Michaił Jużny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michaił Jużny
Michaił Jużny
Michaił Jużny podczas St. Petersburg Open 2010
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Moskwa
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1982
Moskwa
Wzrost 182 cm
Masa ciała 72 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery aktywny
Trener Boris Sobkin
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 8 (28 stycznia 2008)
Australian Open QF (2008)
Roland Garros QF (2010)
Wimbledon QF (2012)
US Open SF (2006, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 38 (11 kwietnia 2011)
Australian Open QF (2014)
Roland Garros 3R (2006)
Wimbledon 1R (2004, 2006, 2014, 2015)
US Open QF (2006)

Michaił Michajłowicz Jużny, ros. Михаил Михайлович Южный (ur. 25 czerwca 1982 w Moskwie) – rosyjski tenisista, zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę tenisową Jużny rozpoczął w roku 1999. W tym samym roku wygrał cztery turnieje z serii ITF Futures. W następnym roku zaczął częściej grać w rozgrywkach ATP Challenger Tour oraz ponadto doszedł pod koniec sezonu do ćwierćfinału turnieju ATP World Tour w Moskwie. W 2001 roku Rosjanin osiągnął IV rundę Wimbledonu oraz dodatkowo doszedł do półfinału turnieju w Kopenhadze.

Na początku lipca 2002 roku wygrał turniej w Stuttgarcie, gdzie w pojedynku finałowym pokonał Guillermo Cañasa. Pod koniec października osiągnął również finał zawodów w Petersburgu, jednak w finale nie sprostał Sébastienowi Grosjeanowi.

Sezon 2003 Rosjanin zakończył bez turniejowego zwycięstwa, natomiast w 2004 roku, pod koniec września, doszedł do finału w Pekinie, przegrywając finałowy mecz z Maratem Safinem. Miesiąc później Jużny zatriumfował w Petersburgu, a w finale pokonał Karola Becka. W 2004 roku Jużny zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atenach, gdzie awansował do ćwierćfinału gry pojedynczej. Odpadł po porażce z Mardym Fishem. Uczestniczył również w turnieju deblowym, z którego został wyeliminowany w I rundzie.

Rok 2005 Jużny rozpoczął od deblowego finału w Ad-Dausze, gdzie razem z Andreim Pavelem przegrał w finale z Hiszpanami Albertem Costą i Rafaelem Nadalem. Kolejny deblowy finał rozegrał w Pekinie (wspólnie z Dmitrijem Tursunowem), natomiast w Moskwie wygrał swój pierwszy turniej w grze podwójnej, tworząc parę z Maksem Mirnym. W finale pokonali Igora Andriejewa i Nikołaja Dawydienkę.

W 2006 roku, podczas wielkoszlemowego US Open Jużny awansował do półfinału, eliminując po drodze m.in. Tommy'ego Robredo oraz Rafaela Nadala. Pojedynek o finał zawodów przegrał z Andym Roddickiem.

W roku 2007 Rosjanin wygrał w lutym singlowy turniej w Rotterdamie, pokonując w finale Ivana Ljubičicia. Dodatkowo triumfował także w rozgrywkach deblowych w Ad-Dauhsze (w parze z Nenadem Zimonjiciem) oraz Monachium (wspólnie z Philippem Kohlschreiberem). Ponadto w marcu doszedł do finału zawodów singlowych w Dubaju (porażka z Rogerem Federerem) oraz Monachium (porażka z Philippem Kohlschreiberem).

Na początku 2008 roku Jużny wygrał w Ćennaju tracąc w meczu finałowym z Nadalem jednego gema, natomiast podczas Australian Open osiągnął ćwierćfinał, eliminując m.in. Nikołaja Dawydienkę; przegrał z Jo-Wilfriedem Tsongą. W lutym, razem z Kohlschreiberem, osiągnął finał gry podwójnej w Rotterdamie, z kolei w czerwcu w Halle wygrał swój czwarty deblowy tytuł, będąc z parze z Mischą Zverevem. Kolejny triumf deblowy Rosjanin odniósł na przełomie września i października w Tokio, grając ponownie razem ze Zverevem. Latem zagrał ponadto na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Awansował do III rundy turnieju singlowego i II rundy rozgrywek deblowych.

W 2009 roku pierwszy finał w sezonie Jużny rozegrał w Monachium, jednak spotkanie finałowe przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu zdobył deblowy tytuł w Londynie (dzielnica Queen's), partnerując Wesley'owi Moodiemu. W październiku awansował do finału singla w Tokio (porażka z Jo-Wilfriedem Tsongą), a następnie zwyciężył w Moskwie, nie tracąc w turnieju seta. Na początku listopada osiągnął finał w Walencji, jednak przegrał decydujący mecz z Andym Murrayem.

W lutym 2010 roku Rosjanin awansował do dwóch finałów w grze pojedynczej, najpierw w Rotterdamie, przegrywając w finale przez krecz w drugim secie z Robinem Söderlingiem, a następnie w Dubaju, gdzie został pokonany przez Novaka Đokovicia. Na początku maja zwyciężył w Monachium. W finale pokonał Chorwata Marina Čilicia. Podczas wielkoszlemowego Rolanda Garrosa uzyskał ćwierćfinał, w którym przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu wygrał deblowe rozgrywki w Halle, a w październiku osiągnął po raz drugi w karierze półfinał US Open. Mecz o finał imprezy przegrał z Rafaelem Nadalem. Na początku października Rosjanin wygrał swój drugi turniej w sezonie, na twardych kortach w Kuala Lumpur, pokonując w finale Andrieja Gołubiewa. Pod koniec października Rosjanin zagrał w Petersburgu, gdzie awansował do finału, w którym nie sprostał jednak Michaiłowi Kukuszkinowi.

Pod koniec lutego 2011 roku Jużny awansował wraz z Serhijem Stachowskim do finału gry podwójnej w Dubaju. Pojedynek finałowy wygrali z deblem Jérémy Chardy-Feliciano López.

Po blisko półtorarocznej przerwie Jużny osiągnął finał singlowy, na kortach w Zagrzebiu w lutym 2012 roku. W spotkaniu o tytuł Rosjanin pokonał w dwóch setach Lukáša Lacko. Turniej zakończył się również wygraną Rosjanina w grze podwójnej. Tworząc parę z Markosem Pagdatisem pokonali w finale debel Ivan Dodig-Mate Pavić. Latem Jużny po raz trzeci wystąpił na igrzyskach olimpijskich, w Londynie. Z turnieju singlowego i mikstowego odpadł w I rundzie, z kolei w grze podwójnej dotarł do II rundy.

W czerwcu 2013 roku tenisista rosyjski awansował po raz pierwszy w karierze do finału gry pojedynczej na nawierzchni trawiastej, w Halle. Mecz o tytuł przegrał jednak w trzech setach z Rogerem Federerem. W połowie lipca Jużny zwyciężył w turnieju w Gstaad, po wyeliminowaniu m.in. w ćwierćfinale Juana Mónaco, przeciwko któremu obronił trzy piłki meczowe. Spotkanie finałowe wygrał z Robinem Haase. W październiku Jużny triumfował w Walencji, odnosząc tym samym drugie w karierze zwycięstwo w zawodach serii ATP World Tour 500. W meczu finałowym pokonał Davida Ferrera.

Od roku 2000 Jużny reprezentuje Rosję w Pucharze Davisa. W 2002 roku miał znaczący wkład w zdobycie tytułu przez ekipę z Rosji, która w finale pokonała Francję 3:2. Jużny rozegrał decydujący mecz w tej rundzie przeciwko Paulowi-Henriemu Mathieu, odrabiając stratę dwóch setów. W 2006 roku ponownie Rosjanie sięgnęli po zwycięstwo w rozgrywkach. Pomimo tego, że Jużny nie wystąpił w finale z Argentyną przyczynił się do końcowego triumfu eliminując we wcześniejszej rundzie reprezentację USA (zdobył punkt wygrywając mecz z Jamesem Blakiem).

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 8. miejscu pod koniec stycznia 2008 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w kwietniu 2011 roku zajmował 38. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (10–11)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 21 lipca 2002 Stuttgart Ceglana Argentyna Guillermo Cañas 6:3, 3:6, 3:6, 6:4, 6:4
Finalista 1. 27 października 2002 Petersburg Twarda (hala) Francja Sébastien Grosjean 5:7, 4:6
Finalista 2. 19 września 2004 Pekin Twarda Rosja Marat Safin 6:7(4), 5:7
Zwycięzca 2. 31 października 2004 Petersburg Dywanowa (hala) Słowacja Karol Beck 6:2, 6:2
Zwycięzca 3. 25 lutego 2007 Rotterdam Twarda (hala) Chorwacja Ivan Ljubičić 6:2, 6:4
Finalista 3. 3 marca 2007 Dubaj Twarda Szwajcaria Roger Federer 4:6, 3:6
Finalista 4. 6 maja 2007 Monachium Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 6:2, 3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 5 stycznia 2008 Ćennaj Twarda Hiszpania Rafael Nadal 6:0, 6:1
Finalista 5. 10 maja 2009 Monachium Ceglana Czechy Tomáš Berdych 4:6, 6:4, 6:7(5)
Finalista 6. 11 października 2009 Tokio Twarda Francja Jo-Wilfried Tsonga 3:6, 3:6
Zwycięzca 5. 25 października 2009 Moskwa Twarda (hala) Serbia Janko Tipsarević 6:7(5), 6:0, 6:4
Finalista 7. 8 listopada 2009 Walencja Twarda Wielka Brytania Andy Murray 3:6, 2:6
Finalista 8. 14 lutego 2010 Rotterdam Twarda (hala) Szwecja Robin Söderling 4:6, 0:2 krecz
Finalista 9. 27 lutego 2010 Dubaj Twarda (hala) Serbia Novak Đoković 5:7, 7:5, 3:6
Zwycięzca 6. 9 maja 2010 Monachium Ceglana Chorwacja Marin Čilić 6:3, 4:6, 6:4
Zwycięzca 7. 3 października 2010 Kuala Lumpur Twarda (hala) Kazachstan Andriej Gołubiew 6:7(7), 6:2, 7:6(3)
Finalista 10. 1 listopada 2010 Petersburg Twarda (hala) Kazachstan Michaił Kukuszkin 3:6, 6:7(2)
Zwycięzca 8. 5 lutego 2012 Zagrzeb Twarda (hala) Słowacja Lukáš Lacko 6:2, 6:3
Finalista 11. 16 czerwca 2013 Halle Trawiasta Szwajcaria Roger Federer 7:6(5), 3:6, 4:6
Zwycięzca 9. 28 lipca 2013 Gstaad Ceglana Holandia Robin Haase 6:3, 6:4
Zwycięzca 10. 27 października 2013 Walencja Twarda (hala) Hiszpania David Ferrer 6:3, 7:5

Gra podwójna (9–3)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 8 stycznia 2005 Ad-Dauha Twarda Rumunia Andrei Pavel Hiszpania Albert Costa
Hiszpania Rafael Nadal
3:6, 6:4, 3:6
Finalista 2. 18 września 2005 Pekin Twarda Rosja Dmitrij Tursunow Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Australia Nathan Healey
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 16 października 2005 Moskwa Dywanowa (hala) Białoruś Maks Mirny Rosja Igor Andriejew
Rosja Nikołaj Dawydienko
6:1, 6:1
Zwycięzca 2. 6 stycznia 2007 Ad-Dauha Twarda Serbia Nenad Zimonjić Czechy Martin Damm
Indie Leander Paes
6:1, 7:6(3)
Zwycięzca 3. 6 maja 2007 Monachium Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber Czechy Jan Hájek
Czechy Jaroslav Levinský
6:1, 6:4
Finalista 3. 24 lutego 2008 Rotterdam Twarda (hala) Niemcy Philipp Kohlschreiber Czechy Tomáš Berdych
Rosja Dmitrij Tursunow
5:7, 6:3, 7–10
Zwycięzca 4. 15 czerwca 2008 Halle Trawiasta Niemcy Mischa Zverev Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
3:6, 6:4, 10–3
Zwycięzca 5. 5 października 2008 Tokio Twarda Niemcy Mischa Zverev Czechy Lukáš Dlouhý
Indie Leander Paes
6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 14 czerwca 2009 Londyn (Queen's) Trawiasta Południowa Afryka Wesley Moodie Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
6:4, 4:6, 10–6
Zwycięzca 7. 13 czerwca 2010 Halle Trawiasta Ukraina Serhij Stachowski Czechy Martin Damm
Słowacja Filip Polášek
4:6, 7:5, 10–7
Zwycięzca 8. 26 lutego 2011 Dubaj Twarda Ukraina Serhij Stachowski Francja Jérémy Chardy
Hiszpania Feliciano López
4:6, 6:3, 10–3
Zwycięzca 9. 5 lutego 2012 Zagrzeb Twarda (hala) Cypr Markos Pagdatis Chorwacja Ivan Dodig
Chorwacja Mate Pavić
6:2, 6:2

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 3R 4R 1R 2R 1R 3R QF 1R 3R 3R 1R 2R 2R 1R 1R 0 / 16 20–16
French Open 1R 1R 2R 3R 2R 2R 4R 3R 2R QF 3R 3R 4R 2R 1R 1R 1R 0 / 17 23–17
Wimbledon 4R 4R 2R 1R 4R 3R 4R 4R 1R 2R 4R QF 4R 2R 1R 2R 2R 0 / 17 32–17
US Open 3R 1R 3R 3R SF 2R 2R SF 1R 1R QF 1R 2R 3R 2R 0 / 15 26–15
Wygrane turnieje 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 65 N/A
Bilans spotkań 7–4 5–3 5–4 4–4 7–4 8–4 9–4 9–3 2–4 12–4 7–4 6–4 11–4 3–3 1–4 3–3 2–4 N/A 101–65

Bibliografia[edytuj]