Mieczysław Morawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mieczysław Ewaryst Morawski
Żniwiarz
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

27 października 1917
Częstochowa, Polska

Data i miejsce śmierci

10 grudnia 2001
Maplewood, Stany Zjednoczone

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
AK Armia Krajowa

Jednostki

Zgrupowanie Żniwiarz

Stanowiska

dowódca zgrupowania

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
powstanie warszawskie

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)

Mieczysław Ewaryst Morawski ps.Mieczysław 17", „Scewola”, „Szalbierz 17", „Szatan”, „Szeliga”, „Żniwiarz” (ur. 27 października 1917[1] w Częstochowie, zm. 10 grudnia 2001 w Maplewood, stan Nowy Jork) – oficer saperów Wojska Polskiego, dowódca Zgrupowania Armii Krajowej „Żniwiarz” w powstaniu warszawskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1937 uczył się w Szkole Podchorążych Saperów w Warszawie. Przydzielony do 1 Batalionu Saperów Legionów w Modlinie, w ramach którego uczestniczył w wojnie obronnej 1939. 13 września 1939 awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem z dniem 1 września.

W konspiracji od 1939 początkowo w organizacji „Pobudka” w Kielcach, Częstochowie i Radomsku. Od 1942 w Związku Walki Zbrojnej w Warszawie. Początkowo był instruktorem szkolenia saperskiego Obwodu Żoliborz ZWZ-AK.

Od 1943 był dowódcą oddziału dywersyjnego DB-„17", przekształconego w 9. kompanię dywersyjną. W powstaniu warszawskim dowodził zgrupowaniem „Żniwiarz” na Żoliborzu.

Po powstaniu był jeńcem numer 46382 oflagu Altengrabow. Znalazł się w grupie 29 oficerów (m.in. płk. Karola Ziemskiego „Wachnowski”, płk. Mieczysława Niedzielskiego „Żywiciel”) oskarżonych o zamiar opanowania obozu. Przekazany Gestapo, został osadzony w obozie koncentracyjnym Neuengamme. Życie uratowała mu interwencja hrabiego Folke Bernadotte u Heinricha Himmlera[2]. Został wysłany do oflagu w Lubece, gdzie w maju 1945 został uwolniony przez wojska brytyjskie.

Po wyzwoleniu pozostał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. W 1947 zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 25 września 1944.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powstańcze Biogramy - Mieczysław Morawski, www.1944.pl [dostęp 2020-01-03] (ang.).
  2. Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik Biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1944, Tom 2. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 136.
  3. J. Kreusch, A. K. Kunert, T. Labuszewski (oprac.): Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego. T. IV. Warszawa: 1997, s. 91.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Bartoszewski, Powstanie warszawskie, Andrzej Krzysztof Kunert, Zygmunt Walkowski (oprac.), Warszawa: Świat Książki, 2009, ISBN 978-83-247-1699-9, OCLC 751213346.
  • J. Kreusch, A. K. Kunert, T. Labuszewski (oprac.): Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego. T. IV. Warszawa: 1997.
  • * Jasiński G.: Żoliborz 1944. Dzieje militarne II Obwodu Okręgu Warszawa AK w Powstaniu Warszawskim. Pruszków 2009, ISBN 978-83-62046-03-4