Michał Mościcki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Mościcki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 września 1894
Londyn, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 4 marca 1961
Nowy Jork
Chargé d’affaires RP w Austrii
Okres od 16 marca 1933
do 10 czerwca 1933
Poprzednik Juliusz Łukasiewicz
Następca Jan Gawroński
Poseł RP w Japonii
Okres od 10 czerwca 1933
do 30 listopada 1936
Poprzednik Antoni Jażdżewski (chargé d’affaires)
Następca Tadeusz Romer
Poseł RP w Belgii
Okres od 1 listopada 1937
do 1 listopada 1939
Poprzednik Tadeusz Jackowski
Następca Leon Litwiński (chargé d’affaires)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kawaler Orderu Świętego Sawy Komandor z Numerem Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania) Order Zasługi Cywilnej (Bułgaria) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Komandor Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Orderu Korony Włoch Komandor Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Komandor I klasy Orderu Białej Róży Finlandii Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Komandorski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Wielka Wstęga Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Złote Promienie z Rozetą Orderu Świętego Skarbu Świętego (Japonia) (1888–2003) Wielki Oficer Orderu Chrystusa Kawaler/Dama Honoru i Dewocji

Michał Mościcki (ur. 29 września 1894 w Londynie, zm. 4 marca 1961 w Nowym Jorku) – dyplomata II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Michaliny i Ignacego Mościckich. Jego rodzeństwem byli Helena (1897−1962), pierwsza żona Tadeusza Zwisłockiego i druga żona Aleksandra Bobkowskiego, Józef Wiktor (późniejszy dyplomata, 1898−1955), Franciszek Ludwik (1899−1927).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1][2]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 72 pułku piechoty[3][4]. Od stycznia 1919 brał udział w pracach polskiej delegacji na konferencję pokojową w Wersalu jako sekretarz Kazimierza Dłuskiego. Od 1920 był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, w latach 1921–1924 pracował w poselstwie w Tokio, w latach 1924–1928 w Paryżu. Od 1928 do 1933 był oddelegowany do kancelarii cywilnej Prezydenta RP. W marcu 1933 został mianowany radcą poselstwa RP w Wiedniu, ale już od czerwca 1933 do 1936 piastował funkcję polskiego posła w Tokio. 22 września 1936 został odwołany z dniem 1 grudnia 1936[5]. Od 25 października 1937 do grudnia 1939 był Posłem Nadzwyczajnym i Ministrem Pełnomocnym[6] w Belgii i Luksemburgu. Odwołany przez rząd Sikorskiego wyjechał do USA, gdzie przebywał do śmierci.

Był kawalerem maltańskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 586.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 298.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 339.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 523.
  5. Odwołanie p. M. Mościckiego z Tokio. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 218 z 23 września 1936. 
  6. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 41.
  7. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 507–508.
  8. a b c Alina Szklarska-Lohmannowa: Mościcki Michał (1894–1961). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXII/1977 [on-line]. ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2016-05-04].
  9. Poseł Mościcki opuścił Tokio. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 231 z 8 października 1936. 
  10. CIDADÃOS ESTRANGEIROS AGRACIADOS COM ORDENS PORTUGUESAS (port.). presidencia.pt. [dostęp 2 maja 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]