Mieczysław Łopatka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Łopatka
Ilustracja
Mieczysław Łopatka jako trener Śląska Wrocław (1990)
środkowy
Data i miejsce urodzenia

10 października 1939
Drachowo

Wzrost

196 cm

Masa ciała

96 kg

Kariera
Aktywność

1956–1976

Mieczysław Edwin Łopatka (ur. 10 października 1939 w Drachowie) – polski koszykarz i trener koszykarski, czterokrotny olimpijczyk, wychowanek Kolejarza Gniezno.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jest uważany za jednego z czołowych polskich koszykarzy lat sześćdziesiątych. Był medalistą mistrzostw Polski oraz Europy. Czterokrotnie sięgał po tytuł najlepszego strzelca ligi, był też dwukrotnie wybierany najlepszym zawodnikiem sezonu. Strzelec zarówno ligowy jak i reprezentacyjny. Podczas sezonu 1962/63 ustanowił rekord strzelecki polskiej ligi, notując w spotkaniu z AZS-em Gdańsk 77 punktów. Siedem lat później rekord ten został pobity przez Edwarda Jurkiewicza (84 punkty), a po następnych 12 latach przez Mieczysława Młynarskiego (90 punktów). Drugą najwyższą w swojej karierze zdobycz punktową (53) uzyskał w spotkaniu przeciw Koronie Kraków w 1969 roku.

W latach 1960–1972 236 razy wystąpił w reprezentacji Polski zdobywając 3522 punkty. Jako jedyny do tej pory polski koszykarz czterokrotnie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich: w Rzymie w 1960 (7. miejsce), Tokio w 1964 (6. miejsce[1]), Meksyku w 1968 (6. miejsce; z 173 pkt. został czwartym strzelcem turnieju[2]) i Monachium w 1972 (10. miejsce).

Wiele sukcesów odniósł w mistrzostwach Europy. Był trzykrotnym medalistą: srebrnym we Wrocławiu (1963) i brązowym w Moskwie (1965) i Helsinkach (1967). Na Mistrzostwach Świata w 1967, gdzie polska drużyna zajęła 5. miejsce, został królem strzelców.

W 1968 roku miał wyjechać do Belgii, aby zasilić szeregi zespołu Standard Liège[3]. Kontrakt czekał tam już na jego podpis. Niestety polskie władze nie wydały mu paszportu na czas, miał go otrzymać do 31 sierpnia, a otrzymał 1 września, co przekreśliło automatycznie jego wyjazd[3]. Kraj opuścił w 1972 roku, wyjeżdżając do Francji, gdzie spędził kolejne 4 lata w roli grającego trenera[3].

W 1969 roku wystąpił na III Festiwalu FIBA, reprezentując zespół gwiazd Europy, którego trenerem został Witold Zagórski. Drużyna ta pokonała w Belgradzie reprezentację Jugosławii 93 – 90.

Po zakończeniu kariery został trenerem. Prowadzona przez Łopatkę drużyna Śląska Wrocław osiem razy zdobyła mistrzostwo Polski.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • Gold medal with cup.svg Mistrz:
  • Silver medal with cup.svg Wicemistrz:
    • Polski (1978)
    • III ligi francuskiej (1975)[5]
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medalista mistrzostw Polski (1982)[9]
  • 3-krotny zdobywca Pucharu Polski (1977, 1980, 1992)

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Games of the VIIIth Olympiad – 1964. usab.com. [dostęp 2020-11-13]. (ang.).
  2. Reprezentant Panamy „królem strzelców”. „Nowiny-Stadion”, s. 2, Nr 256 z 28 października 1968. 
  3. a b c d e f g h Wielki pod koszem, wielki poza boiskiem. dziennikpolski24.pl. [dostęp 2014-07-02]. (pol.).
  4. a b c d e f g h i j Polska Galeria Sław: Mieczysław Łopatka. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-07-02]. (pol.).
  5. a b Bienvenue à OULLINS STE FOY BASKET. bcmontbrison.org. [dostęp 2014-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)]. (fr.).
  6. Marek Cegliński, Łukasz Cegliński, Dariusz Pawłowski: Zieloni kanonierzy. Pruszków: MC Media Marek Cegliński, 2016, s. 172. ISBN 978-83-946433-0-0.
  7. 1967 World Championship for Men - points leaders. fiba.basketball. [dostęp 2014-07-02]. (ang.).
  8. 1968 European Olympic Qualifying Tournament for Men Statistics Leaders – Free Throw %. archive.fiba.com. [dostęp 2020-06-02]. (ang.).
  9. a b Z kart historii: Mieczysław Łopatka cz. 2. plk.pl. [dostęp 2014-07-02]. (pol.).
  10. Sport. Odznaczenia dla koszykarzy. „Dziennik Łódzki”. Nr 248, s. 2, 20 października 1967. 
  11. Rejestr nadanych tytułów "Honorowy obywatel Środy Śląskiej" kadencja 2010-2014. umsrodaslaska.e-bip.eu, 2018-04-13. [dostęp 2020-06-13]. (pol.).
  12. Honorowi Obywatele. gniezno.eu.[dostęp 2020-06-13]
  13. M.P. z 2015 r. poz. .

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Inne źródła[edytuj | edytuj kod]