Michaił Wielikanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Wielikanow
Михаил Дмитриевич Великанов
Ilustracja
komandarm 2 rangi komandarm 2 rangi
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1893
Nikolskoje
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1938
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1914 - 1938
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego, Armia Czerwona
Jednostki 436 Nowoładoski Pułk Piechoty, 2 Symbirski Pułk Piechoty, 25 Dywizja Strzelecka, 20 Penzeńska Dywizja Strzelecka, Zabajkalski Okręg Wojskowy
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, Wojna domowa w Rosji

Michaił Dmitriewicz Wielikanow, ros. Михаил Дмитревич Великанов (ur. 8 stycznia 1893 w Nikolskoje, w guberni riazańskiej, zm. 27 lipca 1938 w Moskwie) - komandarm II rangi Armii Czerwonej.

Urodzony w rodzinie cerkiewnego psalmisty. Był nauczycielem domowym. W wojsku carskim od 1914. Ukończył Szkołę Chorążych w 1915. Uczestnik I wojny światowej. Nagrodzony za walki kilkoma orderami.

W Armii Czerwonej od lutego 1918. Dowodził kompanią, batalionem, pułkiem, 1 Brygadą Dywizji Żelaznej. Walczył z białymi o Symbirsk pełniąc obowiązki dowódcy 25 Dywizji Strzeleckiej. Był dowódcą Ufińskiej Grupy Wojsk, dowódcą obrony Orenburga, potem dowódcą 20 Dywizji Strzeleckiej i dowódcą Grupy Uderzeniowej 10 Armii.

Po wojnie domowej na wysokich stanowiskach dowódczych. W partii od 1924. Od grudnia 1933 dowódca Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, od czerwca 1937 Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego. W listopadzie 1935 roku został mianowany komkorem, a 15 czerwca 1937 roku komandarmem II rangi.

27 listopada 1937 usunięty ze stanowiska, 20 grudnia aresztowany za szpiegostwo i udział w terrorystycznej organizacji kontrrewolucyjnej. Skazany i w tym samym dniu rozstrzelany. Rehabilitowany 1 września 1956 roku.

Odznaczony: Orderem Czerwonego Sztandaru, czerwonego Sztandaru Azerbejdżanu i Czerwonego Sztandaru Armenii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]