Michaił Iwanow (narciarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Iwanow
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1977
Ostrow, ZSRR
Klub Rosneft Sports Club
Wzrost 180 cm
Debiut w PŚ 4.01 1997, Kawgołowo (40. miejsce – 30 km)
Pierwsze punkty w PŚ 13.12 1998, Dobbiaco
(21. miejsce – 15 km)
Pierwsze podium w PŚ 4.03 2000, Lahti
(1. miejsce – 30 km)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Igrzyska olimpijskie
złoto Salt Lake City 2002 50 km
Mistrzostwa świata
brąz Lahti 2001 30 km
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Asiago 1996 Sztafeta
srebro Gällivare 1995 Sztafeta
srebro Canmore 1997 Sztafeta
Puchar Świata (długie dystanse)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1999/2000
Zakończenie kariery: 2007 r.

Michaił Piotrowicz Iwanow (ros. Михаил Петрович Иванов, ur. 20 listopada 1977 w Ostrowie) – rosyjski biegacz narciarski, mistrz olimpijski i brązowy medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił w marcu 1995 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Gällivare, gdzie zdobył srebrny medal w sztafecie[1]. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Asiago zwyciężył w tej samej konkurencji, a w biegu na 10 km techniką klasyczną zajął czwarte miejsce[2]. Ponadto podczas mistrzostw świata juniorów w Canmore w 1997 roku zdobył kolejny srebrny medal w sztafecie[3].

W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutował w sezonie 1996/1997. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1999/2000 kiedy to zajął 15. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji biegów długodystansowych był drugi.

Mistrzostwa świata w Trondheim w 1997 r. były jego pierwszą dużą imprezą. Zajmował tam miejsca poza pierwszą trzydziestką. Znacznie lepiej spisał się na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie jego najlepszym wynikiem było 9. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Jednak swój największy sukces na mistrzostwach świata osiągnął podczas mistrzostw w Lahti, gdzie zdobył brązowy medal w biegu na 30 km stylem klasycznym. Startował ponadto na mistrzostwach w Val di Fiemme oraz mistrzostwach w Oberstdorfie, ale bez sukcesów.

W 2002 r. wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City. Zdobył tam złoty medal w biegu na 50 km techniką klasyczną wyprzedzając Andrusa Veerpalu z Estonii oraz Odd-Bjørna Hjelmeseta z Norwegii. Pierwszym zawodnikiem na mecie tego wyścigu był reprezentant Hiszpanii Johann Mühlegg, lecz został zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu. W związku z tym złoty medal przypadł Iwanowowi. Na tych samych igrzyskach zajął także 6. miejsce w sztafecie oraz 11. miejsce w biegu na 15 km stylem klasycznym. Na późniejszych igrzyskach już nie startował.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
11. 12 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 15 km stylem klasycznym 37:07,4 +1:43,9 Estonia Andrus Veerpalu
6. 17 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta 4x10 km [4] 1:32:45,5 +2:04,6  Norwegia
1.Gold medal.svg 23 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 50 km stylem klasycznym 2:06:20,8 - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
49. 24 lutego 1997 Norwegia Trondheim 10 km stylem klasycznym 23:41,8 +2:33,4 Norwegia Bjørn Dæhlie
38. 25 lutego 1997 Norwegia Trondheim 10 km + 15 km pościgowy 1:00:11,1 +5:20,0 Norwegia Bjørn Dæhlie
9. 22 lutego 1999 Austria Ramsau 10 km stylem klasycznym 24:19,2 +45,7 Finlandia Mika Myllylä
15. 23 lutego 1999 Austria Ramsau 10 km + 15 km pościgowy 1:05:54,9 +55,5 Norwegia Thomas Alsgaard
7. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta 4x10 km [5] 1:35:07,5 +2:58,1  Austria
20. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti 15 km stylem klasycznym 39:26,0 +1:55,9 Szwecja Per Elofsson
3.FIS bronze medal.png 19 lutego 2001 Finlandia Lahti 30 km stylem klasycznym 1:14:17,9 +31,2 Estonia Andrus Veerpalu
4. 22 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta 4x10 km [6] 1:36:42,5 +1:20,2  Norwegia
17. 19 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme 30 km stylem klasycznym 1:12:29,3 +1:30,5 Norwegia Thomas Alsgaard
44. 20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf 2x15 km łączony 1:19:20,5 +5:14,2 Francja Vincent Vittoz

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
2.FIS silver medal.png 3 marca 1995 Szwecja Gällivare Sztafeta 4x10 km[7] 1:51:54 +1:23  Włochy
4. 31 stycznia 1996 Włochy Asiago 10 km stylem klasycznym 27:42,8 +30,0 Szwecja Per Elofsson
1.FIS gold medal.png 2 lutego 1996 Włochy Asiago Sztafeta 4x10 km[8] 1:50:39,4 - -
12. 4 lutego 1996 Włochy Asiago 30 km stylem dowolnym 1:33:18,9 +6:00,8 Włochy Fabio Santus
20. 12 lutego 1997 Kanada Canmore 10 km stylem klasycznym 26:26,9 +1:43,0 Włochy Bruno Carrara
2.FIS silver medal.png 14 lutego 1997 Kanada Canmore Sztafeta 4x10 km[9] 1:45:25,6 +32,4  Włochy
25. 16 lutego 1997 Kanada Canmore 30 km stylem dowolnym 1:20:46,3 +7:21,1 Szwecja Per Elofsson

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 marca 2000 Finlandia Lahti 30 km stylem klasycznym 1:13:29,3 1. - -
2. 11 marca 2000 Norwegia Oslo 50 km stylem klasycznym 2:02:50,5 2. +17,7 Harri Kirvesniemi
3. 20 grudnia 2000 Szwajcaria Davos 30 km stylem dowolnym 1:19:33,9 2. +35,0 Mika Myllylä
4. 17 marca 2001 Szwecja Falun 15 km stylem klasycznym 38:08,7 1. - -

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]