Michaił Gurewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Gurewicz
Gurewitsch michail 20081119 olympiade dresden.jpg
Michaił Gurewicz, Drezno 2008
Państwo  ZSRR
 Belgia
 Turcja
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1959
Charków
Tytuł szachowy arcymistrz (1986)
Ranking FIDE 2574 (01.02.2014)
Miejsce w kraju 3
Gnome-go-next.svg Belgijscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Tureccy arcymistrzowie szachowi

Michaił Gurewicz, ros. Михаил Наумович Гуревич (ur. 22 lutego 1959 w Charkowie) – ukraiński szachista, sędzia klasy międzynarodowej i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2006), w latach 1991–2005 obywatel belgijski, od roku 2005 – turecki.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W 1984 r. zwyciężył w mistrzostwach Ukrainy[1]. Wkrótce awansował do światowej czołówki. W roku 1985 zwyciężył (wraz z Aleksandrem Czerninem i Wiktorem Gawrikowem) w mistrzostwach Związku Radzieckiego w Rydze. Tytuł arcymistrza otrzymał w roku 1986. Na przełomie 1987 i 1988 r. zwyciężył (wspólnie z Ivanem Sokolovem) w turnieju Rilton Cup w Sztokholmie, natomiast na przełomie lat 1988 i 1989 zajął I miejsce w Reggio Emilii. Bardzo blisko awansu do meczów pretendentów był w roku 1990, ale w turnieju międzystrefowym w Manili przegrał dwie ostatnie partie i zajął XII miejsce[2]. W roku 1999 zajął drugie miejsce (za Loekiem van Wely) w Memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju[3] oraz zwyciężył (wspólnie z Simenem Agdesteinem i Pawłem Tregubowem) w Cappelle-la-Grande, natomiast w 2000 triumfował (wspólnie z Piotrem Swidlerem) w turnieju The North Sea Cup w Esbjergu. W roku 2001 zwyciężył w mistrzostwach Belgii, osiągając 100% rezultat (9 pkt w 9 partiach). W następnym roku zajął II miejsce w mistrzostwach Europy, rozegranych w Batumi[4]. W 2005 r. osiągnął duży sukces w Pucharze Świata w Chanty-Mansijsku, gdzie zajął VIII miejsce, zdobywając awans do rozegranych w 2007 r. w Eliście meczach pretendentów[5] (w I rundzie przegrał z Peterem Leko i nie wywalczył awansu do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku). W 2006 r. zdobył złoty medal indywidualnych mistrzostw Turcji. W 2007 r. drugi raz w karierze wystąpił w turnieju o Puchar Świata, w I rundzie zwyciężając Grigorija Kajdanowa, ale w drugiej przegrywając z Michaelem Adamsem[6].

Trzykrotnie startował w mistrzostwach świata systemem pucharowym, dwukrotnie (w latach 2000[7] i 2001[8]) awansując do III rundy.

Wielokrotnie reprezentował ZSRR, Belgię oraz Turcję w turniejach drużynowych, m.in.:

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 2001 r., z wynikiem 2694 punktów zajmował wówczas 14. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród belgijskich szachistów[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]