Michaił Uljanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Uljanow
Ilustracja
Imię i nazwisko Michaił Aleksandrowicz Uljanow
Data urodzenia 20 listopada 1927
Data i miejsce śmierci 26 marca 2007
Moskwa
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek

Ałła Parfaniak

Michaił Aleksandrowicz Uljanow (ros. Михаи́л Алекса́ндрович Улья́нов; ur. 20 listopada 1927, zm. 26 marca 2007 w Moskwie[1][2][3]) – radziecki aktor filmowy oraz reżyser. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[4].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1953: Jegor Bułyczow i inni (Егор Булычов и другие) jako Jakow Łaptiew[5]
  • 1956: W drodze na front (Они были первыми) jako Koływanow[5]
  • 1957: Dom, w którym żyjemy (Дом, в котором я живу) jako Dmitrij Kaszyrin[5]
  • 1957: Jekatierina Woronina (Екатерина Воронина) jako Sutyrin[5]
  • 1957: Ochotnicy (Добровольцы) jako Kajtanow[5]
  • 1958: Pukaj do każdych drzwi (Стучись в любую дверь) jako Prochorow[5]
  • 1958: Szli żołnierze (Шли солдаты) jako Jegor[5]
  • 1960: Zwykła historia (Простая история) jako Daniłow[5]
  • 1960: Niebo nad Bałtykiem[5] / Bałtyckie niebo (Балтийское небо) jako Rassochin
  • 1960: Niech się świeci (Пусть светит!) jako Sobakin[5]
  • 1961: Bitwa w drodze (Битва в пути) jako Bachiriew[5]
  • 1964: Młode-zielone (Молодо-зелено) jako dowódca armii[5]
  • 1964: Żywi i martwi (Живые и мёртвые)
  • 1964: Cisza (Тишина) jako Bykow[5]
  • 1964: Przewodniczący (Председатель) jako Jegor Trubnikow[5]
  • 1965: Lenin w Szwajcarii (Ленин в Швейцарии)
  • 1968: Bracia Karamazow (Братья Карамазовы) jako Dmitrij Karamazow[5]
  • 1969: Wyzwolenie (Освобождение) jako Żukow[5]
  • 1970: Na drodze do Lenina (На пути к Ленину) jako Lenin[5]
  • 1970: Ucieczka (Бег) jako Czarnota[5]
  • 1970: Morze w ogniu (Море в огне) jako Żukow[5]
  • 1971: Jegor Bułyczow i inni (Егор Булычов и другие) jako Jegor[5]
  • 1972: Ostatni dzień (Самый последний день) jako Kowalow[5]
  • 1974: Wybór celu (Выбор цели) jako Żukow[5]
  • 1977: Blokada (Блокада) jako Żukow[5][6]
  • 1977: Sprzężenie zwrotne (Обратная связь) jako dyr. Nurkow[7]
  • 1977: Wezwij mnie w świetlistą dal (Позови меня в даль светлую) jako Nikołaj, brat Gruszy[8]
  • 1982: Życie osobiste (Частная жизнь) jako Siergiej Nikiticz Abrikosow
  • 1983: Bez świadków (Без свидетелей)
  • 1985: Bitwa o Moskwę (Битва за Москву) jako gen. Żukow
  • 1989: Stalingrad (Сталинград) jako Gieorgij Żukow
  • 1994: Mistrz i Małgorzata (Мастер и Маргарита) jako Poncjusz Piłat
  • 1995: Wszystko będzie jak trzeba (Всё будет хорошо!)
  • 1999: Strzelec Wyborowy (Ворошиловский стрелок) jako Iwan Fiodorowicz

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. В Москве умер Михаил Ульянов, Комсомольская правда
  2. В Москве скончался актер Михаил Ульянов, Культура: Lenta.ru
  3. Умер актер Михаил Ульянов, РИА Новости
  4. Новодевичье кладбище. Ульянов Михаил Александрович (1927-2007)
  5. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w Galina Dołmatowska, Irina Szyłowa, Sylwetki radzieckiego ekranu, przeł. z ros. Marek Dzierwajłło, Wydawnictwo Progress, Moskwa 1980, s. 737-740.
  6. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 34.
  7. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 162.
  8. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 194.
  9. Ульянов Михаил Александрович warheroes

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Galina Dołmatowska, Irina Szyłowa, Sylwetki radzieckiego ekranu, przeł. z ros. Marek Dzierwajłło, Wydawnictwo Progress, Moskwa 1980, s. 730-740.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]