Miecze Valdgira II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miecze Valdgira II: Władca Gór
Producent ASF s.c.
Wydawca ASF s.c., TimSoft
Dystrybutor ASF s.c.
Artysta Aleksander Ast
Główny programista Henryk Cygert
Scenarzysta Bartłomiej Trokowicz
Kompozytor Grzegorz Chłodziński
Data wydania Atari: 1993, C64, Amiga: 1995
Gatunek przygodowa, zręcznościowa
Tryby gry gra jednoosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Atari XL/XE, Commodore 64, Amiga
Nośniki kaseta (1), dyskietka (1)
Poprzednik Miecze Valdgira
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Secret Service 96,66%[1]
Top Secret 8/10[2]


Miecze Valdgira II: Władca Górkomputerowa gra platformowa z elementami gry przygodowej, wydana w 1993 roku przez polską firmę ASF s.c. na 8-bitowe komputery Atari[1]. Jest to kontynuacja gry Miecze Valdgira.

Istnieje również wersja na komputery Commodore 64 (przerobiona grafika i muzyka oraz małe modyfikacje w przebiegu gry), wydana w 1995 roku przez firmę TimSoft oraz wersja (także zmodyfikowana) na Amigę.

Twórcy gry na Atari to Henryk Cygert (programista), Aleksander Ast (grafika), Grzegorz Chłodziński (muzyka), Bartłomiej Trokowicz (scenariusz). Wersję na C64 opracował zespół Inflexion Development w składzie: Krzysztof Augustyn (programista), Tomasz Mielnik, Tomasz Kostrzewski (grafika), Wojciech Radziejewski (muzyka). Konwersję dla Amigi przygotował Dariusz Bartoszewski. Produkcja została wydana w bogatej, jak na ówczesne czasy, oprawie – w tekturowym pudełku, z dołączoną instrukcją i komiksem.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Gracz wciela się w rolę Aldira, znanego z części pierwszej karła-magika. Po zebraniu mieczy i zdjęciu klątwy z zamku Heldgor stał się królem fortu i pobliskich krain, ochrzczony „Wyzwolicielem Heldgoru”. Niedługo cieszy się z władania, ponieważ w krainie Dale, jego rodzinnych stronach, zapanował znany opryszek Krwawy Zenon. Był to podrzędny złoczyńca do czasu zdobycia potężnego artefaktu – Oka Cyklopa. Dzięki przedmiotowi zyskał władzę nad hordami demonów, przy pomocy których najechał i zdobył karle ziemie oraz pobliski zamek. Obwołał się władcą gór i rozpoczął krwawe panowanie. Główny bohater, nie mogąc patrzeć na niedolę panującą w rodzinnych stronach, postanowił wyruszyć do Dale i oswobodzić ją z panowania tyrana. Uparł się przy tym nie zabierać ze sobą wojsk, ponieważ wiedział jak potężne przedmioty posiada i, skoro samotnie wygrał z siłami zła w Heldgorze, czy uda się i tym razem. Aldir zostaje jednak schwytany przez Krwawego Zenona, pozbawiony mieczów Valdgira i wrzucony do lochu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Miecze Valdgira 2. „Secret Service”, s. 7, listopad 1993. Warszawa: ProScript Sp. z o.o.. ISSN 1230-7726 (pol.). 
  2. Miecze Valdgira 2. „Top Secret”, s. 31, wrzesień 1993. Warszawa: Spółdzielnia Bajtek. ISSN 0867-8480 (pol.).