Michael White

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michael White
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1991
Neath
Gra zawodowa 2007/2008, 2009–
Najwyższy ranking 15 (2015/2016)
Najwyższy break 145 (Shanghai Masters 2011)
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe 2
Nierankingowe 1

Michael White (ur. 5 lipca 1991 w Neath, Walia) − walijski snookerzysta. Plasuje się na 46 miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 149[1].

Wpisany do „Księgi rekordów Guinnessa” jako najmłodszy snookerzysta, który wbił breaka stupunktowego: 105 punktów w marcu 2001. Miał wtedy 9 lat.

W 2006 roku pobił kolejny rekord. Po zwycięstwie w amatorskim turnieju IBSF World Grand Prix w wieku 14 lat stał się najmłodszym zwycięzcą tegoż turnieju.

W 2007 roku zwyciężył w turnieju EBSA European Under-19 Championship, pokonując w finale Vincenta Muldoona. Ta wygrana otworzyła mu drogę do rozpoczęcia zawodowej kariery.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Michael White w gronie profesjonalistów grywa od 2007 roku.

Sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszy mecz w gronie profesjonalistów miał miejsce podczas kwalifikacji do Masters 2008 w dniu 7 września 2007. Przy snookerowym stole spotkał się wtedy Anglikiem Tomem Fordem. Mecz ten zakończył się niespodziewanym zwycięstwem debiutanta 4-0. W kolejnym spotkaniu kwalifikacyjnym przegrał jednak z innym Anglikiem Barry Hawkinsem 2-5.

Sezon 2007/2008 nie był dla White’a udany. Mimo dobrego początku, podczas siedmiu turniejów rankingowych w kwalifikacjach których brał udział wygrał zaledwie cztery pojedynki (z 15 rozegranych spotkań). Kwalifikacje do Grand Prix 2007, które rozgrywane były w tym sezonie w grupach, zakończył na ostatnim - ósmym miejscu; wygrał wtedy tylko jedno spotkanie: z Tonym Drago 4-2.

Największym jego sukcesem tego sezonu było dojście do drugiej rundy kwalifikacyjnej Mistrzostw świata 2008. W pierwszej rundzie pokonał Shailesha Jogia 10-4, w drugej jednak uległ Barry’emu Pinchesowi 4-10.

Sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Z powodu słabych występów w poprzednim sezonie, nie udało mu się utrzymać w światowym rankingu snookerowym na sezon 2008/2009.

Sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Do Main Touru powrócił w sezonie 2009/2010 dzięki pierwszemu miejscu w walijskim rankingu snookerowym.

W kwalifikacjach do Shanghai Masters 2009 pokonał m.in.: Mistrza świata z roku 1991, Johna Parrotta 5-0. Jednak już w następnym meczu uległ 3-5 Markowi Davisowi.

Najlepszy występ w tym sezonie to udział Michaela White’a w kwalifikacjach do UK Championship 2009, w których dotarł do ostatniej, czwartej rundy. Pokonał kolejno: Daniela Wellsa 9-8, Jin Longa 9-6 oraz Jamie Burnetta 9-8. W czwartej rundzie przegrał jednak z późniejszym ćwierćfinalistą turnieju, Liangiem Wenbo 4-9.

Ostatecznie w całym sezonie White rozegrał 13 pojedynków - 7 z nich wygrał.

Sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

W sezonie tym zawodnik został sklasyfikowany na 70 miejscu w światowym rankingu snookerowym.

Statystyka zwycięstw[edytuj | edytuj kod]

Zawodowe[edytuj | edytuj kod]

  • Indian Open, 2015

Amatorskie[edytuj | edytuj kod]

  • IBSF World Grand Prix, 2006
  • EBSA European Under-19 Championship, 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]