Michaił Wołkoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Nikitycz Wołkoński
Ilustracja
Herb
Herb książąt Wołkońskich
Rodzina Wołkońscy
Data urodzenia 9 października 1713
Data śmierci 8 grudnia 1788
Ojciec Nikita Fiodorowicz Wołkoński
Matka Agryppina Pietrowna z Biestużewów
Żona

Elżbieta Aleksiejewna z Makarowów

Dzieci

Aleksander Wołkoński
Aleksy Wołkoński
Anna z Wołkońskich Prozorowska
Piotr Wołkoński
Maria Wołkońska
Lew Wołkoński
Paweł Wołkoński

Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Orła Białego

Michaił Wołkoński (ros.) Михаил Никитич Волконский (ur. 9 października 1713, zm. 8 grudnia 1788) – książę, wojskowy i dyplomata rosyjski. W latach 1769-1771 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny Katarzyny II w Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1732 wstąpił do korpusu kadetów. Wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1735-1739) i wojnie siedmioletniej (1756-1763). W 1761 mianowany generał-lejtnantem armii rosyjskiej, dowodził oddziałami rozlokowanymi w Poznaniu, krwawo stłumił wystąpienia wielkopolskiej szlachty przeciwko rosyjskiej okupacji. Mianowany generałem en-chef, dowodził w 1764 korpusem rosyjskim, który osłaniał przeprowadzanie przez Familię Czartoryskich zamachu stanu w Rzeczypospolitej, który wyniósł do tronu Stanisława Augusta Poniatowskiego. 22 maja 1769 został rosyjskim posłem w Warszawie. Po zakończeniu misji w Polsce został 5 listopada 1771 generał-gubernatorem Moskwy.

W 1757 odznaczony Orderem Orła Białego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 190.


Poprzednik
Nikołaj Repnin
Flag of Poland.svg rosyjski ambasador w Polsce
1769-1771
Flag of Poland.svg Następca
Kasper von Saldern