Michaił Kolcow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Kolcow
Михаил Ефимович Кольцов
Ilustracja
Po aresztowaniu przez NKWD 1938
Data i miejsce urodzenia 31 maja?/12 czerwca 1898
Kijów, gubernia kijowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1940
Moskwa, RFSRR, ZSRR
Przyczyna śmierci rozstrzelanie
Zawód, zajęcie publicysta, dziennikarz, pisarz
Кольцов Михаил автограф 1936.JPG
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy

Michaił Jefimowicz Kolcow (ros. Михаил Ефимович Кольцов; ur. 31 maja?/12 czerwca 1898 w Kijowie, zm. 2 lutego 1940 w Moskwie) – rosyjski publicysta, dziennikarz oraz pisarz. Od 1938 roku członek Akademii Nauk ZSRR.

Był współzałożycielem oraz redaktorem czasopisma „Ogoniok” w latach 1923–1938, a w latach 1934–1938 czasopisma „Krokodił”. Pisał reportaże, felietony (polski wybór Luty w marcu 1959 r.), nowele oraz eseje. Był również twórcą portretów literackich Maksima Gorkiego i Henriego Barbusse’a. Kierownik wydziału międzynarodowego Związku Pisarzy ZSRR, odbył wiele podróży zagranicznych zarówno pod własnym nazwiskiem, jak i incognito.

W czasie wojny domowej w Hiszpanii był korespondentem „Prawdy” i zredagował cykl reportaży pt. Dziennik hiszpański (pełne wydanie 1958 r., wydanie polskie 1959 r.).

W listopadzie 1937 (lub lutym 1938) powrócił z Hiszpanii do ZSRR. Jesienią 1938 przebywał w Czechosłowacji podczas kryzysu sudeckiego zakończonego układem monachijskim, stamtąd pochodzą jego ostatnie korespondencje. 14 grudnia 1938 aresztowany przez NKWD. 1 lutego 1940 skazany przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR na karę śmierci z zarzutu o działalność antysowiecką i trockistowską. Rozstrzelany następnego dnia. Ciało skremowano w krematorium na Cmentarzu Dońskim, prochy pochowano anonimowo. Był jedną z ostatnich ofiar wielkiego terroru.

Zrehabilitowany postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR 18 grudnia 1954.

Brat radzieckiego karykaturzysty Borisa Jefimowa. W powieści Ernesta Hemingwaya Komu bije dzwon występuje jako Karkow.

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]