Michael Czerny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michael Czerny
Kardynał diakon
Ilustracja
Michael Czerny (2019)
Herb duchownego Suscipe
Przyjmij
Kraj działania Watykan
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1946
Brno
Podsekretarz Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka
Okres sprawowania od 2017
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Prezbiterat 9 czerwca 1973
Nominacja biskupia 23 wrzesień 2019
Sakra biskupia 4 października 2019
Kreacja kardynalska 5 października 2019
Franciszek
Kościół tytularny św. Michała Archanioła
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 października 2019
Miejscowość Watykan
Miejsce bazylika św. Piotra
Konsekrator Franciszek
Współkonsekratorzy Pietro Parolin
Peter Turkson

Michael Czerny SJ (ur. 18 lipca 1946 w Brnie) – kanadyjski duchowny rzymskokatolicki, jezuita, arcybiskup, podsekretarz Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka od 2017, kardynał diakon od 2019.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 18 lipca 1946, w czechosłowackim mieście Brno[1]. Mając dwa lata, w 1948, razem z rodziną wyemigrował do Kanady[2]. W 1963 wstąpił do zakonu jezuitów, w którym 9 czerwca 1973 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Thomasa Fultona, biskupa pomocniczego Toronto[3][4]. W 1978 otrzymał doktorat z nauk interdyscyplinarnych na Uniwersytecie Chicagowskim[3].

W latach 1979-1989 był założonego przez siebie dyrektorem Jezuickiego Centrum ds. Wiary i Sprawiedliwości Społecznej w Toronto[3]. W 1991 przeniósł się do Salwadoru, gdzie po morderstwach jezuitów podczas wojny domowej został wice-rektorem Central American University, jednocześnie pełniąc funkcję dyrektora jego Instytutu ds. Praw człowieka[3]. W latach 1992-2002 był Sekretarzem ds. Sprawiedliwości społecznej w kurii zakonu jezuitów, jednocześnie wprowadzając w państwach afrykańskich program dotyczący walki z HIV i AIDS (African Jesuit AIDS Network, AJAN)[3]. Od 2005 roku był wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Afryki Zachodniej w Nairobi. W 2009 papież Benedykt XVI mianował go audytorem II Specjalnego Zgromadzenia Synodu Biskupów poświęconemu Afryce[3].

W 2010 papież Benedykt XVII mianował go konsultorem Papieskiej Rady Iustitia et Pax. 14 grudnia 2016 papież Franciszek mianował go podsekretarzem Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka. Decyzja weszła w życie 1 stycznia 2017[5].

1 września 2019 podczas modlitwy Anioł Pański papież Franciszek ogłosił, że mianował go kardynałem. 23 września 2019 został prekonizowany arcybiskupem tytularnym Beneventum[6][4]. Święcenia biskupie otrzymał 4 października 2019 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Głównym konsekratorem był papież Franciszek, a współkonsekratorami kardynałowie Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, i Peter Turkson, prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka[7]. Jako dewizę biskupią wybrał słowo „Suscipe” (Przyjmij)[8]. 5 października 2019 na konsystorzu w Bazylice św. Piotra papież Franciszek kreował go kardynałem diakonem, a jako kościół tytularny nadał mu kościół św. Michała Archanioła[9].

Czerny został mianowany członkiem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów 21 lutego 2020 roku[10].

Czerny został powołany na członka Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego 8 lipca 2020 roku[11].

Czerny został powołany na członka jury Nagrody Zayeda za Ludzkie Braterstwo w czerwcu 2021 roku[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kardynałowie nominaci – reakcje medialne. ekai.pl, 3 września 2019. [dostęp 2019-09-03].
  2. Salvador Miranda: (72) 10. CZERNY, S.J., Michael (ang.). [dostęp 2019-09-05].
  3. a b c d e f Annuncio di Concistoro il 5 ottobre per la creazione di nuovi Cardinali (wł.). press.vatican.va, 1 września 2019. [dostęp 2019-09-01].
  4. a b Michael F. Cardinal Czerny, S.J. (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2020-02-19].
  5. Nomina di Sotto-Segretari del Dicastero per il Servizio dello Sviluppo Umano Integrale (wł.). press.vatican.va, 14 grudnia 2016. [dostęp 2019-09-01].
  6. Avviso dell’Ufficio delle Celebrazioni Liturgiche (wł.). press.vatican.va, 26 września 2019. [dostęp 2020-02-19].
  7. Il Papa ordina quattro nuovi vescovi: non rinnegate il popolo di Dio (wł.). press.vatican.va, 4 października 2019. [dostęp 2019-10-04].
  8. Luke Hansen, S.J.: A migrant’s cross for a new Jesuit cardinal (wł.). americamagazine.org, 4 października 2019. [dostęp 2019-10-04].
  9. Concistoro Ordinario Pubblico: Assegnazione dei Titoli (wł.). press.vatican.va, 5 października 2019. [dostęp 2019-10-05].
  10. Rinunce e nomine, press.vatican.va [dostęp 2021-10-28].
  11. Rinunce e nomine, press.vatican.va [dostęp 2021-10-28].
  12. Nominations open for 2022 Zayed Award for Human Fraternity - Vatican News, www.vaticannews.va, 1 lipca 2021 [dostęp 2021-09-24] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]