Miechunka peruwiańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miechunka peruwiańska
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd astropodobne
Rząd psiankowce
Rodzina psiankowate
Rodzaj miechunka
Gatunek miechunka peruwiańska
Nazwa systematyczna
Physalis peruviana L.
Sp. pl. ed. 2, 2:1670. 1763
Synonimy
  • Physalis edulis Sims[3]

Miechunka peruwiańska (Physalis peruviana L.) – gatunek byliny z rodziny psiankowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej (Boliwia, Peru, Kolumbia i Ekwador), ale rozprzestrzenił się w wielu innych regionach świata: Australia i Nowa Zelandia, Wyspy Brytyjskie, Hawaje, Karaiby, Wyspy Galapagos, a także w wielu regionach Afryki, Azji i Polinezji[3]. W Polsce jest czasami uprawiany.

Inne nazwy: rodzynek brazylijski, jagoda inkaska, jagoda peruwiańska, wenezuelskie topo-tono, miechunka jadalna, wiśnia peruwiańska[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina owłosiona, silnie rozgałęziona o wzroście sympodialnym. Osiąga w swoim naturalnym środowisku do 1,2 m wysokości.
Łodyga
Płożąca, silnie owłosiona.
Liście
Sercowate i nieco filcowate.
Kwiaty
Wyrastają pojedynczo na zwisających szypułkach. Są obupłciowe, samopłodne. Mają charakterystyczny, rozdęty podczas kwitnienia kielich. Korona kwiatów żółta, 5-łatkowa, dołem pokryta ciemnymi plamkami.
Owoce
Okrągła i pachnąca jagoda. Owoce osiągają masę 4–5 g i są zamknięte w zrośniętych działkach kielicha.
Owoc miechunki peruwiańskiej

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna. Na obszarze swojego naturalnego występowania jest uprawiana.
  • Sztuka kulinarna. Owoc spożywany może być na surowo, bez niejadalnej otoczki, zasuszony lub duszony w słodkim sosie. Ma słodko-kwaśny smak, przypominający pomidora i ananasa z nutą cytryny.
    • Wartości odżywcze: 9% glukozy (jest słodki), dość dużo jak na rodzinę psiankowatych witaminy C (ok. 11mg/100g).
  • Roślina ozdobna. W Polsce ze względu na warunki klimatyczne uprawia się ją, jako roślinę jednoroczną. Jest uprawiana z rozsady.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-13] (ang.).
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
  4. Skarbnica witamin prosto z Andów poznaj tajemnicę Złotych Owoców (miechunki peruwiańskiej) :: Magazyn :: RMF FM, www.rmf.fm [dostęp 2018-02-26] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.