Michael Schudrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michael Schudrich
‏מייקל שודריך‎
Michael Schudrich‏מייקל שודריך‎
Lata życia ur. 15 czerwca 1955
w Nowym Jorku
Naczelny rabin Polski
Okres urzędowania od 8 grudnia 2004
Poprzednik Pinchas Menachem Joskowicz
Rabin Warszawy
Okres urzędowania od czerwca 2000
Poprzednik Baruch Rabinowitz
Rabin Łodzi
Okres urzędowania od czerwca 2000
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Komandoria Missio Reconciliationis

Michael Joseph Schudrich (ur. 15 czerwca 1955 w Nowym Jorku) – polsko-amerykański rabin, od 8 grudnia 2004 naczelny rabin Polski.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Nowym Jorku w żydowskiej rodzinie o polskich korzeniach, jako najstarsze z czworga dzieci rabina Davida Schudricha i jego żony, Doris z domu Goldfarb. Jego przodkowie pochodzili z Baligrodu. Z wykształcenia jest historykiem i religioznawcą. Studiował na State University of New York w Stony Brooks. W 1977 uzyskał BA w religioznawstwie. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Columbia. Na rabina konserwatywnego został ordynowany w 1980 w Jewish Theological Seminary of America. Natomiast prywatną ordynację ortodoksyjną otrzymał w 2000 z rąk rabina Moshe Tendlera.

W latach 1983–1989 przebywał w Japonii, gdzie pełnił funkcję konserwatywnego rabina w gminie żydowskiej w Tokio; nauczał również historii i kultury żydowskiej. Jeszcze podczas studiów odwiedzał w latach 1976, 1977 i 1979 Polskę. W latach 1990–1998 pracował w Warszawie dla Fundacji Ronalda S. Laudera. W 2000 został rabinem Warszawy i Łodzi. To głównie dzięki niemu powstały w Polsce żydowskie przedszkola i szkoły. 8 grudnia 2004 został wybrany naczelnym rabinem Polski. Od 23 lutego 2008 jest członkiem Rabinatu Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym jest członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu. 3 listopada 2005 otrzymał polskie obywatelstwo. Jest odtąd obywatelem Stanów Zjednoczonych i Polski.

Pełni wiele ważnych funkcji w społecznym i kulturowym życiu polskich Żydów. Bierze udział w dialogu polsko-żydowskim i chrześcijańsko-żydowskim. Jest rozwiedziony, ma jedną córkę.

15 grudnia 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz dialogu polsko-żydowskiego[1]. W 2010 za pracę na rzecz rozwoju dialogu polsko-żydowskiego Michael Schudrich został odznaczony Missio Reconciliationis[2].

W 2010 był zaproszony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego do delegacji polskiej na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej lecącej samolotem Tu-154, który uległ katastrofie w Smoleńsku. Odmówił ze względu na przepisy zabraniające podróży w czasie szabatu, co ocaliło mu życie[3].

Kontrowersje[edytuj]

W maju 2006 został oskarżony przez ultraortodoksyjną gazetę „Jated Neeman” o to, że był członkiem beit dinu, którego jeden z sędziów, rabin Chaim Drukman, sfałszował podpis na dokumencie konwersji, co wywołało halachiczną dyskusję co do legalności całego procesu konwersji[4]. Ponadto rabin Schudrich jest krytykowany za liberalny stosunek do halachy.

W 2010 w wywiadzie dla BBC mówiąc o papieżu Janie Pawle II użył formuły „błogosławionej pamięci” zarezerwowanej dla zmarłych Żydów. Kilka miesięcy potem wziął udział w katolickiej mszy żałobnej wewnątrz kościoła w czasie pogrzebu Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, podczas gdy inni rabini i przedstawiciele delegacji żydowskiej pozostali na zewnątrz. Oba zdarzenia wywołały konsternację i wzburzenie licznych europejskich rabinów[5].

W 2012 kryzys w żydowskiej gminie w Warszawie wywołała bar micwa chłopca, który – jak się okazało po latach – nie był Żydem wg halachy. Uroczystość w 2004 została przygotowana i przeprowadzona przez rabina Schudricha.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]