Mieczysław Thugutt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mieczysław Thugutt (ur. 20 maja 1902 w Ćmielowie, zm. 8 marca 1979 w Londynie) – polski polityk, działacz ludowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem znanego działacza ludowego Stanisława Thugutta i Maryli z domu Kozaneckiej. Uczęszczał do Szkoły Ziemi Mazowieckiej w Warszawie, gdzie związał się z ruchem socjalistycznym. Był członkiem Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, a następnie Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej. wraz z innymi działaczami ZMPN uczestniczył w III Powstaniu śląskim.

Po maturze, rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1927 uzyskał tytuł inżyniera mechanika i podjął pracę na uczelni jako asystent. Od 1929 był zatrudniony w w firmie Marconi Wireless Co., zaś od 1930 w W 1930 w fabryce spółki Lilpop, Rau i Loewenstein, gdzie pracował do czasu wojny.

W czasie II wojny światowej, przebywał początkowo w Wilnie, a od 1940 - w Sztokholmie, gdzie kierował polską placówką Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. We wrześniu 1942 wyjechał do Wielkiej Brytanii. Tam ściśle współpracował z Stanisławem Mikołajczykiem. Był jednym z organizatorów i osób wtajemniczonych w działanie radiostacji "Świt" nadającą z Wielkiej Brytanii jako stacja krajowa.

Od 28 czerwca 1945 do 1 lutego 1946 był nominalnym ministrem poczt i telegrafów w rządzie Edwarda Osóbki-Morawskiego, faktycznie jednak odmówił podjęcia stanowiska i powrotu do Polski. Resortem faktycznie kierował Tadeusz Kapeliński).

W 1952 przystąpił do emigracyjnej PSL – Odłam Jedności Narodowej, utworzonej przez Kazimierza Bagińskiego i Stefana Korbońskiego. Był członkiem Rady Politycznej, a następnie Tymczasowej Rady Jedności Narodowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon historii Polski z 1995;
  • Piotr Stanek – Figurant „Tybr” – nieudany werbunek niedoszłego ministra "Pamięć i Sprawiedliwość" Nr 1(15) z 2010;