Mieczysław Opałek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Opałek

Mieczysław Władysław Opałek (ur. 9 września 1881 we Lwowie, zm. 6 maja 1964 w Nowym Sączu[1]) – historyk Lwowa, poeta, bibliofil, badacz kultury, publicysta, pedagog.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 26 października 1914. Służył w stopniu szeregowego. Później był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Był internowany w Witkowicach.

W latach 1933–1940 dyrektor Szkoły Męskiej im. św. Marii Magdaleny we Lwowie. Okres do 1939 roku był „złotym” okresem największego rozwoju i świetności szkoły. Szukając nowych form nauczania i kierowania zainteresowań młodzieży powołał do życia organizacje wystaw szkolnych, które jako nowość odbiegały od stereotypów stosowanych. Wystawy „Stulecie Pana Tadeusza” (1934), „Piękno naszych gór” (1936), „Szermierze postępu i wolności” (1937) i in. niosły trwałe wartości poznawcze.

W 1925 roku współzałożył Towarzystwo Miłośników Książki. Był członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie[2].

W 1932 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[3].

Wydał m.in.: „Z dziejów szkolnictwa galicyjskiego” (1913), „Odznaki Obrońców Lwowa i Kresów Wschodnich 1918–1919” (1920), tom wierszy „Bohaterski Lwów” (1927).

Przypisy

Bibliografia[edytuj]