Mieczysław Opałek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Opałek

Mieczysław Władysław Opałek (ur. 9 września 1881 we Lwowie, zm. 6 maja 1964 w Nowym Sączu[1]) – historyk Lwowa, poeta, bibliofil, badacz kultury, publicysta, pedagog.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 26 października 1914. Służył w stopniu szeregowego. Później był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Był internowany w Witkowicach.

W latach 1933–1940 dyrektor Szkoły Męskiej im. św. Marii Magdaleny we Lwowie. Okres do 1939 roku był „złotym” okresem największego rozwoju i świetności szkoły. Szukając nowych form nauczania i kierowania zainteresowań młodzieży powołał do życia organizacje wystaw szkolnych, które jako nowość odbiegały od stereotypów stosowanych. Wystawy „Stulecie Pana Tadeusza” (1934), „Piękno naszych gór” (1936), „Szermierze postępu i wolności” (1937) i in. niosły trwałe wartości poznawcze.

W 1925 roku współzałożył Towarzystwo Miłośników Książki. Był członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie[2].

W 1932 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[3].

Publikacje[edytuj]

  • Gorlice Kraków (1915)[4]
  • Z dziejów szkolnictwa galicyjskiego (1913)
  • Pamiątkowe odznaki i medale polskie z r. 1914/15 Kraków (1915)[5]
  • Pamiątki polskie 1914—1915 Z rysunkami autora. Kraków (1916)
  • Tarcze Legionów 1914-1917 (1917)
  • W dworku na Litwie. Z lat dziecinnych Józefa Piłsudskiego Kraków (1917)[6]
  • Odznaki Obrońców Lwowa i Kresów Wschodnich 1918–1919 (1920)
  • Bohaterski Lwów tom wierszy(1927).

Przypisy

Bibliografia[edytuj]