Michel Polac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michel Polac
Ilustracja
Michel Polac w 2007 roku
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1930
Paryż
Data i miejsce śmierci 7 sierpnia 2012
Paryż
Narodowość francuska
Język francuski

Michel Polac (ur. 10 kwietnia 1930 w Paryżu, zm. 7 sierpnia 2012 tamże[1]) –  francuski dziennikarz prasowy, telewizyjny i radiowy, producent, pisarz, krytyk literacki i filmowiec.

W 1955 r., Michel Polac stworzył, wraz z François Régisem Bastide'em, audycję radiową pt. Le Masque et la Plume, na antenie radia France Inter; prowadził ją do 1970 roku, i istnieje ona do dzisiaj. Polac prowadził m.in. kontrowersyjny program telewizyjny, Droit de réponse (1981-1987, Prawo do odpowiedzi) na antenie największej ówczesnej francuskiej telewizji publicznej TF1. Program został zdjęty z anteny w momencie prywatyzacji stacji (zakupionej przez firmę Bouygues)[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • La Vie incertaine, Gallimard, 1956.
  • Le Dieu impossible, 1960.
  • Journal de San Pietro, 1962.
  • Dictionnaire des Pataquès, ilustracje : M. Henry, Le Seuil]], 1964.
  • Maman, pourquoi m'as-tu laissé tomber de ton ventre ?, Flammarion, 1969.
  • Un fils unique, L'Avant-Scène]], 1970.
  • Ça ne peut pas durer, Julliard, 1972.
  • Les Revues de presse de « Droit de réponse », Mengès, 1983.
  • Le Grand Mégalo, Stock, 1975.
  • Le QI ou le roman d'un surdoué, Belfond, 1978.
  • Hors de soi, Barrault, 1985.
  • Mes Dossiers sont les vôtres, Balland, 1986.
  • Droit de se taire, & Franck Tenaille, Robert Laffont, 1987.
  • L'Instant d'après, teksty do fotografii Charlesa Camberoque'a, Ville de Béziers, 1992.
  • La Luxure. Fragments d'un autoportrait en luxurieux, Textuel, 1999.
  • Journal 1980-1998, Presses universitaires de France, 2000.
  • Franchise postale, PUF, 2003.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

  • 1968 : La Fatigue
  • 1969 : Un fils unique, film.
  • 1969 : D'un Céline l'autre, documentaire.
  • 1970 : Demain la fin du monde, film.
  • 1971 : Ça ne peut plus durer, film.
  • 1973 : La Chute d'un corps, film.
  • 1975 : Question de confiance, film.
  • 1975 : Monsieur Jadis, film telewizyjny.
  • 1977 : Un comique né, film telewizyjny.
  • 1976 : Les Conquérants de l'inutile, film.
  • 1979 : L'Homme sandwich, film telewizyjny.
  • 1980 : La Sourde oreille, film telewizyjny.
  • 1981 : Le Beau monde, film telewizyjny.
  • 1991 : La Chute d'un corps, film video.
  • 1998 : Fragment d'un autoportrait en vieil ours, film video.

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Michel Polac : dernier souffle du premier télépolémiste", nouvelobs.com, 8 sierpnia 2012.
  2. "Michel Polac est mort", tele.premiere.fr, 8 sierpnia 2012.