Michał Tomaszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Tomaszek OFMConv.
zakonnik, prezbiter, męczennik
Ilustracja
Tablica pamiątkowa ojców Zbigniewa Strzałkowskiego i Michała Tomaszka na ścianie kościoła św. Jana w Legnicy
Kraj działania Peru Peru,
Polska Polska
Data i miejsce urodzenia 1960-09-2323 września 1960
Łękawica
Data i miejsce śmierci 1991-08-099 sierpnia 1991
Pariacoto
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych
Śluby zakonne 8 grudnia 1985
Diakonat 7 czerwca 1986
Prezbiterat 23 maja 1987
Błogosławiony
Beatyfikacja 2015-12-055 grudnia 2015
Chimbote
przez Franciszka
Wspomnienie 7 czerwca
Patron gimnazjum w Pieńsku
Szczególne miejsca kultu kościół w Pariacoto
Przyczyna śmierci morderstwo
Miejsce spoczynku kościół w Pariacoto
Rodzice Michał,
Mieczysława z d. Rodak
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Słońca Peru

Michał Tomaszek (ur. 23 września 1960 w Łękawicy, zm. 9 sierpnia 1991 w Pariacoto, w Peru) – polski duchowny franciszkanin konwentualny, misjonarz i męczennik, błogosławiony Kościoła katolickiego[1]. Pierwszy polski błogosławiony misjonarz, który zmarł śmiercią męczeńską[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 września 1960 w Łękawicy koło Żywca jako syn Michała i Mieczysławy z domu Rodak w rolniczej rodzinie wielodzietnej (miał dwie siostry i starszego brata bliźniaka Marka)[1][3][4]. 23 października tegoż roku został ochrzczony w kościele św. Michała Archanioła w Łękawicy, otrzymując imiona Michał, Jan[4]. 24 maja 1969 przyjął w tym kościele pierwszą komunię świętą[4].

Po ukończeniu szkoły podstawowej w Łękawicy 5 czerwca 1975[4], kontynuował naukę w Niższym Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów w Legnicy. Po pięciu latach nauki otrzymał państwowy egzamin dojrzałości i 31 sierpnia 1980 rozpoczął nowicjat w Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanie) w prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię w klasztorze w Smardzewicach[1]. W latach 1981-1987 studiował teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Krakowie. Pierwszą profesję zakonną złożył 1 września 1981, a potem 8 grudnia 1985 przyjął śluby wieczyste, by 7 czerwca 1986 przyjąć diakonat z rąk biskupa Henryka Gulbinowicza we franciszkańskim kościele św. Karola Boromeusza we Wrocławiu (podczas tej ceremonii prezbiterat otrzymał o. Zbigniew Strzałkowski – późniejszy towarzysz jego męczeństwa)[1]. 23 maja 1987 z rąk biskupa Albina Małysiaka przyjął święcenia kapłańskie i został skierowany do pracy duszpasterskiej do Pieńska koło Zgorzelca w okresie od 1 czerwca 1987 do 24 lipca 1989, gdzie m.in. prowadził zajęcia z dziećmi niepełnosprawnymi[1].

21 grudnia 1987 na ręce prowincjała franciszkanów o. Feliksa Stasicy OFMConv. złożył prośbę o pracę na misji, na którą otrzymał zgodę w kwietniu 1989[3]. 24 lipca 1989 wyjechał na misję do miasteczka Pariacoto w Peru w Ameryce Południowej. Mimo gróźb ze strony terrorystów nie opuścił misji i 9 sierpnia 1991 został wraz z o. Zbigniewem Strzałkowskim zamordowany przez bojowników z organizacji Świetlisty Szlak (hiszp. Sendero Luminoso) strzałem w tył głowy[5].

Na miejscu ich męczeństwa usypano kamienną mogiłę z krzyżem[3]. W sierpniu 1991 rząd Peru odznaczył go i jego towarzysza (pośmiertnie) najwyższym odznaczeniem Wielkim Orderem Oficerskim El Sol del Perú (pol. Słońce Peru).

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Z inicjatywy diecezji w Chimbote oraz ojców franciszkanów, podjęto starania w celu wyniesienia męczenników z Pariacoto na ołtarze[6]. Stolica Apostolska 5 czerwca 1995 wydała zgodę (nihil obstat) na rozpoczęcie procesu ich beatyfikacji, a postulatorem został początkowo o. Angelo Paleri OFMConv[6][5]. Odtąd przysługiwał im tytuł Sług Bożych. Proces na szczeblu diecezjalnym toczył się w okresie od 9 sierpnia 1996 do 25 sierpnia 2002, po czym akta tego procesu zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie[6]. Po zapoznaniu się z tą dokumentacją, Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała 24 października 2003 dekret o ważności postępowania diecezjalnego[6]. W 2011 postulator złożył tzw. Positio, wymagane w toku dalszego postępowania beatyfikacyjnego[6]. 14 listopada 2013 odbyło się posiedzenie konsultorów teologicznych, a 3 lutego 2015 sesja kardynałów i biskupów Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, która pozytywnie zaopiniowała propozycję ich beatyfikacji, po czym tego samego dnia papież Franciszek wydał dekret o ich męczeństwie[7][6]. Odtąd przysługiwał im tytuł Czcigodnych Sług Bożych[8].

13 lutego 2015 podczas spotkania franciszkanów z peruwiańskiej delegatury zdecydowano, aby 5 grudnia 2015 w Chimbote w Peru odbyła się uroczysta beatyfikacja o. Michała Tomaszka, o. Zbigniewa Strzałkowskiego i ks. Alessandro Dordiego przez prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato, który reprezentował papieża[5][9]. Odtąd przysługuje mu tytuł błogosławionego[10]. Spoczywa w Kościele w Pariacoto w specjalnej poświęconej kaplicy, po dokonanej wcześniej 13 października 2015 ekshumacji jego szczątków i przełożeniu ich do nowej trumny[11]. Obecnie (2019) postulatorem procesu kanonizacyjnego męczenników jest o. Damian-Gheorghe Pătraşcu OFMConv.[6]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W jego rodzinnej Łękawicy hali sportowej nadano imię Michała Tomaszka[3]. W 2017 w domu rodzinnym Michała Tomaszka w Łękawicy została otwarta izba pamięci poświęcona jemu[12].

W Pieńsku, gdzie o. Michał Tomaszek został posłany zaraz po święceniach, gimnazjum nosi jego imię.

W 2015 Telewizja Polska zrealizowała film dokumentalny pt. Życia nie można zmarnować w reżyserii Krzysztofa Tadeja o zamordowanych w 1991 roku, w Peru polskich misjonarzach o. Michale Tomaszku i o. Zbigniewie Strzałkowskim[13].

Wspomnienie liturgiczne jego i bł. o. Zbigniewa Strzałkowskiego jest 7 czerwca (tego dnia bł. Michał Tomaszek otrzymał święcenia diakonatu zaś bł. Zbigniew Strzałkowski święcenia prezbiteriatu), wcześniej obchodzone miało być 9 sierpnia (dies natalis))[5][14][15].

14 lipca 2018 w centrum rekolekcyjnym „Paz y Bien” (pol. „Pokój i Dobro”) w Chimbote zostało otwarte Muzeum Męczenników Franciszkańskich, bł. Zbigniewa Strzałkowskiego i bł. Michała Tomaszka, zaś tego samego dnia zatwierdzono statut powstałego tam stowarzyszenia „Comunidad Martires de la Fe” (pol. „Wspólnota Męczenników Wiary”), zajmującego się szerzeniem kultu obu męczenników[16].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Męczennicy z Pariacoto. O. Michał Tomaszek. Meczennicy.franciscans.eu. [dostęp 2015-12-05].
  2. Beatyfikacja polskich misjonarzy męczenników. wp.pl. [dostęp 2015-12-05].
  3. a b c d Mirosława Wnętrzak: Ojciec Michał Tomaszek – życiorys w gminie pisany. Zywiecczyzna.pl. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  4. a b c d Mateusz Kierczak: Bł. O. Michał Tomaszek. diecezja.bielsko.pl, 2017-12-05. [dostęp 2018-07-01].
  5. a b c d Polscy misjonarze ogłoszeni błogosławionymi. wiara.pl. [dostęp 2015-12-05].
  6. a b c d e f g ~1991~ THREE MARTYRS OF CHIMBOTE (ang.). newsaints.faithweb.com. [dostęp 2019-05-22].
  7. O polskich męczennikach z Peru. episkopat.pl. [dostęp 2015-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
  8. Na ołtarze: abp Romero i polscy franciszkanie
  9. Wyznaczono datę beatyfikacji polskich franciszkanów. niedziela.pl. [dostęp 2015-02-16].
  10. Peru: Polscy misjonarze beatyfikowani. deon.pl. [dostęp 2015-12-05].
  11. Peru: eksumacja szczątków polskich franciszkanów przed beatyfikacją. W: Tygodnik katolicki „Niedziela” [on-line]. Niedziela.pl, 2015-10-15. [dostęp 2015-12-05].
  12. Agnieszka Kozłowska. Pokój pamięci bł. Michała Tomaszka. „Nasze Misje Franciszkańskie”. Nr 31, s. 8, 2017. Sekretariat Misyjny Franciszkanów (OFMConv) w Krakowie. 
  13. Życia nie można zmarnować. [dostęp 2015-10-28].
  14. Blessed Michal Tomaszek (ang.). catholicsaints.info.
  15. 7 czerwca dniem liturgicznego wspomnienia bł. Michała i Zbigniewa. niedziela.pl. [dostęp 2016-03-03].
  16. Muzeum Męczenników w Chimbote. „Nasze Misje Franciszkańskie”. Nr 33, s. 6, 2018. Sekretariat Misyjny Franciszkanów (OFMConv) w Krakowie. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O. Joachim Roman Bar OFMConv., O. Jarosław Wysoczański OFMConv: Znak miłości w Peru: o życiu dwóch misjonarzy franciszkańskich i ich męczeństwie. Kraków: Wydawnictwo OO. Franciszkanów „Bratni Zew”, 2015. ISBN 978-83-7485-257-9. OCLC 995445766.
  • Zdzisław Gogola: W peruwiańskie Andy z pokojem i dobrem. Kraków: Wydawnictwo „Missio-Polonia”, 2001. ISBN 83-86271-32-9. OCLC 751502012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]