Michel Blavet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michel Blavet
Ilustracja
Portret Michela Blaveta pędzla Henri Millota (1720)
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1700
Besançon
Pochodzenie francuskie
Data i miejsce śmierci 28 października 1768
Paryż
Instrumenty flet
Gatunki muzyka poważna, muzyka barokowa, muzyka klasycystyczna
Zawód kompozytor, flecista
Michel Blavet, sonata nr 1 G-dur
Michel Blavet, sonata b-moll

Michel Blavet (ur. 13 marca 1700 w Besançon, zm. 28 października 1768 w Paryżu)[1]francuski flecista-wirtuoz i kompozytor okresu późnego baroku.

W Paryżu mieszkał od 1723 roku, kiedy zatrudnił go hrabia Charles-Eugène Lévis jako jednego z flecistów opery paryskiej[1]. W 1726 przeszedł na służbę hrabiego de Carignan, dla którego napisał pierwsze kompozycje. W 1726 poznał Niemca Johanna Joachima Quantza, którego Francuz Pierre-Gabriel Buffardin uczył technik kompozytorskich i wykonawczych.

Koncerty fletowe Blaveta były częstą pozycją w progamach koncertów organizowanych przez Concert Spirituel, zyskując dużą popularność[1].

Około roku 1732 został głównym muzykiem (surintendant de la musique) hrabiego de Clermon[1]. Mniej więcej w tym czasie wstąpił do masonerii, w której pozostał przez 30 lat.

Georg Philipp Telemann poznał Blaveta w Paryżu w 1746 roku.

Wybrane kompozycje[edytuj | edytuj kod]

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • Le Jaloux corrigé (1752)
  • Floriane ou la grotte des Spectacles (1752)
  • Les Jeux olympiques (1753)
  • La Fête de Cythère (1753)
  • Floriane(1753)

Utwory instrumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 6 sonates pour 2 flûtes traversières (1728)
  • 6 sonates mêlées de pièces pour la flûte traversière avec basse (1731)
  • Sonates pour la flûte traversière avec basse (1740)
  • Concerto en la mineur pour flûte, 2 violons et violoncelle
  • Diverses pièces pour flûte

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Neal Zaslaw: Blavet, Michel. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. B. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]