Mick Blue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mick Blue
Ilustracja
Mick Blue na XRCO Award (Hollywood, 11 kwietnia 2015)
Prawdziwe imię i nazwisko Michael Omelko[1][2]
Data i miejsce urodzenia 9 września 1976[2]
Graz[1], Austria
Używane pseudonimy Michael Austia, Michael Austria, Michael Blue, Michael Omar, Mick Blu, Mickey Blue, Micki Blue, Micky Blue, Mike Blue, Miki Blu, Miki Blue, Miky Blue[3], Mich Blue
Lata aktywności od 2000[4]
Narodowość austriacka[3]
Wymiary 32A-21-21[5] cm
Wzrost 178[2][1] cm
Masa ciała 82[3] kg
Kolor włosów ciemny brąz[5]
Kolor oczu niebieski[4]

Mick Blue (ur. 9 września 1976 w Grazu[6][7][1]) – austriacki aktor i reżyser filmów pornograficznych[8], także licencjonowany kierowca wyścigowy Sports Car Club of America (SCCA)[9]. Występował także jako Michael Austia, Michael Austria, Michael Blue, Michael Omar, Mick Blu, Mickey Blue, Micki Blue, Micky Blue, Mike Blue, Miki Blu, Miki Blue, Miky Blue[10]. W 2018 znalazł się na miejscu ósmym rankingu „Najczęściej i najchętniej oglądanych ogierów branży dla dorosłych wg danych z takich stron, jak Pornhub czy RedTube[11].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Grazu w Austrii[12], stolicy kraju związkowego Styria[5] i powiatu Graz-Umgebung, w tym samym regionie, gdzie Arnold Schwarzenegger[2]. Blue od zawsze miał wysoki popęd płciowy i zaczął się masturbować w wieku 12 lat[13]. To była pierwsza rzecz, jaką zrobiłby po powrocie ze szkoły, by móc skupić się na swojej pracy domowej. Jego ulubionymi wykonawcami porno stali się Rocco Siffredi, Teresa Orlowski i David Perry[13]. Po ukończeniu szkoły Franklin Pierce High School w Tacoma, był szefem firmy budowlanej[14].

Kiedy ukończył 18 lat, chciał zostać gwiazdą porno i twierdził, że spróbuje, jeśli jego praca nie zadziała[13]. Po czterech latach pracy, zaczął wysyłać listy do firm pornograficznych na podstawie ich adresów na odwrocie taśm VHS[13]. Nawiązał kontakty w Berlinie[2]. Był gościem austriackiego programu ORF 2 Die Barbara Karlich Show (1999)[15]. Przełom nastąpił dopiero w 2000, gdy Thomas Janiseh, właściciel austriackiego magazynu dla dorosłych „ÖKM”, zaproponował mu udział w konkursie gangbang z udziałem 30 innych mężczyzn i 5 dziewczyn[13]. Blue wygrał konkurs, a właściciel zaprosił go na sesję zdjęciową z kilkoma kobietami i innym mężczyzną[13]. Podczas imprezy w Salzburgu spotkał odpowiednich producentów filmowych[14].

Początki kariery w Europie[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy stanął przed kamerą w Paryżu we wrześniu 2000, pracując dla niemieckiej wytwórni Videorama. Jednak na nowe oferty czekał aż do roku 2001[16], gdy wystąpił pod pseudonimem Mikki Blue we włoskich filmach Mario Salieri Entertainment Group Ślub czystości (Voto di castità) i Pod sutanną ukrywa się duża...sprawa (Sotto l'Abito Talare si Nasconde un Grande... Affare).

W 2002 pracował na planie filmowym głównie w Europie. W krótkim czasie stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych aktorów porno[14]. W marcu 2003 został wyróżniony w Belgii jako najlepszy aktor drugoplanowy, a w Berlinie otrzymał nominację dla najlepszego wykonawcy zagranicznego roku 2003[2].

W hiszpańskiej realizacji Razorback Prezent (The Gift, 2006), nagrodzonej statuetką Ninfa jako najlepszy hiszpański film i za najlepszy scenariusz hiszpański (Roberto Valtueña), z Ramónem Guevarą zagrał postać ambitnego Carlosa. W 2008, na Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona za rolę Peque w filmie Razorback / Thagson Świat psów (Mundo Perro, 2008) w reż. Roberta Valtueñy z udziałem Dory Venter (Madre de Luna), Sophie Evans (tancerka), Roberta Chivasa (strażnik), Nicka Moreny (chłopak prezentowy) i Steve’a Holmesa (włóczęga z jeziora) został uhonorowany nagrodą Ninfa w kategorii „najlepszy aktor”[17].

Pojawił się w austriackiej komedii Davida Ungera Schlimmer geht's nimmer! (2008)[18][19] jako Mick i filmie Fritza Treibera Chimney or Pit (2015) jako DJ[20].

Kariera w Stanach Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

Kiedy rozpoczął pracę w amerykańskich produkcjach, w 2004 otrzymał trzy nominacje do nagrody AVN Award w kategoriach: zagraniczny wykonawca roku, najlepsza scena seksu w parze i najlepsza scena seksu analnego[21][22]. W styczniu 2005 podpisał kontrakt z Zero Tolerance Entertainment[23]. Stał się jednym z najbardziej poszukiwanych wykonawców w branży i nakręcił niektóre z najlepszych scen z największymi nazwiskami w porno, takimi jak Dillion Harper, Brandi Love, Riley Reid, Mia Malkova i Kayden Kross[13].

Jego debiutem reżyserskim był film Meet the Fuckers (2005). Wyreżyserował kilka produkcji dla Elegant Angel w Los Angeles pod pseudonimem Grazer. Występował także w parodiach porno filmów hollywoodzkich, m.in. Piraci II: Stagnetti's Revenge (Pirates II: Stagnetti's Revenge, 2008)[1][24] jako członek załogi.

Gościł w filmach dokumentalnych: Porno Unplugged (2008)[25] z udziałem Briany Banks, Lanny Barbie, Belladonny, Nikki Benz, Jesse Jane, Gianny Michaels, Alexis Texas, Moniki Sweetheart i Rona Jeremy'ego[26] oraz The New Erotic: Art Sex Revolution (2011)[27] z Lexi Belle, Tori Black, Ashley Blue, Audrey Hollander i Sashą Grey, a także w programach telewizyjnych, w tym Best in Sex: 2016 AVN Awards (2016)[28]. W latach 2011-2018 pracował dla Kink.com[29] w San Francisco w scenach BDSM z Asą Akirą, Jamesem Deenem, Evanem Stone, Markiem Davisem, Ramonem Nomarem i Tonim Ribasem.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w jego karierze był odwrotny gangbang z udziałem Skin Diamond, Adriany Chechik, Carter Cruise, Dahlia Sky i jego żony, Anikki Albrite[13] w Mick Blue is One Lucky Bastard (2014), za który był nominowany do AVN Award w kategorii [30].

W 2015 z żoną Anikką Albrite i Claudio Maestro założył firmę producencką BAM Visions, dystrybuowaną przez Evil Angel[31].

23 stycznia 2016 w Hard Rock Hotel & Casino w Las Vegas zdobył 23 nominacje do nagrody AVN w kategoriach: 5 - najlepsza scena seksu analnego, 2 - najlepsza scena seksu podwójnej penetracji, 5 - najlepsza scena seksu grupowego, 3 - najlepsza scena seksu triolizmu - chłopak/chłopak/dziewczyna, 3 - najlepsza scena seksu trójosobowego - dziewczyna/dziewczyna/chłopak, 1 - nagrody fanów jako ulubiony gwiazdor porno, 1 - wykonawca roku i 3 - najbardziej skandaliczna scena seksu[32].

W 2016 trafił na listę CNBC „Brudny Tuzin: największe gwiazdy porno” (The Dirty Dozen: Porn's biggest stars). 28 grudnia 2016 roku znalazł się na liście finalistów alei sław Hall of Fame[33], a 21 stycznia 2017 roku w Las Vegas podczas gali wręczenia nagród Adult Video News Awards (AVN) otrzymał nagrodę honorową AVN[33], a także odebrał nagrodę w kategorii wykonawca roku[34][35][36].

W maju 2018 firma Fleshlight w Teksasie wypuściła na rynek atrapę prącia jako odlew zewnętrznych narządów płciowych Micka Blue i sporządziła ich silikonowe kopie[37][38].

Osiągnięcia sportowe w wyścigach samochodowych[edytuj | edytuj kod]

- „Kiedy byłem małym chłopcem interesowałem się sportami motorowymi. Teraz skończyłem 40 lat i chcę spełnić moje marzenie z dzieciństwa. Jestem zdeterminowany, aby ścigać się w IndyCar Series do 2020” - powiedział we wrześniu 2016[39]. Jako licencjonowany kierowca wyścigowy Sports Car Club of America (SCCA)[40][41] podjął współpracę z Abergel Motorsports, sponsorowany przez firmę Bad Dragon w Phoenix stanu Arizona[42]. Następnym krokiem był udział w [USF4] Championship Series 2017, gdzie startował samochodem Mazda MX-5[43]. Blue brał również udział w serii American Endurance Racing[39]. W kwietniu 2019 zwyciężył w mistrzostwach Western Endurance Racing Challenge w Buttonwillow[44][45].

Data Tor wyścigowy Kategoria Miejsce
10-12.02.2017 Michelin Raceway Road Atlanta Class 2. miejsce[43]
21-23.04.2017 Watkins Glen International Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 1. miejsce[43]
15-17.09.2017 Summit Point Motorsports Park Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 1. miejsce[43]
20-22.10.2017 Mid-Ohio Sports Car Course Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 3. miejsce[43]
17-19.11.2017 National Corvette Museum Motorsports Park Class 3. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 2. miejsce[43]
16-18.02.2018 Michelin Raceway Road Atlanta Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 1. miejsce[43]
6-8.07.2018 National Corvette Museum Motorsports Park Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 1. miejsce[43]
15-17.02.2019 Road Atlanta Class 1. miejsce[43]
w klasyfikacji generalnej 1. miejsce[43]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2013[46], podczas gali wręczenia nagród AVN związał się z amerykańską aktorką porno Anikką Albrite[47][48], którą poślubił 14 marca 2014 roku[49]. W 2015 Blue i Albrite zdobyli AVN Award dla wykonawców roku[20], dzięki czemu byli pierwszym w historii małżeństwem, które odebrało jednocześnie nagrody w tej samej kategorii[50][51].

Mick Blue i Anikka Albrite byli zostali opisani w czerwcowym numerze brytyjskiej edycji magazynu „GQ” przez Ankę Radakovich[52].

Na kanale WoodRocket w programie specjalizującym się parodiami porno Ask a Porn Star, wyznał, że jego zdaniem ani Donald Trump, ani Hillary Clinton nie zasługuje na tytuł prezydenta[53].

Posiada Divemaster i brązowy pas w Jujutsu. Jego ulubioną pozycją stała się seksualną pozycja misjonarska, ponieważ może spojrzeć kobiecie w oczy[13].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Pozostali wykonawcy
2007 Adam Film World Najlepszy europejski wykonawca roku[54] - -
2008 Ninfa Najlepszy aktor[55] Mundo Perro (2008) -
2010 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego[56] 2040 (2009) Jessica Drake, Kirsten Price, Alektra Blue, Mikayla Mendez, Kaylani Lei, Tory Lane, Jayden Jaymes, Kayla Carrera, Randy Spears, Brad Armstrong, Rocco Reed, Marcus London i T.J. Cummings
2012 AVN Award Najlepsza scena seksu podwójnej penetracji[57] Asa Akira Is Insatiable 2 (2011) Asa Akira i Toni Ribas
Najlepsza scena seksu triolizmu - chłopak/chłopak/dziewczyna[57]
Orgazmik Award Reżyser roku[58] - -
2013 AVN Award Najlepsza scena seksu podwójnej penetracji[59] Asa Akira Is Insatiable 3 (2012) Asa Akira i Ramón Nomar
Najlepszy scena seksu grupowego[59] Asa Akira, Erik Everhard i Ramón Nomar
Najlepsza scena seksu triolizmu - chłopak/chłopak/dziewczyna[59] Lexi (2012) Lexi Belle i Ramón Nomar
XBIZ Award Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji[60] Wasteland (2012) Lily Carter, David Perry, Lily Labeau, Ramón Nomar i Toni Ribas
Inked Award Scena roku[3] The Gang Bang of Bonnie Rotten (2013) Bonnie Rotten, Karlo Karrera, Tony DeSergio i Jordan Ash
2014 AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego[61]
XBIZ Award Najlepsza scena w zagranicznej produkcji[62]
AVN Award Najlepsza scena seksu analnego[61] Anikka 1 (2013) Anikka Albrite
XBIZ Award Najlepsza scena seksu w parze[63] Hotel No Tell 1 (2013) Madison Ivy
Erotic Lounge Awards Najlepszy aktor[63] - -
2015 AVN Award Najlepsza scena seksu triolizmu - chłopak/chłopak/dziewczyna[64] Allie (2014) Allie Haze i Ramón Nomar
Wykonawca roku[64] - -
Najlepsza scena seksu podwójnej penetracji[65] Anikka 2 (2014) Anikka Albrite i Erik Everhard
Najlepsza scena seksu grupowego[64] Gangbang Me (2014) A.J. Applegate, John Strong, Erik Everhard, Mr. Pete, James Deen, Ramón Nomar i Jon Jon
Najlepsza scena seksu grupowego[64] Adriana Chechik, James Deen, Erik Everhard, Criss Strokes i John Strong
XBIZ Award Najlepsza scena seksu grupowego[66]
Venus Award Nagroda Jury dla najlepszej pary porno[67] - Anikka Albrite
XRCO Award Wykonawca roku[68] - -
Spank Bank Award Penis roku[3] - -
Inked Award Najlepsza scena grupowa[69] All About That Orgy (2014) Skin Diamond, Kleio Valentien, Joanna Angel, Natalia Marie, James Deen i Mr. Pete
2016 AVN Award Najlepsza scena seksu analnego[70] Being Riley (2015) Riley Reid
Wykonawca roku[71] - -
Najlepsza scena seksu grupowego[71] Gangbang Me 2 (2015) Keisha Grey, James Deen, Jon Jon, John Strong i Erik Everhard
Najlepsza scena seksu triolizmu - dziewczyna/dziewczyna/chłopak[70] Anikka’s Anal Sluts (2015) Anikka Albrite i Valentina Nappi
Inked Award Reżyser roku[72] - -
Scena roku[72] Anal Intoxication (2015) Rachael Madori
2017 XBIZ Award Najlepsza scena seksu w zagranicznej produkcji[73] Babysitting the Baumgartners (2016) Anikka Albrite i Sara Luvv
Najlepsza scena seksu w całości realizacji[73] Natural Beauties (2016) Kendra Sunderland
AVN Award Najlepsza scena seksu chłopak/dziewczyna[74]
AVN Hall of Fame (Aleja Sław)[33] - -
Wykonawca roku[74][75] - -
Najlepsza scena seksu podwójnej penetracji[74] Abella (2016) Abella Danger i Markus Tynai
XRCO Award Wykonawca roku[76] - -
Urban X Awards Najlepsza latynoska realizacja[77] Latin Asses 3 (2016) -
NightMoves Awards Najlepszy wykonawca[78] - -
2018 AVN Award Najlepsza scena seksu podwójnej penetracji[79] Angela 3 (2017) Angela White i Markus Tynai
Najlepsza scena seksu grupowego[79] Angela White, Xander Corvus, Markus Dupree, Toni Ribas i John Strong
Najlepsza scena triolizmu - dziewczyna/dziewczyna/chłopak[79] Young & Beautiful (2016) Riley Reid i Megan Rain
XRCO Award XRCO Hall of Fame[80][81] - -
2019 XRCO Award Najlepsza scena seksu w realizacji gonzo[82] Cam Girls: The Movie (2018)[83] Ginger Banks
AVN Award Najlepsza scena seksu grupowego[84] After Dark (2018) Tori Black, Jessa Rhodes, Mia Malkova, Kira Noir, Ana Foxxx, Angela White, Abella Danger, Bambino, Vicki Chase, Ricky Johnson, Ryan Driller i Alex Jones
Urban X Awards Urban X Awards Hall of Fame (Aleja Sław)[85][86] - -

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Mick Blue - Actor (tur.). Türkçe Altyazı. [dostęp 2017-10-17].
  2. a b c d e f Mick Blue w bazie IMDb (ang.)
  3. a b c d e Mick Blue w serwisie IAFD
  4. a b Mick Blue w serwisie Adult Film Database
  5. a b c Mick Blue (ang.). Porn Sites & Stars. [dostęp 2018-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-06)].
  6. Personalidade: Mick Blue (Áustria) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  7. Mick Blue Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-06-04].
  8. Mick Blue (ang.). Listal. [dostęp 2017-02-20].
  9. AM (2017-05-19): Mick Blue Racing in New Jersey This Weekend (ang.). AVN. [dostęp 2017-06-01].
  10. Matagi Mag Beauty Pageants: Mick Blue (ang.). jalan2ombin.blogspot.com. [dostęp 2017-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-10)].
  11. Kamil Kacperski (2018-08-13): Top 10 najlepszych gwiazdorów porno (pol.). Antyradio. [dostęp 2018-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-10)].
  12. Mick Blue - Actor (rum.). CinemaRx. [dostęp 2017-02-20].
  13. a b c d e f g h i Mick Blue Biography (1976-) (ang.). Fucking Awesome. [dostęp 2018-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-06)].
  14. a b c Diese beiden Pornostars sind aus Graz (niem.). Futter. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  15. Mick Blue (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-02-20].
  16. Mick Blue - Životopis / Info (cz.). FDb.cz. [dostęp 2017-02-20].
  17. FICEB 2008 winners (ang.). Erotic Trade Only. [dostęp 2008-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  18. Schlimmer geht's nimmer! (2008) w bazie IMDb (ang.)
  19. Schlimmer geht's nimmer (niem.). SKIP – Das Kinomagazin. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  20. a b Peter Warren (2015-02-05): Blue, Albrite Star in Mainstream Austrian Movie (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20].
  21. Alexander Lumbantobing (2016-04-12): Pengakuan Pasangan Suami Istri 'Brangelina' Bintang Film Mesum (duń.). Global. [dostęp 2017-02-20].
  22. Οι… Μπραντ Πιτ και Αντζελίνα Τζολί των ερωτικών ταινιών (gr.). CYtoday. [dostęp 2017-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  23. Mick Blue to Perform and Direct Exclusively for Zero Tolerance (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20].
  24. Mick Blue životopis (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2017-02-20].
  25. Manuel Simbürger (2014-07-14): „Wichsen ist ein gutes Training!“ Das Mick Blue-Interview (niem.). Vice. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  26. Porno Unplugged (2008) w bazie IMDb (ang.)
  27. Mick Blue w bazie Filmweb
  28. Mick Blue - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2017-02-20].
  29. Mick Blue (ang.). Kink.com. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  30. Here are the 2016 AVN Award Nominations (ang.). Die-Screaming. [dostęp 2016-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  31. TRPWL (2015-06-10): Mick Blue: The Adult DVD Talk Interview (ang.). The Real Porn WikiLeaks. [dostęp 2019-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)].
  32. Niklas Roar (2015-11-28): Her er de nominerede til årets største porno-prisuddeling (duń.). SE og HØR. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  33. a b c PM (2016-12-28): Class of 2017: The AVN Hall of Fame's Newest Inductees (ang.). Adult Video News. [dostęp 2017-02-20].
  34. Suzannah Weiss (2016-05-02): 8 Surprising Secrets That Go Into Making Porn (ang.). „Cosmopolitan”. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  35. Kaze (2017-02-07): Parodia porno de “Suicide Squad” es la más ganadora en los premios del cine para adultos (hiszp.). Vanguardia.com.mx. [dostęp 2017-02-20].
  36. David Lepe (2017-01-22): Parodia XXX de “Suicide Squad” es lo mejor en los premios del cine para adultos (hiszp.). Publinews Guatemala (Comunicado de prensa). [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  37. Rhett Pardon (2018-05-30): Mick Blue Gets His Own Fleshlight (ang.). xbiz.com. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  38. Order Your Mick Blue Male Adult Sex Toys (ang.). Fleshjack.com. [dostęp 2019-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  39. a b Marshall Pruett (2017-08-11): Three Stories From a Silly Week in Motorsports (ang.). „Road & Track”. [dostęp 2019-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  40. Dan Miller (2017-06-02): Need for Speed: Mick Blue Goes Racing in New Jersey (ang.). AVN. [dostęp 2017-06-04].
  41. Aurora Snow (2017-08-05): Meet the Legendary Porn Star Turned Racecar Driver (ang.). The Daily Beast. [dostęp 2017-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  42. Dan Miller (2019-05-31): Bad Dragon Renews Sponsorship of Mick Blue Racing (ang.). AVN. [dostęp 2019-06-02].
  43. a b c d e f g h i j k l m n o p Michael Omelko (ang.). American Endurance Racing. [dostęp 2019-06-02].
  44. Winner!!! Mick Blue (ang.). Ingrampro.com. [dostęp 2019-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  45. Brett Becker (2017-04-29): WERC Racers Face Off in Round Two at Buttonwillow (ang.). NASA Speed News. [dostęp 2019-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-11)].
  46. Mick Blue Dating History (ang.). FamousFix. [dostęp 2017-02-20].
  47. Anikka Albrite w bazie IMDb (ang.)
  48. Pornostar Mick Blue: „Heute wird die Branche von Computernerds kontrolliert“ (niem.). Profil.at. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  49. Peter Warren (2015-03-06): Interview: Meet The New King and Queen of XXX (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20].
  50. Nikki Goldstein (2016-04-12): At home with Anikka Albrite and Mick Blue, the ‘Brad and Ange’ of porn (ang.). News.com.au. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  51. Sam Machado (2016-04-12): AVN Awards News: Anikka Albrite & Mick Blue Dish On Challenges Of Being A Married Porn Couple (ang.). EnStars. [dostęp 2017-02-20].
  52. British GQ Profiles Mick Blue & Anikka Albrite (ang.). The Real Porn WikiLeaks. [dostęp 2015-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  53. Maxime Lambert (2017-02-20): Voici ce que ces acteurs X pensent de Trump (fr.). Gentside. [dostęp 2017-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-16)].
  54. Nelson X (2007-03-29): Adam Film World Announces Annual Award Winners (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  55. Nelson X (2008-06-26): 16th Annual NINFA Awards Names Winners (ang.). AVN. [dostęp 2016-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  56. AVN Staff (2010-01-13): 2010 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN. [dostęp 2016-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  57. a b AVN Announces the 2012 AVN Award Winners (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  58. Mick Blue (ang.). RisingStarPR.com. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  59. a b c AVN Staff (2013-01-23): And Now... The 2013 AVN Award Winners! (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  60. Dan Miller (2013-01-12): 2013 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  61. a b AVN Staff (2014-01-19): AVN Announces the Winners of the 2014 AVN Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  62. Dan Miller (2014-01-24): 2014 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  63. a b Awards (ang.). Rising Star PR. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  64. a b c d AVN Announces the Winners of the 2015 AVN Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  65. AVN Announces the Winners of the 2015 AVN Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  66. Dan Miller (2015-01-16): 2015 XBIZ Award Winners Announced (ang.). XBIZ. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  67. Mick Blue, Anikka Albrite Headed To Venus Berlin (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  68. Peter Warren (2015-04-11): XRCO Announces Winners of 2015 Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  69. 2015 Inked Awards Winners (ang.). inkedawards.net. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  70. a b PM (2016-01-23): AVN Announces the Winners of the 2016 AVN Awards (ang.). AVN. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  71. a b PM (2016-01-25): Mick Blue Repeats as Winner of Male Performer of the Year at AVN Awards (ang.). RisingStarPR.com. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  72. a b 2016 Inked Awards Winners (ang.). inkedawards.net. [dostęp 2019-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-15)].
  73. a b 14 Nominations for Mick Blue at 2017 XBIZ Awards (ang.). PornValleyMedia. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  74. a b c PM (2017-01-21): 2017 AVN Award Winners Announced (ang.). Adult Video News. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  75. Tomas Roar (2017-02-15): Pornostjerner vs parterapeuter: Hvilke råd om sex og samliv er bedst? (duń.). Ekstra Bladet. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  76. Staff (2017-04-27): 2017 XRCO Award Winners Announced (ang.). AVN.com. [dostęp 2017-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  77. Mick Blue Scores Best Latin Release at Urban X Awards (ang.). RisingStarPR.com. [dostęp 2017-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  78. Mick Blue Wins NightMoves’ Best Male Performer Award (ang.). Rising Star PR. [dostęp 2017-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  79. a b c AM (2018-01-28): 2018 AVN Award Winners Announced (ang.). AVN.com. [dostęp 2018-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
  80. Peter Warren (2018-04-20): Nominations Announced for 2018 XRCO Awards (ang.). avn.com. [dostęp 2018-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-01)].
  81. 2018 XRCO Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-15)].
  82. Mick Blue (2019-01-19): Yeah @gingerbanks1 and I we won yesterday for Best Sex Scene in a Gonzo Release (ang.). twitter. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  83. Rhett Pardon (2019-01-18): 2019 XBIZ Awards Winners Announced (ang.). xbiz.com. [dostęp 2019-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-19)].
  84. AVN Staff (2019-01-27): 2019 AVN Award Winners Announced (ang.). avn.com. [dostęp 2019-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-28)].
  85. John Roland (2019-03-12): Urban X Announces 2019 Hall of Fame Inductees (ang.). AVN.com. [dostęp 2019-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-25)].
  86. Staff (2017-04-27): Urban X Awards Announces Hall Of Fame Inductees (ang.). XBIZ.com. [dostęp 2017-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-25)].