Mieczysław Haspel
| Data i miejsce urodzenia |
31 stycznia 1911 | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 lutego 1991 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
Mieczysław Haspel, ps. Mieszkowski (1929), Żakowlew (1938) (ur. 31 stycznia 1911 w Jarosławiu, zm. 14 lutego 1991 tamże) – polski lekkoatleta, najbardziej utytułowany sportowiec jarosławski, rekordzista kraju w biegu na 110 metrów przez płotki (15,4 – 10 czerwca 1935 r. w Jarosławiu) i pięciokrotny mistrz Polski.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Edukację pobierał w I Gimnazjum Klasycznym w Jarosławiu. W 1927 r. wziął udział w kursie gimnastyczno-atletycznym zorganizowanym przez Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, prowadzonym przez szwedzkiego instruktora Norlinga. Z chwilą założenia w 1930 r. w Jarosławiu placówki Lwowskiego Akademickiego Związku Sportowego został jego zawodnikiem. Po uzyskaniu w 1932 r. świadectwa dojrzałości trafił do szkoły podchorążych we Włodzimierzu Wołyńskim, a po jej ukończeniu w 1933 r. podjął studia we lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej.
Pierwsze poważne sukcesy w sporcie osiągnął w 1934 r., zdobywając mistrzostwo okręgu lwowskiego. W 1935 r. na zawodach w Białymstoku zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Polski, a na zawodach w Jarosławiu znakomitym wynikiem 15,4 sekundy pobił rekord kraju. Został powołany do reprezentacji Polski. W latach 1935–1938 siedmiokrotnie wystąpił w meczach międzypaństwowych, a w 1935 r. uczestniczył w akademickich mistrzostwach świata w Budapeszcie. W roku olimpijskim (1936) nie udało mu się osiągnąć wymaganego minimum, przez co nie wziął udziału w igrzyskach w Berlinie. W 1937 r. zdobył kolejne tytuły mistrza Polski: w biegu na 50 metrów (w hali) i 110 metrów przez płotki (na stadionie). W 1938 r. powtórzył swój sukces halowy, zaś na stadionie – w swojej koronnej konkurencji – został wicemistrzem Polski. W tym samym roku we Lwowie uzyskał swój najlepszy wynik w karierze (14,9), a zarazem najlepszy wynik w sezonie w skali całego kraju. W 1939 r. uzyskał uczelniane absolutorium. W połowie lat 30. wraz z drużyną AZS Lwów wziął udział w mistrzostwach Polski w piłce ręcznej, a po wojnie rozegrał kilka meczów w zespołach piłki nożnej z Krosna i w barwach JKS Jarosław.
Po wybuchu II wojny światowej przydzielony do rezerwy 24 Pułku Artylerii Lekkiej w Jarosławiu. Pod koniec wojny pracował przy klasyfikacji zwierząt rzeźnych w Giedlarowej Dolnej. Do uprawiania lekkoatletyki powrócił w barwach AZS Kraków (1945–1946). W pierwszych powojennych mistrzostwach Polski zdobył swój trzeci złoty medal na 110 metrów przez płotki i brązowy medal w tej samej konkurencji na dystansie 400 metrów. Po zakończeniu kariery sportowej poświęcił się pracy zawodowej, początkowo w latach 1947–1948 jako lekarz weterynarii w Wojskach Ochrony Pogranicza, po czym, po uzyskaniu w 1949 r. na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie dyplomu magistra, do 1950 r. pracował w Kępnie, a w latach 1951–1954 we Frysztaku. Po powrocie do Jarosławia pracował w lecznicy miejskiej, a następnie aż do emerytury w Weterynaryjnym Inspektoracie Sanitarnym miejscowych zakładów mięsnych.
W 2021 r. nastąpiło oficjalne otwarcie stadionu miejskiego im. Mieczysława Haspla w Jarosławiu.
Progresja wyników
[edytuj | edytuj kod]Najlepszy wynik w sezonie w Polsce
| rok | klub | bieg na 110 m ppł | bieg na 400 m ppł | skok w dal | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1930 | Sokół Jarosław | AZS Lwów | — | — | 6,49 |
| 1931 | AZS Lwów | 18,0 | — | 6,65 | |
| 1932 | — | — | 6,56 | ||
| 1933 | 18,0 | — | — | ||
| 1934 | 15,8 | 1:01,4 RŻ | — | ||
| 1935 | 15,3 | 1:02,4 | 6,88 RŻ | ||
| 1936 | 15,8 | — | — | ||
| 1937 | 15,5 | 1:02,3 | 6,60 | ||
| 1938 | 14,9 RŻ | 1:01,9 | — | ||
| 1939 | 18,2 | — | — | ||
| 1945 | AZS Kraków | 17,8 | 1:06,8 | — | |
| 1946 | 16,1 | 1:02,0 | — | ||
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Turoń, Mieczysław Haspel, „O krok od Igrzysk Olimpijskich”, Jarosław 2002.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004. ISBN 83-9136-63-9-1.
- Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.