Miecz bastardowy

Miecz bastardowy (miecz bękarci) – rodzaj miecza, łączącego w sobie cechy miecza jednoręcznego (długość głowni) oraz miecza długiego (przedłużona rękojeść, umożliwiająca dołożenie drugiej ręki)[1]..
Ze względu na hybrydową konstrukcję, miecze bastardowe pozostawały poza podstawową klasyfikacją nie zaliczając się ani do właściwych mieczy jednoręcznych ani długich. Często różnica między tymi rodzajami broni jest płynna i trudna do jednoznacznego skategoryzowania, co sprawia, że niektóre miecze bastardowe często zaliczane są do mieczy długich[1].
Historia
edytujJako osobna konstrukcja miecz bastardowy wyodrębnił się w późnym średniowieczu, a nazwę tę zaczęto stosować już od XIV w. (fran. épée bâtarde, niem. bastardschwert, ang. bastard sword). Od XV w. jego konstrukcję zaczęto wzbogacać o dodatkowe elementy konstrukcyjne i zdobnicze takie jak np. kabłąk, obłęki, ricasso, ośla podkowa, co stanowiło drogę ewolucji w kierunku późniejszych rapierów (w których rozbudowana osłona rękojeści była już powszechna). Miecze bastardowe produkowano do XVII w.[2]
Na turnieju zorganizowanym przez Henryka VIII w lipcu 1540 r. miecz bastardowy występował jako osobna konkurencja (obok miecza dwuręcznego oraz długiego), co potwierdza uznawanie ich w epoce za odrębny typ broni[3][4][5][6][2].
Etymologia
edytujNazwa bastard (pol. bękart) nawiązuje do pejoratywnego określenia nieślubnego dziecka, jak metaforycznie można określić miecz łączący w sobie cechy dwóch odrębnych konstrukcji[2].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Definitions & Study Terminology - Medieval & Renaissance Sword Forms and Companion Implements [online], www.thearma.org [dostęp 2023-11-26] (ang.).
- ↑ a b c Bastard, czyli miecz bękarci | Miecze Średniowieczne [online], mieczesredniowieczne.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ Sword types in prize playing – The Association for Renaissance Martial Arts. Thearma.org, 2015-10-08. [dostęp 2019-07-25].
- ↑ Joseph Strutt The sports and pastimes of the people of England from the earliest period: including the rural and domestic recreations, May games, mummeries, pageants, processions and pompous spectacles, 1801, p. 211.
- ↑ Prizes of the London Masters of Defense. Iceweasel.org, 1998-05-29. [dostęp 2019-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-30)].
- ↑ A Study of the London Masters of Defense. Iceweasel.org, 1998-05-29. [dostęp 2019-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-16)].