Mieczysław Thugutt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Thugutt
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1902
Ćmielów
Data i miejsce śmierci 8 marca 1979
Londyn
Minister poczt i telegrafów
Okres od 28 czerwca 1945 / 5 lipca 1945[1]
do 1 marca 1946
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe (na emigracji) / Polskie Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Emil Kaliński[2]
Tadeusz Kapeliński[3]
Następca Józef Putek

Mieczysław Thugutt (ur. 20 maja 1902 w Ćmielowie, zm. 8 marca 1979 w Londynie) – polski inżynier mechanik i polityk ruchu ludowego, w latach 1945–1946 minister poczt i telegrafów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem działacza ludowego Stanisława Thugutta i Maryli z domu Kozaneckiej. Uczęszczał do Szkoły Ziemi Mazowieckiej w Warszawie, gdzie związał się z ruchem socjalistycznym. Był członkiem Unii Stowarzyszeń Polskiej Młodzieży Niepodległościowej, a następnie Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej. Wraz z innymi działaczami USPMN uczestniczył w III powstaniu śląskim.

Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1927 uzyskał tytuł inżyniera mechanika i podjął pracę na uczelni jako asystent. Od 1929 był zatrudniony w firmie Marconi Wireless Co., zaś w 1930 w fabryce Lilpop, Rau i Loewenstein.

W czasie II wojny światowej przebywał początkowo w Wilnie, a od 1940 w Sztokholmie, gdzie kierował polską placówką Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. We wrześniu 1942 wyjechał do Wielkiej Brytanii. Tam ściśle współpracował z Stanisławem Mikołajczykiem. Był jednym z organizatorów i osób wtajemniczonych w działanie radiostacji „Świt”, nadającą z Wielkiej Brytanii jako stacja krajowa.

Z ramienia Stronnictwa Ludowego (działającego na emigracji) i następnie Polskiego Stronnictwa Ludowego od 28 czerwca 1945 do 1 marca 1946 był ministrem poczt i telegrafów w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej, odmówił jednak podjęcia stanowiska i powrotu do Polski. Kierownictwo resortu powierzono Tadeuszowi Kapelińskiemu.

W 1952 przystąpił do emigracyjnego Polskiego Stronnictwa Ludowego – Odłamu Jedności Narodowej, utworzonego przez Kazimierza Bagińskiego i Stefana Korbońskiego. Był członkiem Rady Politycznej, a następnie Tymczasowej Rady Jedności Narodowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 5 lipca 1945 Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej zyskał uznanie międzynarodowe.
  2. Emil Kaliński pełnił urząd ministra poczt i telegrafów w rządzie Felicjana Sławoja Składkowskiego.
  3. Tadeusz Kapeliński pełnił urząd ministra poczt i telegrafów w nieuznawanym międzynarodowo Rządzie Tymczasowym RP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]