Michaił Towarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Towarowski
Pełne imię i nazwisko Michaił Dawidowicz Towarowski
Data i miejsce urodzenia 25 października?/7 listopada 1903
Orłowiec
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1969
Moskwa
Wzrost 168 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1918–1919 KLS Kijów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1920–1921 KLS Kijów ? (?)
1922–1926 Żełdor Kijów ? (?)
1927–1928 Radtorhsłużbowci Kijów ? (?)
1928–1929 Dynamo Kijów ? (?)
1929–1930 Żełdor Kijów ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1935–1936 Reprezentacja Kijowa
1935 Kijowski Okręg Wojskowy
1935–1937 Dynamo Kijów
1938 Dinamo Moskwa

Michaił (Moisiej) Dawidowicz Towarowski (ros. Михаил (Моисей) Давидович Товаровский; ukr. Михайло (Моїсей) Давидович Товаровський; ur. 25 października?/7 listopada 1903 w Orłowcu, w guberni kijowskiej, zm. 6 stycznia 1969 w Moskwie) – radziecki piłkarz pochodzenia żydowskiego, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1918 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie KLS Kijów. W 1922 roku przeszedł do Żełdoru Kijów. Na początku 1927 został piłkarzem klubu Radtorhsłużbowci Kijów. W październiku 1928 przeniósł się do Dynama Kijów, ale już w sierpniu 1929 powrócił do Żełdoru Kijów. W 1930 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Bronił barw reprezentacji Kijowa (1921-1927).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1935 rozpoczął karierę trenerską. Do 1936 trenował reprezentację Kijowa. W lipcu 1935 objął stanowisko głównego trenera drużyny Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a we wrześniu 1935 Dynama Kijów. W 1937 prowadził Dinamo Moskwa. Od 1939 pracował jako wykładowca w GCOLIFK w Moskwie, a od 1962 kierował organizowaną przez niego wydziałem piłki nożnej i hokeju w GCOLIFK. W latach 1945-1949 jednocześnie zajmował stanowisko trenera państwowego Wydziału Piłki Nożnej Komitetu Sportu ZSRR. Organizator i wykładowca Szkoły Trenerskiej w GCOLIFK (1939-1941). W latach 50. XX wieku równolegle pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Rady Trenerskiej Sekcji Piłki Nożnej ZSRR, był członkiem redakcji magazynu "Sportowe Igry" (1955-1960). Autor wielu prac z techniki i taktyki gry. Najbardziej popularne podręczniki - "Piłka Nożna. Tutorial dla sekcji zespołów kultury fizycznych i szkół sportowych" (Moskwa, 1941, 1945, 1948, 1949), "Piłka Nożna. Tutorial dla szkół trenerskich i technikum» (Moskwa, 1961). Zmarł 6 stycznia 1969 w Moskwie w wieku 66 lat[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • wielokrotny mistrz Kijowa

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrz ZSRR: 1936 (wiosna)
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1937

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]