Mieczysław Pożerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Pożerski
pułkownik dyplomowany kawalerii pułkownik dyplomowany kawalerii
Data urodzenia 24 lutego 1884
Data i miejsce śmierci 1941
KL Dachau
Przebieg służby
Lata służby 1919 – 1930
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP
Jednostki 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, XIV Brygada Kawalerii
Stanowiska attaché wojskowy w Helsingfors, szef sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu, dowódca XIV Brygady Kawalerii, członek Oficerskiego Trybunału Orzekającego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor I klasy Orderu Białej Róży Finlandii Order Krzyża Orła III Klasy (Estonia)

Mieczysław Pożerski (ur. 24 lutego 1884, zm. w 1941 w KL Dachau) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

15 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego[1] i z dniem 7 stycznia 1919 przydzielony do Dowództwa Szkół Jazdy[2]. W 1920 był attaché wojskowym w Helsingfors. W latach 1921-1922 był słuchaczem I Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 5 listopada 1922, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, przydzielony został do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko szefa sztabu[3]. 1 czerwca 1924 mianowany został dowódcą nowo powstałej XIV Brygady Kawalerii w Bydgoszczy. Pełniąc służbę w Poznaniu i w Bydgoszczy pozostawał oficerem nadetatowym 1 Pułku Szwoleżerów[4]. W marcu 1929, po rozformowaniu brygady, został członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[5]. Po niespełna trzech miesiącach, z dniem 1 czerwca 1929, oddany został do dyspozycji szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Początkowo na okres czterech miesięcy, a faktycznie do końca swojej służby wojskowej[6]. Z dniem 30 czerwca 1930 przeniesiony został w stan spoczynku[7].

Awanse[edytuj]

  • pułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 38 lokatą w korpusie oficerów kawalerii

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.01.1919 r., poz. 271.
  2. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 9 z 28.01.1919 r., poz. 271.
  3. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 44 z 18.11.1922 r.
  4. Przydzielenie byłego oficera rosyjskiej kawalerii do pułku, którego szefem był Józef Piłsudski było wyrazem zaufania do jego osoby.
  5. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 44 z 12.03.1929 r.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 6.07.1929 r.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 18.06.1930 r.
  8. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 28.
  9. Eesti tänab 1919-2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).

Bibliografia[edytuj]