Michał Woysym-Antoniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olympic rings with white rims.svg
Jeździectwo
Silver medal with cup.svg Srebro
1928
Amsterdam
skoki - drużynowo
Bronze medal with cup.svg Brąz
1928
Amsterdam
WKKW - drużynowo

Michał Woysym-Antoniewicz (ur. 7 lipca 1897 w Krakowie, zm. 12 grudnia 1989 w Austin, USA) – major kawalerii Wojska Polskiego, srebrny i brązowy medalista olimpijski w jeździectwie.

W czasie I wojny światowej pełnił służbę w Legionach Polskich, w 2 Pułku Ułanów Legionowych i w Cesarskiej i Królewskiej Armii. W latach 1918-1924 był oficerem 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. W latach 1924-1934 był instruktorem i szefem nauki jazdy (ekwitacji) w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Od 1936 pełnił funkcję Rejonowego Inspektora Koni w Tarnopolu.

Czterokrotnie uczestniczył w prestiżowym Pucharze Narodów, odnosząc 2 zwycięstwa (1927 Nowy Jork na koniu Readgledcie, 1928 Warszawa na koniu Banzaj). Podczas jednego z treningów uległ wypadkowi. Został przygnieciony przez konia (został operowany – po usunięciu płuca startował z jednym). Był uczestnikiem wojny obronnej 1939.

Po wojnie zamieszkał na stałe w USA, pracując jako trener – koordynator. Żonaty (od 1932) z Zofią Julianną Brengosz, miał jednego syna Piotr Jan (ur. 1936).

Awanse służbowe[edytuj | edytuj kod]

  • major – ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 r.

Ordery i Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]