyd. "Znak", 2000. ​ISBN 83-7006-968-1​.