Michał Sołowow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Sołowow
Ilustracja
Michał Sołowow (2010)
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1962
Kielce
Sezon 2010
Zespół Cersanit Rally Team
Samochód Ford Fiesta S2000
Pilot Maciej Baran
Sukcesy

2006 – rajdowe samochodowe mistrzostwa Polski (wicemistrz)
2008 – Rajdowe Mistrzostwa Europy (wicemistrz)
2009 – Rajdowe Mistrzostwa Europy (wicemistrz)
2010 – rajdowe samochodowe Mistrzostwa Polski (wicemistrz)
2010 – Rajdowe Mistrzostwa Europy (II wicemistrz)
2010 – rajdowe samochodowe Mistrzostwa Polski (wicemistrz)
2011 – rajdowe samochodowe Mistrzostwa Polski (II wicemistrz)
2012 – Rajdowe Mistrzostwa Europy (wicemistrz)

Strona internetowa

Michał Sołowow (ur. 11 lipca 1962 w Kielcach) – polski biznesmen, inwestor i kierowca rajdowy, największy polski przemysłowiec i inwestor prywatny za granicą, działający m.in. w sektorze chemicznym, podłóg drewnianych, płytek i ceramiki sanitarnej. Jego grupa przemysłowa jest największym producentem styropianu w Europie, drugim co do wielkości producentem kafelków i największym na świecie wytwórcą desek podłogowych[1].

W 2020 i 2021 z majątkiem szacowanym na 15,6 mld złotych znalazł się na 1. miejscu listy najbogatszych Polaków magazynu Forbes, w 2018 zajął 1. miejsce na liście 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Hanki Sawickiej w Kielcach, a następnie studia na Politechnice Świętokrzyskiej.

Kariera biznesowa[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku, wykorzystując oszczędności z pracy na Zachodzie, został współzałożycielem kieleckiej firmy budowlanej Mitex, która stała się jedną z większych firm budowlanych na rynku regionalnym po przemianach ustrojowych w Polsce[2]. Usiłował następnie wykupić akcje dużego przedsiębiorstwa budowlanego Exbud, aby połączyć obie spółki, jednak na skutek konfliktu personalnego z jego prezesem Witoldem Zaraską, zamiar ten nie powiódł się, a Exbud został sprzedany szwedzkiej Skanskiej[2]. Sołowow później sam wycofał się z branży budowlanej[2], a Mitex po wprowadzeniu na giełdę w 1999 roku został sprzedany w 2002 roku francuskiej grupie Eiffage.

W 1993 założył pierwszą w Polsce sieć supermarketów budowlanych Nomi, którą w 1999 sprzedał brytyjskiemu koncernowi Kingfisher.

W latach 90. Sołowow inwestował aktywnie w różne spółki na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, dążąc do zwiększenia ich wartości i sprzedaży akcji[2]. Po wykupieniu 24% akcji spółki chemicznej Dwory Oświęcim, zainteresował się branżą chemiczną i zbudował koncern chemiczny Synthos, produkujący m.in. kauczuk syntetyczny, dokupując spółki w Czechach i Holandii[2]. Nie udało mu się jednak kupić Zakładów Azotowych Puławy ani Ciechu[2].

Drugim istotnym polem działalności Sołowowa stała się ceramika budowlana i łazienkowa, skupiona wokół spółki akcyjnej Cersanit i połączonej z nią następnie spółki Opoczno. Cersanit (noszący przejściowo nazwę Rovese) przejął także marki zagraniczne Meissen Keramik, Mei i Pilkington’s oraz posiada zakłady produkcyjne w Rosji, Rumunii, Niemczech i na Ukrainie[2]. Kontroluje również sieć sklepów z wyposażeniem mieszkań Komfort i producenta podłóg drewnianych Barlinek[2].

Sołowow w 1996 założył dużą spółkę deweloperską z siedzibą w Kielcach Echo Investment, która stała się największym inwestorem na rynku biurowym, mieszkaniowym i centrów handlowych w Polsce[2]. Spółkę tę sprzedał w 2015 roku[2] grupie kapitałowej PIMCO-Oaktree-Griffin Real Estate.

W październiku 2019, Synthos Green Energy S.A., spółka z Grupy Synthos, zawarła umowę z amerykańsko-japońską GE Hitachi Nuclear Energy o współpracy w zakresie potencjalnej budowy elektrowni jądrowej w Polsce w oparciu o technologię małych reaktorów modułowych (SMR - small modular reactors) typu BWRX-300[3]. Jest to pierwsza tego typu umowa zawarta przez polskie prywatne przedsiębiorstwo.

W 2018 zajął 1. miejsce z majątkiem szacowanym na 10,8 mld zł na liście najbogatszych Polaków, publikowanej co roku przez tygodnik „Wprost”[4]. Od 2018 zajmuje pierwsze miejsce w rankingu najbogatszych Polaków magazynu Forbes, który oszacował jego majątek w kolejnych latach na 11,41 mld zł (luty 2018)[5], a na 13,3 mld w 2019 roku[2], 15,6 mld zł w 2020[6] i 15,509 mld zł w 2021 roku[7].

Jego grupa przemysłowa skupia obecnie 15 spółek, o łącznych przychodach ok. 10 mld zł i zatrudnieniu ok. 16 000 pracowników. Wszystkie spółki właścicielskie zarejestrowane są w Polsce.

Aktualnie jest właścicielem lub znaczącym udziałowcem m.in. następujących spółek:

  1. produkcyjnych:
  2. handlowych:
    • Komfort (sieć sklepów specjalistycznych),
    • North Food (sieć restauracji rybnych North Food w Polsce i Wielkiej Brytanii, oraz sieci John Burg i Veggie Hub w Polsce[8]),
    • Komfort Łazienki,
    • Homla (elementy dekoracyjne i wyposażenia wnętrz),
    • Nexterio (internetowy sklep z wyposażeniem wnętrz),
  3. technologii zeroemisyjnych oraz OZE:
    • Corab (dystrybutor sprzętu i producent konstrukcji do instalacji fotowoltaicznych),
    • WP Systems (serwisowanie elektrowni wiatrowych),
    • Synthos Green Energy (część Grupy Synthos, odpowiedzialna za nowe projekty energetyczne - morską energetykę wiatrową oraz energetykę jądrową[9]);
  4. technologicznych i biotechnologicznych:
    • New Era Materials (materiały kompozytowe z żywic epoksydowych),
    • 3DGence (producent drukarek 3D),
    • GeniCore (producent pieców do wytwarzania kompozytów),
    • OncoArendi (badania nad cząstkami do produkcji leków w leczeniu chorób zapalnych i nowotworowych),
    • ExploRNA Therapeutics (technologie modyfikacji mRNA),
    • LifeFlow (technologie nieinwazyjnej koronografii),
    • Tikrow (internetowa platforma pracy czasowej),
  5. leasingowych:
    • GETCAR (zarządzanie flotą samochodową).

Sołowow działał także w branży medialnej, był m.in. przejściowo właścicielem „Przekroju”, „Życia Warszawy” oraz regionalnych gazet „Echo Dnia” i „Słowo Ludu” oraz kieleckiej rozgłośni radiowej – Radio Tak (obecnie oddział RMF Maxxx).

W 2010 w rankingu światowych miliarderów zajął 973. miejsce z majątkiem szacowanym na 1 mld dolarów (czwarty Polak za Janem Kulczykiem, Zygmuntem Solorzem-Żakiem i Leszkiem Czarneckim)[10]. W marcu 2021 zajął 494 miejsce z majątkiem szacowanym na 3,9 mld USD[11]. Jest to najwyższa pozycja spośród Polaków znajdujących się na tej liście.

Jego majątkiem zarządzają fundusze private equity – m.in. Magellan i Columbus, inwestując m.in. w instrumenty finansowe o potencjalnie dużej stopie zwrotu, tj. kontrakty terminowe, waluty czy surowce.

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Razem ze swoją córką, Karoliną Sołowow, założył Fundację „Fabryki Marzeń” oferującą stypendia dla zdolnych uczniów oraz pomagającą ubogim rodzinom w renowacji domów i mieszkań. Karolina Sołowow jest Przewodniczącą Rady Fundacji.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Michał Sołowow jadący Fordem Fiestą RS WRC podczas Rajdu Szwecji 2014, w którym zajął 17. miejsce w klasyfikacji generalnej

Trzykrotny wicemistrz Europy (2008, 2009 i 2012), dwukrotny wicemistrz Polski (2006 i 2010), dwukrotny II wicemistrz Europy (2006 i 2010), dwukrotny II wicemistrz Polski (2004 i 2005) w rajdach samochodowych. Karierę kierowcy rajdowego zakończył w 2015 roku.

Pierwsze starty w KJS-ach Sołowow rozpoczął już jako siedemnastolatek. Jednakże brak niezbędnych funduszy na zakup samochodu rajdowego uniemożliwił mu ich kontynuację. Do sportu powrócił więc dopiero w 2001, sponsorowany przez własne firmy, kiedy za kierownicą prywatnego Mitsubishi Lancer Evo VI wystartował w cyklu Pucharu PZM, a następnie już w mistrzostwach Polski.

W pierwszych latach startów Sołowow nie odniósł znaczących sukcesów. W latach 2002 i 2003 dwukrotnie plasował się na czwartym miejscu klasyfikacji generalnej gr. N.

W sezonie 2004 za kierownicą Mitsubishi Lancer Evo VII zdobył tytuł drugiego wicemistrza Polski w klasyfikacji generalnej. Mistrzostwa Europy zakończył na czwartej pozycji.

Kolejny rok nie należał do udanych. Mimo zapowiedzi walki o mistrzostwo Polski Sołowow za kierownicą Mitsubishi Lancer Evo VIII MR zdołał jedynie obronić wcześniej zdobyty tytuł drugiego wicemistrza Polski. Do rywalizacji w mistrzostwach Europy kielczanin zakupił Renault Clio S1600, jednakże nie osiągnął znaczącego sukcesu.

W sezonie 2006 Sołowow kontynuował starty w mistrzostwach Polski i Europy. Krajową rywalizację zakończył zdobywając tytuł wicemistrza Polski w klasyfikacji generalnej; mistrzostwa Europy zakończył zaś na trzeciej pozycji.

W sezonie 2007 za kierownicą Fiata Grande Punto S2000 walczył o tytuł mistrza Polski i mistrza Europy. Trapiona awariami samochodu załoga, zajęła w obu rywalizacjach miejsca poza pierwszą piątką.

W sezonie 2008 Sołowow kontynuował starty w barwach Cersanit Rally Team w mistrzostwach Polski i Europy, tym razem samochodem Peugeot 207 S2000, zdobywając ostatecznie tytuł wicemistrza Europy. Rok później powtórzył ten wynik.

W sezonie 2010, startując Fordem Fiestą S2000, wywalczył tytuł wicemistrza w mistrzostwach Polski oraz tytuł II wicemistrza Rajdowych Mistrzostw Europy.

W sezonie 2012, startując Fordem Fiestą RRC, wywalczył trzeci tytuł wicemistrza w Rajdowych Mistrzostwach Europy. W 2015 roku zakończył karierę rajdową[2].

Zgromadzone tytuły: 2004: II wicemistrz Polski, II wicemistrz Polski (grupa N) 2005: II wicemistrz Polski, II wicemistrz Polski (grupa N) 2006: wicemistrz Polski, wicemistrz Polski (grupa N) 2008: wicemistrz Europy, mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), mistrz Polski (klasa S2000) 2009: wicemistrz Europy, mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000) 2010: mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), wicemistrz Polski, mistrz Polski (klasa S2000) 2011: mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), II wicemistrz Polski, mistrz Polski (klasa S2/R4)

Starty w rajdach WRC[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty Miejsce
2003 Cersanit Rally Team Mitsubishi Lancer Evo Monako
Szwecja
43
Turcja
Nowa Zelandia
Argentyna
Grecja
Cypr
NU
Niemcy
33
Finlandia
Australia
Włochy
Francja
Hiszpania
Wielka Brytania
0 -
2004 Cersanit Rally Team Mitsubishi Lancer Evo Monako
Szwecja
30
Meksyk
Nowa Zelandia
Cypr
Grecja
Turcja
Argentyna
Finlandia
Niemcy
Japonia
Wielka Brytania
Włochy
Francja
Hiszpania
Australia
0 -
2005 Cersanit Rally Team Mitsubishi Lancer Evo Monako
Szwecja
NU
Meksyk
Nowa Zelandia
Włochy
Cypr
Turcja
Grecja
Argentyna
Finlandia
Niemcy
Wielka Brytania
Japonia
Francja
Hiszpania
Australia
0 -
2006 Cersanit Rally Team Mitsubishi Lancer Evo
Subaru Impreza WRC
Monako
Szwecja
33
Meksyk
Hiszpania
Francja
Argentyna
Włochy
Grecja
Niemcy
Finlandia
Japonia
Cypr
Turcja
Australia
Nowa Zelandia
Wielka Brytania
40
0 -
2007 Cersanit Rally Team Mitsubishi Lancer Evo
Fiat Grande Punto S2000
Monako
Szwecja
21
Norwegia
Meksyk
Portugalia
Argentyna
Włochy
Grecja
Finlandia
Niemcy
Nowa Zelandia
Hiszpania
Francja
Japonia
Irlandia
Wielka Brytania
NU
0 -
2010 Cersanit Rally Team Peugeot 207 S2000 Szwecja
22
Meksyk
Jordania
Turcja
Nowa Zelandia
Portugalia
Bułgaria
Finlandia
Niemcy
Japonia
Francja
Hiszpania
Wielka Brytania
0
2012 M-Sport Stobart Ford World Rally Team Ford Fiesta RS WRC Monako
Szwecja
20
Meksyk
Portugalia
Argentyna
Grecja
Nowa Zelandia
Finlandia
Niemcy
Wielka Brytania
Francja
Włochy
Hiszpania
0 -
2013 Qatar M-Sport WRT Peugeot 207 S2000
Ford Fiesta RS WRC
Monako
Szwecja
12
Meksyk
Portugalia
Argentyna
Grecja
Włochy
Finlandia
Niemcy
Australia
Francja
Hiszpania
Wielka Brytania
14
0 -
2014 M-Sport World Rally Team Ford Fiesta RS WRC Monako
Szwecja
17
Meksyk
Portugalia
Argentyna
Włochy
Polska
Finlandia
Niemcy
Australia
Francja
Hiszpania
Wielka Brytania

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W maju 2008 roku nastąpiła fuzja Cersanitu z innym notowanym na GPW producentem płytek ceramicznych – spółką Opoczno.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Najbogatsi Polacy 2021. Sylwetki bohaterów listy „Forbesa”, Forbes.pl [dostęp 2021-03-13] (pol.).
  2. a b c d e f g h i j k l Adam Grzeszak. Mistrz cichej jazdy. „Polityka”. 12/2019 (3203), s. 36, 19 marca 2019. 
  3. GE Hitachi Nuclear Energy Announces Small Modular Reactor Technology Collaboration in Poland | GE News, www.ge.com [dostęp 2021-03-31] (ang.).
  4. Ranking 100 najbogatszych Polaków 2018 tygodnika "Wprost" - Kulczykowie już nie są na pierwszym miejscu - Polskatimes.pl, „- Polskatimes.pl” [dostęp 2018-06-25] (pol.).
  5. Lista 100 Najbogatszych Polaków 2018 z absolutnym rekordem, „Forbes”, 22 lutego 2018 [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  6. Grupa Wirtualna Polska, Lista najbogatszych Polaków - Forbes 2020. Michał Sołowow na czele zestawienia, www.money.pl [dostęp 2021-03-31] (pol.).
  7. Lista 100 Najbogatszych Polaków „Forbesa” 2021, Forbes.pl [dostęp 2021-03-31] (pol.).
  8. North Food Polska S.A. [dostęp 2021-03-31] (pol.).
  9. Synthos Green Energy - Synthos S.A., www.synthosgroup.com [dostęp 2021-03-31].
  10. The World’s Billionaires (ang.). 2010-03-03. [dostęp 2010-03-12].
  11. Michal Solowow, Forbes [dostęp 2021-03-31] (ang.).
  12. Poznaliśmy laureatów Gali Pereł Polskiej Gospodarki: Polish Market, www.polishmarket.com.pl [dostęp 2015-12-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-22].
  13. PREZES MICHAŁ SOŁOWOW OTRZYMAŁ MEDAL KRAJOWEJ IZBY GOSPODARCZEJ – barlinek.com.pl.
  14. „Ojczyznę kocha się nie dlatego, że wielka, ale dlatego, że własna”, UM Województwa Świętokrzyskiego, 13 listopada 2014 [dostęp 2020-04-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]