Mieczysław Jaworski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Jaworski
Biskup tytularny Rapidum
Ilustracja
Diligere Misericordiam
Umiłować Miłosierdzie
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1930
Morawica
Data i miejsce śmierci 19 sierpnia 2001
Kielce
Biskup pomocniczy kielecki
Okres sprawowania 1982–2001
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 czerwca 1956
Nominacja biskupia 7 maja 1982
Sakra biskupia 6 czerwca 1982
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 czerwca 1982
Konsekrator Stanisław Szymecki
Współkonsekratorzy Edward Materski
Jan Gurda

Mieczysław Jaworski (ur. 29 lipca 1930 w Morawicy, zm. 19 sierpnia 2001 w Kielcach) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy kielecki w latach 1982–2001.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędził we Włoszczowie. W 1945 rozpoczął naukę w Gimnazjum i Liceum św. Stanisława Kostki w Kielcach, a po utworzeniu Gimnazjum we Włoszczowie tam kontynuował naukę i uzyskał maturę. W 1950 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. 17 czerwca 1956 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Franciszka Bardy.

W 1958 otrzymał nominację na prefekta Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach, a w 1968 na jego wicerektora. W 1978 został proboszczem parafii katedralnej w Kielcach.

7 maja 1982 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji kieleckiej i biskupem tytularnym Rapidum. Sakrę biskupią przyjął 6 czerwca 1982 z rąk biskupa diecezjalnego kieleckiego Stanisława Szymeckiego. Jako swoje zawołanie biskupie przyjął słowa „Kochać miłosierdzie”. Znany był z wrażliwości na ludzką biedę i z łatwości nawiązywania kontaktu z ludźmi. W grudniu 1984 wspierał młodzież z Włoszczowy w czasie strajków o krzyże. W okresie sede vacante w 1993 pełnił funkcję administratora diecezji.

Odznaczenia, tytuły, upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 1 października 2008 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

W 1994 nadano mu honorowe obywatelstwo Włoszczowy[2].

W kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włoszczowie na ścianie bocznej kaplicy znajduje się jego popiersie i napis: „Nigdy stąd nie odszedłem” – słowa z jednego z ostatnich kazań, jakie wygłosił w rodzinnym mieście. W listopadzie 2001 Rada Gminy Włoszczowa jednej z ulic nadała imię Biskupa Mieczysława Jaworskiego. Jego imię nosi także jedna z ulic w Kielcach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gurda K., Gacia T. (red.), Powołanie i służba – księga jubileuszowa ku czci Biskupa Mieczysława Jaworskiego w 70. rocznicę urodzin, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2000.
  • Krzewicki J., Przyjaciel ludzi – wspomnienie o ks. bp. M. Jaworskim, Słowo Ludu, 20 sierpnia 2001, nr 192 (15 676).
  • Gacia T. (red.), Z obfitości serca. Kazania i homilie biskupa Mieczysława Jaworskiego, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2002, ss. 328.
  • Radziszewski S., Katechizm sercem pisany. Przepowiadanie homilijne Biskupa Mieczysława Jaworskiego jako odpowiedź na zasadnicze wyzwania czasów współczesnych, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2006, ss. 312.
  • Krześniak-Firlej D., Firlej W., Kaleta A., Bibliografia piśmiennictwa profesorów Seminarium Kieleckiego 1727–2001, Księga jubileuszowa, Kielce 2002 (bibliografia piśmiennictwa bp. Jaworskiego na ss. 266-270).
  • Kudasiewicz J., Mieczysław Jaworski – biskup pomocniczy kielecki, Kieleckie Studia Teologiczne, 4 (2005), ss. 391–397.
  • Materski E., Biskup Mieczysław głosicielem miłości miłosiernej, Kieleckie Studia Teologiczne, 4 (2005), ss. 399–403.
  • Ryczan K., Na jubileuszowe świętowanie, Kieleckie Studia Teologiczne, 4 (2005), s. 405–408.
  • Szymecki S., Radość i dobroć, Kieleckie Studia Teologiczne, 4 (2005), s. 409–412.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]