Mieczysław Gocuł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Gocuł
Ilustracja
Mieczysław Gocuł (2013), jeszcze jako generał broni
generał w st. spocz. generał w st. spocz.
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1963
Polska Choszczno
Przebieg służby
Lata służby 1983 - 2017
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne PRL
POL Wojska Lądowe.svg Siły Zbrojne RP
Jednostki 12 DZ, PKW Irak, MND C-S, Sztab Generalny WP
Stanowiska Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego[1]
I Zastępca Szefa SG WP,
p.o. Szefa P-5
Szef P-2
Zastępca Szefa P-3
Główne wojny i bitwy Stabilizacja Iraku
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Gwiazda Iraku Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku Order Krzyża Orła I Klasy (Estonia) Legia Zasługi - Commander (USA) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Mieczysław Gocuł (ur. 21 maja 1963 w Choszcznie) – generał Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w stanie spoczynku, doktor nauk społecznych, w latach 2013–2017 szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

W latach 1983–1987 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu, a w latach 1994–1996 słuchaczem Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. W 2016 po ukończeniu studiów III stopnia na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia obronił rozprawę doktorską pt. Wpływ zarządzania zdolnościami operacyjnymi na rozwój Sił Zbrojnych RP. Promotorem dysertacji był płk prof. dr hab. inż. Jarosław Wołejszo[2]. Żołnierz Ludowego Wojska Polskiego, a później oficer Sił Zbrojnych RP.

Po ukończeniu w 1987 Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych został wyznaczony na pierwsze stanowisko służbowe dowódcy plutonu czołgów w 9 Pułku Zmechanizowanym 12 Dywizji Zmechanizowanej, a następnie na stanowisko dowódcy szkolnego plutonu czołgów i dowódcy szkolnej kompanii czołgów. W 1994, w drodze wyróżnienia, został skierowany na studia w Akademii Obrony Narodowej. Po ukończeniu studiów w AON został w 1996 wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu czołgów w 12 Brygadzie Zmechanizowanej 12 DZ, a następnie na stanowisko dowódcy batalionu czołgów 6 Brygady Kawalerii Pancernej 12 DZ.

W 1999, po ukończeniu Land Force Command and Staff College w Kanadzie, został w tej jednostce wyznaczony na stanowisko szefa Pionu Szkolenia. W latach 2001–2003 pełnił służbę na stanowisku szefa Wydziału Operacyjnego oraz szefa Oddziału Operacyjnego – G3 Dowództwa 1 Korpusu Zmechanizowanego.

W 2003 pełnił służbę na stanowisku szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe. W 2005 został skierowany na Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu studiów do końca 2006 roku pozostawał w rezerwie kadrowej Ministra Obrony Narodowej[3].

W styczniu 2007 wyznaczony został na stanowisko zastępcy szefa Zarządu Planowania Operacyjnego P-3 Sztabu Generalnego WP, a następnie 27 czerwca na szefa Zarządu Analiz Wywiadowczych i Rozpoznawczych P-2 SG WP. Od 15 lipca 2008 pełnił obowiązki szefa Zarządu Planowania Strategicznego P-5 SG WP. 1 października 2010 został I zastępcą szefa Sztabu Generalnego WP.

23 kwietnia 2013 prezydent RP Bronisław Komorowski mianował go z dniem 7 maja 2013 na stanowisko szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego[4]. 30 lipca 2014 Prezydent RP Bronisław Komorowski awansował go na stopień generała. Akt mianowania otrzymał 15 sierpnia 2014[5]. 29 kwietnia 2016 prezydent RP Andrzej Duda mianował gen. Mieczysława Gocuła z dniem 7 maja 2016 na drugą kadencję[6]. 31 stycznia 2017 zakończył zawodową służbę wojskową, przechodząc w stan spoczynku.

Awanse[edytuj]

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Uwagi

Przypisy

  1. Gen. broni Mieczysław Gocuł nowym szefem Sztabu Generalnego WP. sgwp.wp.mil.pl, 2013-05-07. [dostęp 2015-12-08].
  2. Wpływ zarządzania zdolnościami operacyjnymi na rozwój Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej : rozprawa doktorska, sowa.aon.edu.pl [dostęp 2016-04-17].
  3. Ministerstwo Obrony Narodowej, mon.gov.pl - Szef Sztabu Generalnego WP, mon.gov.pl [dostęp 2016-04-17].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr 112-7-2013 o mianowaniu Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (M.P. z 2013 r. Nr 0, poz. 570).
  5. Awanse generalskie i admiralskie z okazji Święta Wojska Polskiego. prezydent.pl, 2014-07-30. [dostęp 2015-12-08].
  6. M.P. z 2016 r. poz. 508
  7. M.P. z 2007 r. Nr 59, poz. 667
  8. M.P. z 2009 r. Nr 30, poz. 423
  9. M.P. z 2011 r. Nr 84, poz. 862
  10. M.P. z 2014 r. poz. 821
  11. M.P. z 2012 r. poz. 977 – pkt 2.
  12. M.P. z 2004 r. Nr 11, poz. 173 – pkt 93.
  13. Święto Wojska Polskiego w Sztabie Generalnym WP. sgwp.wp.mil.pl, 2014-08-14. [dostęp 2014-09-09].
  14. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-11-12].
  15. Szef SG WP z wizytą w USA. sgwp.wp.mil.pl, 2015-04-29. [dostęp 2015-06-10].
  16. Legia Honorowa dla generała Gocuła. sgwp.wp.mil.pl, 2016-02-02. [dostęp 2016-02-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]