Michał Lauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Lauer
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1892
Ebenau
Data śmierci 29 sierpnia 1962
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Strzelców Podhalańskich, 2 Pułk Strzelców Podhalańskich i 3 Pułk Strzelców Podhalańskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

Michał Lauer (ur. 13 kwietnia 1892, zm. 29 sierpnia 1962) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. W szeregach I batalionu 2 pułku strzelców podhalańskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1924 służył w 3 pułku strzelców podhalańskich. Zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty[1]. Po 1928 był przeniesiony do rezerwy[2]. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto i posiadał przydział mobilizacyjny do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V[3].

Za udział w wojnie 1918–1920 Michał Lauer został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari Nr 4996[4][5] oraz Krzyż Walecznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik oficerski 1924 s. 330, 363.
  2. Rocznik oficerski 1928 s. 905.
  3. Rocznik oficerski rezerw 1934 s. 329, 941.
  4. Dekret Wodza Naczelnego L. 3422 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1723)
  5. Ludwik Migdał: Zarys historji wojennej 2-go Pułku Strzelców Podhalańskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 32, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roczniki oficerskie, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1923, 1924 i 1928.
  • Rocznik oficerski rezerw 1934.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.