Michał Wielki

Michał Wielki
‏ܡܝܟܐܝܠ ܪܒܐ‎
	patriarcha Antiochii
Data urodzenia	~1126
Data śmierci	14 listopada 1199
	syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii
Okres sprawowania	1166–1199
Wyznanie
Kościół	Syryjski Kościół Ortodoksyjny
Wybór patriarchy	1166

Michał Wielki (aram. ‏ܡܝܟܐܝܠ ܪܒܐ‎) znany też jako Michał Syryjczyk (aram. ‏ܡܝܟܐܝܠ ܣܘܪܝܝܐ‎) (ur. ok. 1126, zm. 1199) – syryjski kronikarz i syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii w latach 1166–1199.

Życiorys

Syn kapłana z Melitene. Od 1166 patriarcha jakobicki Antiochii. Cieszył się dużą powagą poza swoim Kościołem. Nie skorzystał z zaproszenia na sobór laterański III (1179). Starał się o zachowanie dyscypliny kościelnej i rozwój budownictwa kościelnego^[1].

Jest autorem kroniki w języku syryjskim. Korzystał ze źródeł syryjskich i arabskich. Okres do 1107 roku potraktował bardzo pobieżnie. Większą wartość mają informację zawarte w kronice z czasów Michałowi współczesnych. Kronika jest jednym z najwartościowszych dzieł historiografii syryjskiej. Zachowały się jej przekłady na arabski i armeński. Kronika składa się z 21 ksiąg, autor cytuje w niej liczne dokumenty^[2].

Przypisy

↑ Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 210-211.
↑ Starowieyski 1999 ↓, k. 155.

Bibliografia

Chronicle of Michael the Great, Patriarch of the Syrians, RobertR. Bedrosian (tłum.), 1871 . – angielskie tłumaczenie armeńskiego tekstu kroniki Michała online, w domenie publicznej.
Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych, t. 1: Pierwsza krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego, przeł. Jerzy Schwakopf, posłowiem opatrzył Benedykt Zientara, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1987, s. 321-322.
MarekM. Starowieyski MarekM., Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa Wschodu: literatury – arabska, armeńska, etiopska, gruzińska, koptyjska, syryjska, Warszawa: Pax, 1999 .

[1] Słownik chrześcijaństwa wschodniego, red. Julius Assfalg, Paul Krüger, przeł. z niem. Andrzej Bator, Marek Dziekan, Katowice: "Książnica" 1998, s. 210-211.

[CITEREFStarowieyski1999k._155-2] Starowieyski 1999 ↓, k. 155.

[1]

[2]

512–963	św. Seweriusz Wielki (512–538) Sergiusz z Tella (544–546) Paweł II (550–575) Piotr III (581–591) Julian I (591–595) Atanazy I Gammolo (595–631) Jan II (631–648) Teodor (649–667) Seweriusz bar Masqeh (667–681) Atanazy II (683–686) Julian II (686–708) Eliasz I (709–723) Atanazy III (724–740) Iwan (syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii) (740–754) Euwanis (754–?) Atanazy al-Sandali (?–758) Jerzy I (758–790) Józef I (790–792) Kiriakos z Takrit (793–817) Dionizy I z Tellmahreh (817–845) Jan III (846–873) Ignacy II (878–883) Teodozjusz Romanos z Takrit (887–896) Dionizy II (897–909) Jan IV (910–922) Bazyleusz I (923–935) Jan V (936–953) Iwan II (954–957) Dionizy III (958–961) Abraham I (962–963)
965–1483	Jan VI Sarigta (965–985) Atanazy IV z Salah (986–1002) Jan VII bar Abdun (1004–1033) Dionizy IV Yahya (1034–1044) Jan VIII (1049–1057) Atanazy V (1058–1063) Jan IX bar Shushan (1063–1073) Bazyleusz II (1074–1075) Jan Abdun (1075–1077) Dionizy V Lazaros (1077–1078) Iwan III (1080–1082) Dionizy VI (1088–1090) Atanazy VI bar Kamoro (1091–1129) Jan X bar Mawdyono (1129–1137) Atanazy VII bar Qutreh (1138–1166) Michał Wielki (1166–1199) Atanazy VIII (1200–1207) Jan XI (1208–1220) Ignacy III Dawid (1222–1252) Jan XII bar Madani (1252–1263) Ignacy IV Jeszu (1264–1282) Filoksenos I Nemrud (1283–1292) Michał II (1292–1312) Michał III Jeszu (1312–1349) Bazyleusz III Gabriel (1349–1387) Filoksenos II (1387–1421) Bazyleusz IV Semun (1421–1444) Ignacy Benam al-Hadli (1445–1454) Ignacy Kalaf (1455–1483) Ignacy Jan XIII (1483–1493)
od 1493	Ignacy Nuh z Libanu (1493–1509) Ignacy Jeszu I (1509–1512) Ignacy Jakub I (1512–1517) Ignacy Dawid I (1517–1520) Ignacy Abd-Allah I (1520–1557) Ignacy Nemet Allah I (1557–1576) Ignacy Dawid II Szah (1576–1591) Ignacy Piłat I (1591–1597) Ignacy Hadayat Allah (1597–1639) Ignacy Szymon I (1640–1659) Ignacy Jeszu II Qamsheh (1659–1662) Ignacy Abdul Masih I (1662–1686) Ignacy Jerzy II (1687–1708) Ignacy Izaak Azar (1709–1722) Ignacy Shukr Allah II (1722–1745) Ignacy Jerzy III (1745–1768) Ignacy Jerzy IV (1768–1781) Ignacy Mateusz (1782–1817) Ignacy Junan (1817–1818) Ignacy Jerzy V (1819–1837) Ignacy Eliasz II (1838–1847) Ignacy Jakub II (1847–1871) Ignacy Piotr IV (1872–1894) Ignacy Abdul Masih II (1895–1905) Ignacy Abd Allah II (1906–1915) Ignacy Eliasz III (1917–1932) Ignacy Afram I Barsoum (1933–1957) Ignacy Jakub III (1957–1980) Ignacy Zakka I Iwas (1980–2014) Ignacy Efrem II (od 2014)